ಹಷ೯ ಚರಿತ್ರೆ

ನಮ್ಮನೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಬಾರ್ಬೆಟ್ ಎಂಬ ಅಥಿತಿ

2012-01-11T11:56:00.003+05:30

ಈ ಅಥಿತಿಯ ಹೆಸರು ಬಾರ್ಬೆಟ್, ವೈಟ್ ಚೆಕ್ಡ್ ಬಾರ್ಬೆಟ್. ನಾನಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಇದು ಎಲ್ಲೋ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಹಕ್ಕಿ ಎಂದು. ನನ್ನ ಊಹೆ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿದಂತೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕಾಣುವ ರೇನ್ ಟ್ರೀ ಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ೯.೩೦ ರಿಂದ ೧೦ ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩-೪ ನಿಮಿಷದ ಭೇಟಿ ಪ್ರತಿದಿನ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಬಾರ್ಬೆಟ್ ಜಾತಿಯ ಹಕ್ಕಿಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ:

ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು ಪಶ್ಷಿಮ ಘಟ್ಟದ ಪ್ರದೇಶಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಮರದ ಪೊಟರೆಯಲ್ಲಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವ ಈ ಪುಟ್ಟ, ಗಿಳಿ ಹಸಿರು ಪಕ್ಷಿಗಳದ್ದು ಡಿಸೆಂಬರ್ ನಿಂದ ಜುಲೈ ವರೆಗೆ ವಂಶಾಭಿವೃಧ್ಧಿ ಕಾಲ. ಮೂರರಿಂದ ಐದು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಈ ಪಕ್ಷಿ, ರಾತ್ರಿಯವೇಳೆ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಕಾವು ನೀಡುತ್ತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಈ ದ್ವಿಜವು ಕುಟ್ರ್ ಕೂ ಕುಟ್ರ್ ಕೂ ಎಂಬ ಸಲ್ಪ ಕರ್ಕಶ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಜ ಪ್ರಸರಣ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಇದು ನೆರವಾಗುವದು.

ಮೊದಲ ಮೀಟಿಂಗ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಂ

2011-12-21T05:30:00.003+05:30

ಈಗ ಎಂಟು ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನ ಬೇಸಿಗೆಕಾಲ. ಆಗಷ್ಟೆ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕೆಲಸದ ಬೋಣಿ ಆಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಹದಿನೈದು ದಿನ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಅವತ್ತಿಗೆ ನನ್ನತ್ತ ವತ್ತಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಲ್ಲ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ತಂದು ಮನೆಗೆ ಹೊರಡಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಡೈರಕ್ಟರ್ ಚೇಂಬರ್ ನಿಂದ ಕರೆಬಂತು. ಅದೆಂತದೋ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಇಶ್ಯೂ ಇದೆ ಬಂದು ನೋಡು ಎಂದು. ಇದೆಲ್ಲಿಂದ ಬಂದು ವಕ್ಕರಿಸಿತಪ್ಪಾ ಮನೆಗೆ ಹೊಂಟಾಗ ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಡೈರಕ್ಟರ್ ಚೇಂಬರ್ ಕಡೆಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಸೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ.

ಅದೆಂತದೋ ಗತ್ತು ಹೊತ್ತು ಸುತ್ತುವ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಡೈರಕ್ಟರ್ ಸಾಹೇಬರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಚಿ0ತೆಯ ನೆರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಭಟ್ರೇ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಡೌನ್ ಆಗಿದೆ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು ಅಂದ್ರು.

ಯಾವ ಭಾವನೆಗಳು ಸುಳಿಯಕೊಡದೆ "ಸರಿ ಸರ್ " ಅಂದೆ.

ನೋಡಿ ಇದು ಒಂದೆರಡು ಸಿಸ್ಟಮ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಂ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಡಿಸ್ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಡಿಸ್ಕಸ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂದವರೇ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನಿಬ್ಬರಿಗೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಸಿಸ್ಟಮ್ ಎಂಜಿನೀಯರ್ ಗಳನ್ನೂ ಕರೆದರು. ಪೆನ್ನು ನೋಟ್ ಪ್ಯಾಡು ಬಂತು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ. ಡೈರಕ್ಟರ್ ಕೈಲಿ ವೈಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮಾರ್ಕರ್. ನೋಡು ನೋಡುತ್ತ ಚೆ0ಬರ್ ಒಳಗಡೆ ಗಂಭೀರ ವಾತಾವರಣದ ಬಿಗು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿತು. ಡೈರಕ್ಟರ್ ಸಾಹೇಬರು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ನೆಟ್ವರ್ಕಿಂಗ್ ನ ಜ್ಞಾನ ಭಂಡಾರವನ್ನೇ ಬಿಚ್ಚಿಡತೊಡಗಿದ್ದರು. ಲ್ಯಾನ್ ವ್ಯಾನ್ ಮ್ಯಾನ್ (LAN/WAN/MAN) ಅಂತೆಲ್ಲ ಗ್ರೌಂಡ್ ನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆ ಗು ಬೌಂಡರಿ ಬಾರಿಸತೊಡಗಿದ್ದರು. ಮೋಡದ ಚಿತ್ರಬರೆದು ಅದಕ್ಕೆ ಮಿಂಚಿನ ಚಿತ್ರಬರೆದು ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ತಾಗಿಸಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕನೆಕ್ಷನ್ನು ಅಂದರು. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬರೆದು ಅದಕ್ಕೆ ಗೆರೆ ಎಳೆದು ಲ್ಯಾನ್ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಅಂದರು. ಮಧ್ಯೆ ರೌಟರ್, ಮೋಡೆಮ್ ಬಂತು. ಇವರ ನೆಟ್ವರ್ಕಿಂಗ್ ನ ಸ್ಲಾಗ್ ಓವರ್ ಗಳು ಮುಗಿದಂತೆ ಇತ್ತು ಒಂದು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ. "ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಆಫೀಸ್ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ " ಅನ್ನುವ ಸಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಲಾಂಗ್ ಆನ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಲ್ ಗಾಗಿ ತಳ್ಳುವದಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಾವು ಮೂವರು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಳರಾದೆವು. ಆದರೆ ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನು ಹಾಗೆ ಇತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇಂಜಿನೀರ್ ಗಳು ತಲೆಯಮೇಲೆ ಕೈ ಹೊತ್ತು ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಸರಿಯಾಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆಗಲೇ ಸಮಯ ಸುಮಾರು ಒಂಭತ್ತು ಘಂಟೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮೀಟಿಂಗು ಎನ್ನವ ಗೊಜ್ಜು ಬೀಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇನ್ನೂ ನಡೆದಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಕೇಬಲ್ ಇದೆ ಯಾವ ಯಾವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಡೌನ್ ಆಗಲು ಅಂತೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ಹಂಚುವ ಕಾರ್ಯ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ನಡೆದಿತ್ತು. ಇದೊಂತರ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ ಈಜು ಕಲಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಹಾಗೆ. ನಮಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬಿಡದೆ ಬರೆ ತನಗೆ ಏನೇನು ಗೊತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ತಾಳಲಾರೆ ಅನ್ನುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ "ಸಾರ್ ಇಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ನಮಗೆ, ನಾವು ಹೋಗಿ ಇಶ್ಯೂ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಲೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ "ಹೂಂ" ಅಂದರು.

ಇಲಿ ಹಿಡಿಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಆಗೆಯಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಇಲಿಯ ಬಿಲವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕೆ ಅನ್ನುವದು ಇನ್ನು ಸ್ಫಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭಿಸಲಿ ಎನ್ನುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಿಂದಲೇ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಹಬ್ ನಿಂದ ಶುರುಮಾಡೋಣ ಒಬ್ಬಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಲೈನ್ ನೋಡುತ್ತ ಹೋಗೋಣ ಅನ್ನುವ ಗೇಂ ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಇಲಿ ಬೇಟೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಕೇಬಲ್ ಮುಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಿ ನೋಡತೊಡಗಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಅತ್ತಿತ್ತ ಸಾಗಿ ನೋಡುತ್ತ ಇದ್ದವನಿಗೆ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಹಬ್ ಯಾಕೋ ಡಲ್ ಆಗಿ ಮಬ್ಬಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದೆ, ಹೌದು ಅದರ ಮಿಣಿಮಿಣಿ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ, ಸ್ಥಭ್ದವಾಗಿದೆ. ಯಾಕೋ ಇಲಿ ತಾನಾಗೆ ಬೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದಂಗೆ ಇತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಹಬ್ ನ ಪವರ್ ಸ್ವಿಚ್ ಯಾರೋ ಅಪ್ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಆನ್ ಮಾಡಿದೆ ಎಲ್ಲವು ಮರಳಿ ಹಳಿಗೆ ಬಂತು.

ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಂ : ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಬಂದ ಡೈರಕ್ಟರ್ ತಮ್ಮ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಾಕಿ ಒತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಿಚ್ ಆಪ್ ಆಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಆನ್ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ.

ಹೀಗೆ ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಮೀಟಿಂಗ್ ಮುಗಿದಿತ್ತು ಆವತ್ತು.

ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ಪುಷ್ಪ ಪ್ರದರ್ಶನ - 2011

2011-08-13T03:11:00.010+05:30

ಮೀ - India

2011-03-15T04:37:00.004+05:30

ಹಿಂದಿನ ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗುಜಾವ ಸುಮಾರು ಮೂರುಘಂಟೆಗೆ ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ನಿಂದ ಮರಳಿ ಬರುವಾಗ, ಯಾಕೋ ಕ್ಯಾಬ್ ಡ್ರೈವರ್ ರಾಕೇಶ್ ಕಣ್ಣು ಉಜ್ಜುತ್ತಾ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ರೆಫ್ರೆಶ್ ಇರಲಿ ಎಂದು ಹೀಗೆ ಅದು ಇದು ಮಾತಿಗೆಳೆದೆ. ಅದು ಹ್ಯಾಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ವಿಷಯ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಪ್ರಳಯಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚಿಕೊ೦ಡಿತು. ಮುಂದಿನ ೨೦ ಕಿ.ಮಿ ದೂರ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಳಯದಲ್ಲೇ ಸಾಗಿತ್ತು.

ಸಾರ್ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ೨೦೧೨ ಪ್ರಳಯದ ಸುದ್ದಿ ನಿನ್ನೆ ನ್ಯೂಸ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಮೇಲೆ ನಂಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಏನೇನೂ ಹೇಳಿದಳು. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಡ್ರಾಪ್ ಇದೆ ಲೇಟ್ ಆಗ್ತಿದೆ ಅಂದ್ರು ಬಿಡದೆ ಎನೀನೂ ಹೇಳತಿದ್ಲು. ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲು ಘಂಟೆ ನಂಗೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮ ಬಾಳು ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು ಅನ್ನುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು. ಮಕ್ಕಳು ಮಲಗಿದಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಏನೋ ಒಬ್ಬಂಟಿ, ಜೀವನ ಅಂತೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡಿದಳು. ನಂಗೂ ಮೂಡ ಅಪ್ ಆಗೋ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೆ ತುಂಬಾ ಮಂಕಾಗಿ ಮೂಲೆಲ್ಲಿ ಕುತಿದ್ಲು. ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ ಸಾರ್ ಅವಳನ್ನ ಸಮಾಧ ಮಾಡೋಕೆ, ಅಂದ.

೧೯೯೮ - ೯೯ ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ವದರುವ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನಲ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂಥ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ತರಂಗ "ಪ್ರಳಯ ೧೯೯೯" ಅನ್ನುವ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟಿಸಿತ್ತು. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ೯-೯-೧೯೯೯ ಭೂಮಿಯ ಕೊನೆಯ ದಿನ. ಅದಾದ ನಂತರ ಯಾರು ಉಳಿಯುವದಿಲ್ಲ ಅಂತೆಲ್ಲ ತೂಚಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಗೀಚಿ ಜನಮನದೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಿತ್ತು. ಈ ಲೇಖನ ಓದಿ ಕೆಲವರು ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ನೋಡು ೯-೯-೧೯೯೯ ಕಳೆದು ೧೧ ವರ್ಷವಾದರೂ ಇನ್ನು ಯಾರು ಅವರು ಹೇಳಿದಂತ ಪ್ರಳಯದಿಂದ ಸತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಕಸ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ಸಹಜ ಸಾವು ಬಂದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರಳಯವಲ್ಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದು. ಈ ಟಿವಿ ಚಾನಲ್ ನವರು ಟಿ ಅರ್ ಪಿ ಅನ್ನುವ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಏನೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರಸರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನಂಬಬೇಡ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯಗಳು ೨೦೧೨ ಅನ್ನುವ ಸಿನೆಮಾದಿಂದ ಕದ್ದದ್ದು, ಹಾಗಾಗಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಹೇಳು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಇಂಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ದೂರ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡು ಎಂದು ನನ್ನ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಸಲಹೆ ನೀಡಿ ಮುಗಿಸಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳ ನಡುವೆಯೇ ನನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯದ ತೌಡು ಕುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು, ಅವತ್ಯಾಕೋ ಕಣ್ಣು ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಬಯಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಎಂಥ ವಿಕ್ರತ ಮನಸ್ಸಿರಬಹುದು ನಮ್ಮ ಮೀಡಿಯಾದ ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸ ತೊಡಗಿದೆ. ೨೧ನೆ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗುವ ಒಂದಾದರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದೆಯಾ ಇವತ್ತು ಚಾನಲ್ ತಿರುಗಿಸತೊಡಗಿದರೆ. ಊಹು೦, ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಿಗಲೂ ಸಾಧವಿಲ್ಲ. ಅವನೊಬ್ಬ ಮಲಬದ್ದತೆಯಾದವರಂತೆ ಕೂಗುವವ ಬರುತ್ತಾನೆ "ಭೂತ ಚಂಬು ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ" "ಮಣ್ಣು ತಿಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತಾರೆ" "ಮಂಗ್ಯಾ ಮರ ಹತ್ತದೆ ಮೂರು ವರ್ಷವಾಯ್ತು" "ಗೂನು ಬೆನ್ನಿನ ಮುದುಕಪ್ಪನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ತಾಸಿನಂತೆ ಕೂಗಿದವನಿಗೆ ಮಲಭದ್ದತೆ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿದೆ ಅವ ಬೇರೆಯವರ ವ್ಯಾಧಿಗೆ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯ ಮದ್ದರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಎಂಥ ವಿಪರ್ಯಾಸ.....!!! ಜಪಾನ್ ನ ಸುನಾಮಿ ಸಹ ಇಂಥವರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಮುಳುಗಿದೆ. ಅದರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲು ಸಾಂಗವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯೇ ಆಗಿಲ್ಲ . ಇನ್ನು ಕೊಲೆಗಾರನನ್ನ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತುವ ಕ್ರೈಂ ರೆಪೋರ್ಟ್ ಮಂದಿ ಹಾದಿಬೀದಿಗೊಬ್ಬರಂತೆ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. "ಸತ್ತ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಜೀವ ಇರಲಿಲ್ಲ" ಅನ್ನುವ ಸಾರಾಂಶಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ನೋಡುಗರ ಮಿದುಳಲ್ಲಿ ಏನಲ್ಲವಂದರು ಒಂದು ತಾಸು ಕೈ ಆಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ತವನ ಸಂಭಂದಿಕರ ಮುಖಕ್ಕೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹಿಡಿದು ಹೇಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳುವ ವಿಕೃತರು ಇವರು.

ಈಗಂತೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜ್ವರ. ಟೀಮ್ ಇಂಡಿಯಾ ಟಿಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿದರೆ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾತಾಡಬಹುದೆಂದು ತಿಳಿದವರೇ ಅಲ್ಲಿರುವವರು. ಸಚಿನ್ ಗೆ ಬ್ಯಾಟಿಗ್ ಬ್ರೆಟ್ ಲೀ ಗೆ ಬೌಲಿಂಗ್ ಹೇಳಿಕೊಡ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವರಾಣೆ ಇವರರು ೫೦-೬೦ ಸಾವಿರ ಜನ ತುಂಬಿದ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಪಿಚ್ ವರೆಗೆ ಹೋದವರು ಅಲ್ಲ, ಹೋದರಂತೂ ಅಲ್ಲೇ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಗಂಡೆದೆಯ ಮಂದಿ ಇವರೆಲ್ಲ. ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಮೈಕ್ ಎರಡು ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ವದರುವದಕ್ಕೆ ಸೈ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅವನೊಬ್ಬನಿದ್ದ ಸಾಬ ಕರೀಂ ಅನ್ನುವ ಹಳೆ ವಿಕೆಟ್ ಕೀಪರ್. ಕೀಪಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಕುಂಬ್ಳೆ ಬಾಲ್ ಇವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸದೆ ಕಣ್ಣ ಬುಡಕ್ಕೆ ಏಟು ಬಿದ್ದು ಇವನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕರಿಯರೇ ಕಮರಿಹೋಯಿತು. ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪದಿನದ ನಂತರ ಆತ ಕಾಮೆಂಟರಿ ಹೇಳಬಂದ, ಬಂದಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಚಿನ್ ನ ಫೂಟ್ ವರ್ಕ್ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಅವ ಹಾಗೆ ಆಡಬೇಕು ಹೀಗೆ ಆಡಬೇಕು ಎಂದೆಲ್ಲ ಉಪದೇಶಾಮೃತಸಾರ ಉಣಬಡಿಸಿದ. ಈಗಿನ ಎಲ್ಲ ಪ್ರುಭ್ರತಿಗಳ ಹಿರಿತಲೆಯಂತಿದ್ದ ಈ ಮಹಾನುಭಾವ ಈಗ ಎಲ್ಲಿ ನಪತ್ತೆಯಾದನೋ? ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವಿಕಾರಿ ಇನ್ನೂ ಇದ್ದಾನೆ ಅವನೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ರಮೀಜ್ ರಾಜ. ಅವನಿಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತು ಅಂದರೆ ಪಾಕ್. ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಕಾಮೆಂಟರಿಯ ಓಘದ ನಡುವೆ ಹೇಳಿದ್ದ "Australian fielding is as good as Pakistani". ಕೇಸರಿ ಬಾತ್ ಶಗಣಿಯಷ್ಟೇ ರುಚಿಯಾಗಿದೆ ಅನ್ನುವ ಹೋಲಿಕೆ ಅಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು ಇವನದ್ದು ?

ಇನ್ನು ಬೆಳಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಟಿವಿಗೆ ವಕ್ಕರಿಸುವ ಅನಿಷ್ಟಗಳ ಗ್ರಹಗಳಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿರದಾದಿತೆ? ಅರೆಬೆಂದ ತಮ್ಮ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಜ್ಞಾನದ ಬಲದಿಂದ ಇಂದು ಮೇಷ ರಾಶಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ನಾಳೆ ಕುಂಭ ರಶಿಯವರಿಗೂ ಆಚೆ ನಾಡಿದ್ದು ಮೀನ ರಾಶಿಯವರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಾ ತಾವೇ ಸರ್ವಜ್ಞನ ತುಂಡು ಅ೦ಬಂತೆ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟು ಕುತಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದಂತೂ ೨ ಘಂಟೆಗಳ ಅಸಂಭದ್ದ ಪ್ರಲಾಪ. ಇನ್ನು ಇದಿಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅವರ ೨೪ ಘಂಟೆ ಮುಗಿಯುವದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೀಡಿಯಾದವರಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕಳ್ಳಭಟ್ಟಿ ಧಂದೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾ೦, ಇದು ಕಳ್ಳಭಟ್ಟಿ ಸಾರಾಯಿ ಧಂದೆ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕದ್ದು ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸುವ ಧಂದೆ. ಕನ್ನಡದವರು ಹಿಂದಿಯಿಂದ ಕದಿಯುತ್ತಾರೆ ಹಿಂದಿಯವರದ್ದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಿಂದ ಕದ್ದಿದ್ದು. ಯಾವದಾದರು ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಟ್ ಆಯಿತೋ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು, ಅದನ್ನು ನೋಡುಗ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಟಿವಿ ಮುಂದೆ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟು ಬಾರಿ ಮರು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅನುಮಾನ ಇದೆಯಾ? ಸೋನಿಯ ಸಿ ಐ ಡಿ ನೋಡಿಲ್ಲ ಅಂತಾಯಿತು.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಚಾನೆಲ್ ಗಳು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ನೇರ ಒಡೆತನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡತೊಡಗಿದೆ. ಇದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೊಚ್ಚೆ ಒಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯಬರಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇವರ ಕೆಸರು ಗುದ್ದಾಟದ ಫಲ ನಮ್ಮ ನೋಡುಗ ಜನರ ಮುಖಕ್ಕೆ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿರುವದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಈ ಕೊಳೆತೊಳೆವ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹೊಸನೀರು ಹರಿದು ಬಂದೀತೆ ಎಂದಾದರೂ?

ಕೃತಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು - ಸೂರ್ಯಕಿರಣದ ಬಾನ ಚಿತ್ತಾರ

2011-02-17T10:19:00.006+05:30

ಜಗ್ಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೈಮಾನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಏರೋ ಇಂಡಿಯಾ ೨೦೧೧ ಗೆ ತೆರೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಅಮೆರಿಕಾ ರಷ್ಯಾ ಯುರೋಪು ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ದೇಶಗಳಿಂದ ಈ ಉತ್ಸವಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಲಸೆ ಬಂದ ಈ ಲೋಹದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮೆರೆದು ತಮ್ಮ ಗೂಡಿಗೆ ಮರಳಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರ ಬಾನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಸಹ ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಡೊಗ್ಗು ಸೊಂಟದ ಶಾಂತಿ ಮಂತ್ರದ ನಡುವೆಯೂ ತೇಜಸ್ ಅನ್ನುವ ಸ್ವದೇಶಿ ನಿರ್ಮಿತ ಸುಪರ್ ಸಾನಿಕ್ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಭಾರತದ ವಾಯುಪಡೆಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ ನಾವು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಎದರುತ್ತರ ಕೊಡಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ಸಾರಿತು. ತೇಜಸ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇವರ್ಷದ ಏರೋ ಇಂಡಿಯಾದ ಹೀರೋ. ತೇಜಸ್ ಹಾರುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಗುಡುಗುತ್ತಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟೇ ಉಧ್ಗಾರಗಳು ಜನಸಾಗರದ ನಡುವಿಂದ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತು. ತೇಜಸ್ ನ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಸುಖೋಯ್ ಎಫ್ ೧೮ ಯುರೋ ಫೈಟರ ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟ೦ತೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ

ಇನ್ನು ಭಾರತೀಯ ವಾಯುಸೇನೆಯ ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣ್ ತಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳದೆ ಹೋದರೆ ಏರೋ ಇಂಡಿಯಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಅಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊನ್ನೆ ೧೩ನೆ ಫೆಬ್ರುವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಕೃತಕ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನ ಚಿತ್ತಾರವನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರ ಬಾನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿ ಅಂದಿನ ಸೂರ್ಯನ ಜೊತೆ ಮತ್ತೆ ಭುವಿಯೂಡಲಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದ ಈ ತಂಡ ಏಶಿಯಾದಲ್ಲೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಏರೋಬ್ಯಾಟಿಕ್ ತಂಡ ಅನ್ನುವ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಪತ್ರವಾದದ್ದು. ಬಾನ ಉದ್ದಅಗಲಕ್ಕೆ ತ್ರಿವರ್ಣ ರಂಗು ಚಲ್ಲುತ್ತ ಅವರು ನಡೆಸುವ ಚಿತ್ತಾರ ಕಸರತ್ತುಗಳು ಅವರ್ಣನೀಯ. ನಾ ಧನ್ಯನಾದೆ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಕಸರತ್ತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ.

ಹೇಳ ಹೋದಾಗ ಇನ್ನು ಬಹಳ ವಿಷಯಗಳಿದೆ ಏರೋ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಜನ ಸಾಗರ, ರೆಡ್ ಬುಲ್ ತಂಡದ ೬೧ ವರ್ಷದ ನಾಯಕಿ (ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್) ದೈತ್ಯಗಾತ್ರದ ಹರ್ಕುಲಾಸ್ ವಿಮಾನ, ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಹುಡುಕಾಟದ ಗೊಂ ದಲಗಳು, ಮಾಮುಲಿನಂಗೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜ್ಯಾಮ್, ಬಿಸಿಲು, ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಫೋಟೋ ಗಳಿಗೂ ಜಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಸೂರ್ಯಕಿರಣ ತಂಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ಶುಭವಿದಾಯ ಕೋರಿ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೊಂದು ಬ್ರೇಕ್.

ಇದು ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣ

ಪ್ರಣತಿಯಿಂದ ಪ್ರಬಂಧ ಸ್ಪರ್ಧೆ

2010-12-07T16:01:00.003+05:30

ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪ್ರಕೃತಿ -ಅಂಶಗಳನ್ನು ಧ್ಯೇಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆ ‘ಪ್ರಣತಿ’ಯಿಂದ, ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಬಂಧ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ‘ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವನ’ ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ೨೦೦೦ ಪದಗಳಿಗೆ ಮೀರದಂತೆ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಫುಟವಾದ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಡಿ.ಟಿ.ಪಿ. ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು. ಪ್ರಬಂಧದ ಜೊತೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲೇಜ್ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಕಾರ್ಡ್‌ನ ಪ್ರತಿ ಇರಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಲಿ ಮತ್ತು ವಿಷಯ ತಜ್ಞರು ಆಯ್ದ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಈ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಇ-ಮೇಲ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಕೊನೆಯ ದಿನಾಂಕ: ೩೦ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೦೧೦. ವಿಳಾಸ: ಪ್ರಣತಿ, ನಂ. ೪೪೮/ಎ, ೮ನೇ ಮೇನ್, ೭ನೇ ಕ್ರಾಸ್, ತ.ರಾ.ಸು. ರಸ್ತೆ, ಹನುಮಂತನಗರ, ಬೆಂಗಳೂರು - ೫೬೦ ೦೧೯. ಇ-ಮೇಲ್: prabandha@pranati.in. ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಗೆ: ೯೬೧೧೪೫೮೬೯೮ / ೯೯೮೦೦೨೨೫೪೮.ನೀವು ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವೇ ಭಾಗವಹಿಸಿ. ಇಲ್ಲವೇ, ನಿಮ್ಮ ಪರಿಚಿತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ;)

ಬೆಳಕಿನ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಷಯಗಳು

2010-11-07T23:25:00.003+05:30

ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಷಾರು - !

2010-10-12T12:22:00.006+05:30

ಇದು ಆನ್ ಲೈನ್ ಮೋಸದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವಷ್ಟೇ. ಗೂಗಲ್ ಯಾಹೂ ಫೆಸ್ ಬುಕ್ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದಾದರೂ ಇನ್ ಬಿಲ್ಟ್ ಚ್ಯಾಟ್ ಇರುವ ಅಕೌಂಟ್ ಹ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿ ಅದಲ್ಲಿ ಆನ್ ಲೈನ್ ಇರುವವರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಕೇಳುವದು ಇದರ ಮಗ್ಗುಲು. ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಕಸಿನ್ ಒಬ್ಬರ ಜಿಮೇಲ್ ಅಕೌಂಟ್ ಹ್ಯಾಕ್ ಆಯಿತು, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕೆಲವು ಆನ್ ಲೈನ್ ಇರುವ ಅವನ ಪ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಬಳಿ ೪೦ -೫೦ ಡಾಲರ್ ಕೇಳಿದರು. ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಇಂಥ ಯಾವುದೇ ಕೋರಿಕೆ ನಿಮ್ಮ ಎಷ್ಟೇ ಆತ್ಮಿಯರಿಂದ ಬರಲಿ, ಕಾರಣ ಎಂಥದ್ದೇ ಇರಲಿ ಫೋನ್ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗಾದರೂ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ. ಉದ್ವೇಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮೋಸಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಡಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಶಾರು !!!!.

(ಇದು ನಿನ್ನೆ ನಡೆದ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಹ್ಯಾಕರ್ ನಡುವಿನ ಚ್ಯಾಟ್ ಡಿಸ್ಕಶನ್. ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಯಾರು ಅವರ ಬಲೆಗೆ ಬಿಳಲಿಲ್ಲ )

4:37 PM M: hi
4:42 PM me: hi
M: help
me: yes boos tell me :)
4:43 PM M: i want money for few days
do u have money in paypal?
me: no sir ... I dont have pay pal account ... :(
4:44 PM M: plz see if someone having it
me: hamm .. let me try
but for what ?
M: i am buying domain and script
total amunt is 40$
4:45 PM but see if u can get 50$
plz
its urgent
4:46 PM tell me now itself
ok?
in 5min
plz
4:47 PM me: tell me why that is so urgent?
M: arre the domain name will get registered by other user
4:48 PM so its urgent
4:49 PM me: ??
which domain?
4:50 PM M: its surprise
i will make u admin with me
owner
plz see if u get someone to give me urgent money
4:52 PM me: ??? vishya entu heLi sariyagi helu .. yange artha aajillle ... kadige noodana
yava domain? enta admin?
M: badya
4:53 PM hudga
reply
ye hudga
reply
4:54 PM me: ????????????
M: wha heppn?
4:55 PM me: M: badya
hudga
reply
ye hudga
reply
M: got money?
4:56 PM bye
will catch later

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳು ..

2010-09-09T17:13:00.004+05:30

ರಾಖಿ, ರಾಹುಲ್ ಸ್ವಯ೦ವರ, ಹಾಡು ಕುಣಿತ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳುಬುರುಕುತನದ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋ, ಅಪಹಾಸ್ಯದ ಪರಮಾವಧಿ ಕಾಮೆಡಿ ಷೋ, ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆ ಜಗಳದ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ನಾಕುಸಾವಿರದ ಎ೦ಟುನೂರಾ ತೊ೦ಭತ್ತಾರನೆ ಎಪಿಸೋಡು, ಕಳ್ಳಾಟದ ಮುಗ್ಗುಲು ವಾಸನೆ ಭರಿತ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಬಕ್ ಬಕ್ ಬೌ ಬೌ ನ್ಯೂಸುಗಳು, ಡಿಯೋ ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಹುಡುಗೀರು ಬಿಳ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತೋರಿಸೋ ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿ ಸತ್ತ ಕೊಳಕು ಜಾಹಿರಾತುಗಳು, ಇವೆಲ್ಲ ಬೇಜಾರಾದಾಗ ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ, ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಕುತೂಹಲಗಳು ಒಂದಿಷ್ಟು ರಂಜನೆಗಳ ಮೊತ್ತವಾಗಿ ಇದೆ ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳು ಅನ್ನುವ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ಬೇರೆ ಪ್ರಪಂಚ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಅತಿಷಯವಲ್ಲ, ಅಸಾಧ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ನೆಲ ಸಮುದ್ರದಾಳದಿಂದ ದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಹಮ್ಮಿ೦ಗ್ ಬರ್ಡ್ ನಿ೦ದ ನಿ೦ದ ಡಾರ್ವಿನ್ ವರೆಗೆ, ಮಹಾಯುದ್ದಗಳು, ಮಹಾಗೋಡೆಗಳು, ಗೆಲಾಕ್ಸಿ ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜಗಳು, ಅ೦ಟಾರ್ಟಿಕ್ ಆರ್ಕಟಿಕ್, ಆನೆಗಳಿ೦ದ ಆದಿಮಾನವರ ವರೆಗೆ, ಅ೦ಡಮಾನ್ ನಿ೦ದ ಅಮೆಜಾನ್ ಕಾಡುಗಳವರೆಗೆ, ಅಣುವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊ೦ಡು ಆಹಾರ ಸರಪಣಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಆಕಾಶಕಾಯಗಳಬಗ್ಗೆ, ರಾಜರರಿ೦ದ ಮೊದಲ್ಗೊ೦ಡು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳವರೆಗೆ, ಆಡು ಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷದಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಾ ಬಂದ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದು ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕಾಡಿದೆ. ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ನಾನು ನೋಡಿದ ಈ ಆರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳ ಈ ಪಟ್ಟಿ.

ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಂಚಿನ ಮನೆ, ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕಂಬಗಳು ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದ ಗೋಡೆಗಳು, ಬೂದಿಯಾದ ಬಣವೆ, ಹೇಗೆ ಇಂಥವುಗಳ ನಡುವೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ದುರಂತದ ಕಥೆ ಜೇಮ್ಸ್ ನ್ಯಾಚ್ ವೇ ಅನ್ನುವ ಒಬ್ಬ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನ ಯುದ್ದದ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ನ ಜೀವನ ಹಾಗು ಅವನ ಸಾಧನೆಯ ಕಥೆ. ಅವನಿಗೆ ಯುದ್ದದ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿ ಜೀವನದ ಸರ್ವಸ್ವ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವಾರು ದೊಂಬಿ, ಯುದ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಕದದ ಹತ್ತಿರದವರೆಗೂ ಹೋಗಿ ಬಂದವ ಈತ. ಯಾವ ರಣರಂಗದ ವೀರನಿಗೆ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲದವನಂತೆ ನುಗ್ಗಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಡು, ಹಾರಿ ಬಂದು ಬೀಳುವ ಅಶ್ರುವಾಯು, ಬೆಂಕಿ ಬಿಸಿಲೆನ್ನದೆ ಈತ ರಾಣಾ೦ಗಣವೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿದ. ಕರಾಳ ಯುದ್ದದ ಕ್ರೂರ ಮುಖವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ. ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶಾಂತಿಮಂತ್ರವನ್ನು ಯುದ್ದದ ಚಿತ್ರ ಹಿಡಿದು ಭೋದಿಸಿದ. ಆತನ ಜೀವನ ಸಾಧನೆಯಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಲಾದ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಯೆ ವಾರ್ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್. ಇದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾನು ನೋಡಿದ ಐದು ಉತ್ತಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ( ನ್ಯಾಚ್ ವೇಯ ಕೆಲ ಫೋಟೋಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿಡಿಯೋ ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ)

ಕೃಪಾಕರ ಮತ್ತು ಸೇನಾನಿ ( ಅವರಿಬ್ಬರ ಹೆಸರ ಮಧ್ಯೆ "ಮತ್ತು" ಸೇರಿಸಿದರೆ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತೆನೋ ....!! ) ಯವರ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲದ ಕೂಸು "ವೈಲ್ಡ್ ಡಾಗ್ ಡೈರೀಸ್". ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದಿ ಪ್ರಾಣಿ ಸೀಳುನಾಯಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಈ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ ಜಪಾನ್ ನ 2007ರ ವನ್ಯಜೀವಿ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಶ್ವದ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಫಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕುವರರ ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆ, ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲವೇ ಈ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ. ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಎಂದು ಮರೆಯಲಾರದ೦ತಿರುವ ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸರಿಸಾಟಿ ಬೇರಿಲ್ಲ. ವೈಲ್ಡ್ ಡಾಗ್ ಡೈರೀಸ್ ನ ಹಿಂದಿರುವ ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕಂತುಗಳ ಸರಣಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ. ಅದರ ನಂತರೆ ಮತ್ತೆ ವೈಲ್ಡ್ ಡಾಗ್ ಡೈರೀಸ್ ನೋಡುವ ಅನುಭವ ಬೇರೆಯದೇ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹೆಮ್ಮೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪುರಾಣ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಬಹುಮುಖ್ಯ ತಳುಕು, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಜೀವನಾಧಾರ, ಮತ್ತೆ ಹಲವು ಕೋಟಿ ಮಂದಿಗೆ ತಾಯಿಯೆಂಬ ಶೃದ್ಧೆ ಈ ಗಂಗೆ ಎಂಬ ಜೀವನದಿಯಮೇಲೆ. ಬಿಬಿಸಿ ನಿರ್ಮಾಣದ ಈ ಗಂಗೇಸ್ (ಅಥವಾ ಗ್ಯಾನ್ಜೀಸ್ ) ಅನ್ನೋ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗಂಗೆ ಯಾಕೆ ಕೇವಲ ನದಿಯಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಅದು ಹೆಮ್ಮೆ, ಮಾತೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಲ್ಲವು ಆಗಿದೆ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಉತ್ತರ. ಮೂರು ಕಂತುಗಳಈ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ ಅದರ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿಗಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಯಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡುಬಾರಿ ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ್ದು. ಗೋಮುಖ ಗಂಗೋತ್ರಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಗಂಗೆಯ ಕಥೆ ಅದರ ಸಾವಿರದೈದುನೂರು ಮೈಲಿಯ ಹರವು ಹರಿವಿನಗುಂಟ ಸಿಗುವ ಜನ, ಜೀವಿಗಳು, ಜಾನುವಾರು, ಜಾತ್ರೆ, ಯಾತ್ರೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿ ಒಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣು ಮಿತಿಕಿಸಿದರೆಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದೀತೋ ಅನ್ನುವಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿ೦ದ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಸೆಳೆತ ಇದಕ್ಕೆ ಇದೆ. ( youtube ನಲ್ಲಿ ಗಂಗೇಸ್ ನ ಒಂದು ತುಣುಕು ಇದೆ, ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ )

ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ, ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ, ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಯಾರಾದರು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದರೆ ಅದು ಮೈಕಲ್ ವುಡ್ ನ ಸ್ಟೋರಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ. ಆರು ಘಂಟೆ ಅವದಿಯ ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರ ಮೈಕಲ್ ವುಡ್ ನ ಭಾರತದಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅಹಲವು ಆಯಾಮಗಳ ಹಲವು ಹತ್ತು ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಧ್ಯಯನದ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಫಲ. ಇದನ್ನ ನೋಡಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ ಭಾರತವನ್ನು ನಾವು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೊನವೇ ಬದಲಾಗುವದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯರಾಗಿ ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೈಕಲ್ ವುಡ್ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಈ ಭಾರತದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ

ಇಂಥದ್ದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಹೋಂ. ಒಂದು ಘಂಟೆ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಈ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಏರಿಯಲ್ ವ್ಯುವ್ ನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸಹ ಗಂಗೇಸ್ ನಂತೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ, ಈ ಕಾವ್ಯದ ಹಿಂದಿನ ವಿವರೆಣೆಗಳು ಅನನ್ಯ ಮತ್ತು ನೋಡುಗನನ್ನು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಹಕಾರಿ. ಯುಟ್ಯೂಬ್ ನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ ನೋಡಲು ಲಭ್ಯವಿದ್ದು, ಮನುಕುಲ ಇಂದು ಎತ್ತಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿದೆ ಇದರ ನಿರ್ಮಾತೃ http://www.goodplanet.org/.

ಎವರೆಸ್ಟ್ ಬಿಯಾಂಡ್ ದಿ ಲಿಮಿಟ್ಸ್, ಸಹ ಯಾವುದೇ ಲಿಮಿಟ್ ಗಳಿಗೊಳಪಡದ ಒಂದು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರ. ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಬಿಸಿ ನಿರ್ಮಾಣದ ಇದು ಎವರೆಸ್ಟ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗೆ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೈಪಿಡಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯುನ್ನತವನ್ನು ಕ್ಯಾಮರ ಹೊತ್ತು ಬುಡದಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೆ ಚಿತ್ರಿಸುರುವದು ಮಾತ್ರ ಇದರ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲ. ಐದು ಮಾಲಿಕೆಯ ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ಮಾರ್ಕ್ ಇಂಗ್ಲಿಸ್ (http://www.markinglis.co.nz/)ಎಂಬ ನ್ಯುಜಿಲ್ಯಾಂಡ್ ನ, ಎರಡೂ ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಯ ಚಾರಣದ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನ್ಯುಜಿಲ್ಯಾಂಡ್ ನ ಪರ್ವತವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹದಿಮೂರುವರೆ ದಿನಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶೇರ್ಪಾ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಜೀವನ್ಮರಣ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾಲಿಗಂಟಿದ ಹಿಮವ್ರುಣವೆಂಬ ರೋಗದಿಂದ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಿಮ ಇವನ ಕಾಲು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿತೆ ಹೊರತು ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಅಲ್ಲ. ಫೈಬರ್ ಕಾರ್ಬನ್ ನ ಕೃತಕ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆವ ಇವ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೆ, ಛಲಕ್ಕೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರಿನಂತೆ.

ಫ್ರಾಂ ದ ಐಸ್ ಅಪ್ ದ ಲೆಪರ್ಡ್, ಮಾನ್ಸೂನ್ ರೈಲ್ವೇಸ್, ಬಿಬಿಸಿ ಹಿಮಾಲಯಾ, ದಿ ಲೈಫ್ ಆಫ್ ದಿ ಬರ್ಡ್, ಪ್ಲಾನೆಟ್ ಅರ್ಥ, ಇಕ್ವೆಟರ್, ಗ್ರೇಟ್ ವೈಲ್ಡ್ ಲೈಪ್ ಮೂವ್ ಮೆಂಟ್ಸ್, ಡೇವಿಡ್ ಆಟನ್ ಬರ್ಗ್ ನ ಪ್ಯಾರಡೈಸ್, ಲಿವಿಂಗ್ ಪ್ಲಾನೆಟ್ ಮತ್ತು ಲೈಫ್ ಇನ್ ಫ್ರೀಜರ್, ವೈಲ್ಡ್ ಆಸ್ಟ್ರೆಲಿಯಾ, ಪಿರಮಿಡ್ಸ್, ಗ್ರೇಟ್ ವಾಲ್ ಆಫ್ ಚೈನಾ, ಇನ್ ದ ವೂಂಬ್, ಎನ್ಶನ್ಟ ವರ್ಲ್ಡ್ ಸೆವೆನ್ ವನ್ಡರ್ಸ್, 100 ಇಯರ್ಸ್ ಆಫ್ ವೈಲ್ದ ಲೈಫ್ ಪಿಲಮ್ಸ್, ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ ಯಾವುದೆಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊನೆ ಇಲ್ಲವೆಇಲ್ಲ. ನಾನು ಇನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿ ಮುಗಿಸದ ವೈಲ್ಡ್ ಚೈನಾ, ವೈಲ್ಡ್ ರಷಿಯ, ಡಿಸ್ಕವರಿ ಲೈಫ್ ಅನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಈ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನೀವು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.

{ಸುಮಾರು ೧೧೫ ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿಗಳ ೧೩೦ಜಿಬಿ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ನನ್ನೋದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂಗ್ರಹ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಎಲ್ಲರಿಗು ನನ್ನ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳು}

ಕೊಳೆತ ಸೇಬು

2010-06-30T11:11:00.009+05:30

( ಅಪ್ ಡೇಟ್: ಭಟ್ಟರು ವಿದೇಶ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅದರೂ ನನ್ನ ಇಮೇಲ್ ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ (ಈ ಬಾರಿ ಎರಡು ಸಾಲಿನ) ಉತ್ತರ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪಾಯಿಂಟ್ ನೋಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಇಮೇಲ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಿರುಗುತ್ತರ ಕೊನೆಯಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. )

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದ ಹಿಂದೆ ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆ ಇದು. "ಕೊಳೆತ ಭಾಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸೇವಿಸ ಬಹುದು" ಅನ್ನುವ ಸಾಲಿತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ರಿಗೆ ಇಮೇಲ್ ಮಾಡಿ, " ಕೊಳೆತ ಭಾಗವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಹುದು.... ????? ಯಾವ ಸೀಮೆ ಕನ್ನಡಾ ನಿಮ್ಮದು ಸ್ವಾಮಿ? ಕೊಳೆತ ಸೇಬು ತಿನ್ನೋದು ಸ್ಪೂರ್ತಿನಾ ನಿಮಗೆ? " ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರ ಉತ್ತರವೂ ಬಂತು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ.

2010/6/19 Vishweshwar Bhat <vbhat@vijaykarnataka.com>
tamma, sariyaagi odammaa.

ಅವರೇ ಹೇಳಿದ್ರಲ್ಲವೇ, ಸರಿಯಾಗೋ ಓದು ಅಂತ, ಓದಿದೆ. ಎಂತೆಂಥವುಗಳು ಸಾರ್ ಎಂತೆಂಥ ಮಾತುಗಳು. ಅವರ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದುಗರು, ಸುಶಿಕ್ಷಿತರು, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇರುವಂಥವರುಗಳು ಅನ್ನುವದೆಲ್ಲ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದೆ ಅವರಿಗೆ. ವಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆಲ್ಲಿಇಡಲಿ ಅನ್ನುವಂತೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೇಗೆ ಬಿಚ್ಚಬೇಕು , ಡೋರ್ ಮ್ಯಾಟ್ ಗೆ ಕಾಲು ಹೇಗೆ ವರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಉಂಗುರ ಎಷ್ಟು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡುಕೊಟ್ಟು ಇವರ ಇಂಥ ವಣಶು೦ಟಿ ಪುರಾಣ ಕೇಳಬೇಕಾ ನಾವು? ಅವರ ಬರಹಗಳನ್ನೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿ ಅವರಿಗೆ ಮರುಉತ್ತರ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ. ಅವರಿಂದ ಉತ್ತರ ಬಂದೀತಾ ...... ...... ?? ಕಾದು ನೋಡೋಣ.

............................................

Dear VB,

ತಮ್ಮಾ ಅಮ್ಮಾ ಅಂತೆಲ್ಲ ನೀವು ರಿಪ್ಲಾಯ್ ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ ಅ೦ದ್ಕೊ೦ಡೇಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಎಂಟು ಹತ್ತು ದಿನ ಊರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ,ಇಮೇಲ್ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಈ ಒ೦ದುಸಾಲಿನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಸಾಲುಸಾಲು ಮರು ಉತ್ತರ. ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

"ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಚುಕಿ ಕೊಲೆ" " ಸಾರಿಗೆ ಬಸ್ ಹರಿದು ಸಾವು" ಅಂತೆಲ್ಲಾ ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕ ಬರೆದಾಗ ಅದರ ಅರ್ಥ ಯಾರ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಚುಕಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅವನದ್ದೇ ಸಾವು ಅನ್ನುವ ಅರ್ಥ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ಯಾರಮೇಲೆ ಬಸ್ ಹರಿದಿದೆಯೋ ಅವನೇ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನುವದು ಸರಿಯಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು "ಕೊಳೆತ ಸೇಬುವನ್ನು ತಿನ್ನಬಹುದು ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಅದನ್ನ ಅಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಮುತ್ತಜ್ಜ ಕಾಕಾ ಮಾಮಾ ಯಾರು ಓದಿದರೂ ಅದೇ ಅರ್ಥ. ಅದು ತಪ್ಪಲ್ಲ ಅ೦ದರೆ ಯಾಕೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ ಅನ್ನುವದನ್ನ ಸಾಧಿಸಿ. ಅದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಸಭ್ಯಸಾಚಿ ಅಂಥದ್ದೇ ಹಿಂದುಮುಂದಿಲ್ಲದ ಒಂದುಸಾಲಿನ ಉತ್ತರ ಬರೆದರೆ ಹ್ಯಾಗೆ ಸ್ವಾಮೀ? ಮೂರು ರುಪಾಯಿ ಓದುಗ ಅನ್ನುವ ಅಸಡ್ಡೆಯೇ?

ನನಗೆ ತಪ್ಪಿ ಹೋದ ಕೆಲವು ಅದ್ಭುತ ಸಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಜೂನ್ ೨೪ ರಂದು ಬರೆದ ನೂರೆಂಟು ಮಾತು ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಎಂಥೆಂತ ಮಾತುಗಳು ಸಂಪಾದಕರೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ನೀವೇ ಬರೆದ ಮತ್ತೂ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ಲು ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕಮೆಂಟು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡಿ.

>> ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ದಳದವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ಜತೆ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿ. ಕಾರಣ ಅವರು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯ.

ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ದಳದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರವರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನುಭವಿಗಳೇ. ಡಾಕ್ಟರ್, ಕಲಾವಿದ, ಸಂಗೀತಗಾರ, ಪ್ಲಂಬರ್, ಜಲಮಂಡಳಿಯ ಕಾರ್ಮಿಕ, ಹೂಮಾಲೆ ಕಟ್ಟುವ ಹೆ೦ಗಸು, ರೇಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಶನ್ ಕೂಲಿ, ಹೀಗೆ ಯಾರಾದರು ಬಂತು ಅವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಸಾಧಕರೆ. ಅವರು ಮಾಡುವಕೆಲಸವನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀವೇ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿ, ಜಲಮಂಡಳಿಯ ಕಾರ್ಮಿಕನೊಬ್ಬ ಮಾಡುವಂತೆ ಮ್ಯಾನ್ ಹೋಲ್ ಸ್ವಚ್ಚ ಮಾಡುವಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾವತ್ತಾದರೂ ನೀವು ಅಥವಾ ನಾವು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾ? ಮತ್ತೆ ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ದಳದವರನ್ನು ಚನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಅಂದರೆ ಏನರ್ಥ? (ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಅನ್ನುವದು ನನ್ನ ವಾದವಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಅನ್ನುವದು ಪ್ರಶ್ನೆ, ಗಮನಿಸಿ. )

>> ಗೆದ್ದವರಿಗೂ ಸೋತವರಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ . ಗೆದ್ದವರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸೋತವರು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಈ ಮಾತಿಗೆ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಮಂಡಳಿ "ಎ" ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ಕೊಡುತ್ತದೆ. "ಯು" ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನುವದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

>> ಯಾರಾದರೂ ಹಣದ ಸಹಾಯ ಬಯಸಿದರೆ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಬೇಡಿ. ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಸ್ನೇಹ ಮುಖ್ಯ.
ನನಗೊಂದು ಐದು ಲಕ್ಷ ಸಾಲ ಬೇಕಿತ್ತು ಭಟ್ರೇ ತುಂಬಾ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ, ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ ತೀರಸ್ತೇನೆ. ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಇಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಆರ್ಕುಟ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೆಂಡ್ ಲಿಸ್ಟ್ ನಲ್ಲೂ ಹಾಕಿಕೊಳ್ತೆನೆ. ಸಾಲ ಸಿಗತ್ತಾ? ಅಥವಾ "ಪುರಾಣ ಓದೋಕೆ ಬದನೇಕಾಯಿ ತಿನ್ನೋಕೆ" ವಾದವೋ ಇದು ?

>> ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಕಳಚಿದಾಗ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇಡಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲು ಒಂದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಇದೆ ತಾನೆ?
ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಕಳಚಿ ತಲೆಯಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ವಾಚ್ ಕಳಚಿ ಕೈ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಕೊಬೇಕಾ? ಹಾಗೆ ಇನ್ಯಾವದನ್ನ ಕಳಚಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು? ಅಂದಹಾಗೆ , ಪಕ್ಕದವರ ಕಾಲೂ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬಹುದು ಹುಷಾರು.

>> ಒಂದು ಕೈಗೆ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಎರಡು ಉಂಗುರಗಳಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಡಿ, ಹತ್ತೂ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಧರಿಸುವಷ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಿಮಗಿರಬಹುದು.
ಯಾಕೆ? ಉಂಗುರ ಧರಿಸುವದು ಅಸಭ್ಯತೆಯೋ ?

>> ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮುಂದಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಸದಾ ಸಮಯ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.
ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮುಂದಿಡುವವರು ನಾವೇ ಆದಮೇಲೆ, ಅದು ಮುಂದಿದೆ ಅನ್ನುವದು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಹೇಗೆ ಸಮಯ ಪಾಲನೆಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ? ವಿವರಿಸ್ತೀರಾ ಅಟ್ ಲೀಸ್ಟ್ ಒಂದು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ?

>>ಜನರು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿ ನಡೆ- ನುಡಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಚ್ಚರದಿಂದಲೇ ವರ್ತಿಸಿ. ಎಚ್ಚರ ತಪ್ಪಬೇಡಿ.
ನಮಗಿಂತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇರುವಂಥ ನಿಮಗೇ ಈ ಮಾತು ಸೂಕ್ತ. ನಿಮ್ಮ ಚೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಲು ತುಂಬಾ ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ನನಗೆ.

>> ಪುಸ್ತಕ ಓದುವದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ. ಆದರೆ ಕದಿಯುವ ಚಟ ಕೆಟ್ಟದ್ದು.
????????? ಹಂಗಂದ್ರೆ?

>> ಎಸ್ಎಂಎಸ್ ಗಳನ್ನು ವಿಪರೀತ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸದಿರಿ. ಇದರಿಂದ ಅದರ ವಕ್ಕಣಿಕೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನಿಮಗಾದ್ರು ಇದರ ವಕ್ಕಣಿಕೆ ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಾ? (ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಇಲ್ಲಿದೆ )

>> ಇ ಮೇಲ್ ಗಳಿಗೆ ಬೇಗ ಉತ್ತರಿಸಿ. ನಿಮಗೊಂದು ಮೇಲ್ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ನೋಡಿದಿರಾ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಕಳಿಸಿದವರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸುವಂತಾಗಬಾರದು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರು ಫ್ಯಾಕ್ಸ್ ಪತ್ರವನ್ನೇ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು
ಅಥವಾ ಪಾರಿವಾಳದ ಕಾಲಿಗೆ ಚೀಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ? ಫ್ಯಾಕ್ಸ್, ಪತ್ರ, ಮತ್ತು ಇಮೇಲ್ ಗೆ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಭಟ್ರೇ, ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಿ ಮೊದಲು.

>> ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬರೆಯಿರಿ. ಕನಿಷ್ಠ `ಸಂಪಾದಕರ ಪತ್ರ' ವಿಭಾಗಕ್ಕಾದರೂ ಬರೆಯಿರಿ.
ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಹಂಗೆ ಉತ್ತರ ಬರಿತಿರಾ ತಿರುಗಿ?

ನಿಮಗೆ ನಾನು ಬರೇ ಸಭ್ಯ ಸಾಚಿ, ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಸಾಲುಗಳಿಂದ. ಆದರೆ ಇವು ಉದಾಹರಣೆಗಳುಮಾತ್ರ . ಇಂಥ ಬಹಳ ಬಹಳ ಸಿಗುತ್ತದೆ - ದಿನ, ಪ್ರತಿ ದಿನ. ಮತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕಾದರೆ "ವರ್ಷದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ್ದು" "ಸುರಪುರ ತಾಲೂಕಿಗೆ ಶವ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು" "ಕರಡಿಯ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ" ಇಂಥ ಈನು ಹಲವು ಹತ್ತು ತಪ್ಪು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಅ೦ಕಿ ಅಂಶಗಳಂತೂ ಒಂದೊಂದು ಪುಟಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಇರುತ್ತದೆ, ಯಾವದು ಸರಿಯೋ ಯಾವುದು ತಪ್ಪೋ ಆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಇನ್ನು ಅಜಯ್ ಕುಮಾರ್ ಸಿಂಹರ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣದ ಪತ್ರವನ್ನು ಅರ್ಧಮರ್ಧ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನೀವು ಹಬ್ಬಿಸುವ (ಗಾಳಿ) ಸುದ್ದಿಗಳು ಎಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆ ಅರ್ಹ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದಿರಿ. ಅದರ ಪೂರ್ಣ ಆವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ ಬೇಕಾದರೆ ಓದಿ ನೋಡಿ.

ಇನ್ನು ಆರ್ಕುಟ್ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು ಎನ್ನುವಂಥ ಒಂದು ಸ್ಪ್ಯಾಮ್ ಮೇಲ್ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಮೇಲ್ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಮಾಡಿದರೆ ೩ ಡಾಲರ್ ಮಗುವಿನ ಅಕೌಂಟ್ ಗೆ ಜಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವದು ಸಹ ನಿಮ್ಮ ಲವಲವಿಕೆಲಿ ಅರ್ಧ ಪುಟದ ಸುದ್ದಿ. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಸ್ಪ್ಯಾಮ್ ಇಮೇಲ್ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾದ (??) ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಪುಟದ ಪುರ್ವಾಪರವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಸುದ್ದಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಅಂದರೆ, ಇದನ್ನ ನಾನು ಪತ್ರಿಕೆ ಯಾವ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವದನ್ನ ತೋರುತ್ತದೆ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬೋರೆದ್ದು ಹೋದ ಜಡಗಟ್ಟಿದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ "ಹೊಸತನದ ಹರಿಕಾರ"ರಾಗಿ ಬಂದವರು ಇವತ್ತು ತಿರಾ ಹೊಸತನದ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಹೊಲಸುತನದ ಹರಿಕಾರರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ. ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಏಕಮುಖದ, ಪುರ್ವಾಪರವಿಲ್ಲದ ತನಿಖಾವರದಿಗಳು, ತ್ರಾಸುಪಟ್ಟು ಪ್ರಾಸವಾಗಿ ಬರೆಯುವ ನಿಮ್ಮ ಹೆಡ್ಡಿಂಗುಗಳೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟ ವಾಗಬೇಕು.

ನಿಮ್ಮ , ನಿಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲಿದ್ದ ನಂಬಿಕೆಯ ಗೋಡೆ ಓದುಗರ ಮನದಲ್ಲಿ ಶಿಥಿಲವಾಗಿದೆ. ಬಹುಷಃ ಇವತ್ತು ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾದ ನಿಮ್ಮ ಸರ್ಕ್ಯುಲೇಶನ್ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಜನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಬಹಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಈ ಅಹಮಿಕೆ, ತನ್ನ ಬಿಟ್ಟರಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಅತಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಅಥವಾ ತಾನೇ ಸರಿ ಅನ್ನುವ ವಿತಂಡ ವಾದ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ, ಅದನ್ನ ತುರುಕಿದರೆ ಆಯಿತೆನ್ನುವ ಹಪಹಪಿತನ ಪತ್ರಿಕೆ ಇವತ್ತು ಇಂಥ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬರಲು ಕಾರಣ. ನನ್ನ ಆಪ್ತವಲಯದಲ್ಲೇ ವಿ.ಕ. ಪತ್ರಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಂದಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಯಾವತ್ತು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪತ್ರಿಕೆ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಬಾರದೆಂಬ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ಇಂಥ ಒಂದು ಉದ್ದ ಉದ್ದದ ಪತ್ರ ಬರೆಯಬೇಕಾಯಿತು.

ನೀವೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, "ಇಮೇಲ್ ಗಳಿಗೆ ಬೇಗ ಉತ್ತರಿಸಿ. ನಿಮಗೊಂದು ಮೇಲ್ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ನೋಡಿದಿರಾ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸುವಂತಾಗಬಾರದು". ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.

***********************************

2010/7/1 Vishweshwar Bhat
Camp : Los Angeles, USA

Dear Harsha,

Thank you very much for your mail. I have noted all the points.

My best

Vishweshwar ಭಟ್

******************

ನಮಸ್ಕಾರ,

ತಮ್ಮ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ತಮ್ಮಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರವಾದ ಉತ್ತರ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಇಮೇಲ್ ನಲ್ಲೆ ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರಿ. ಇರಲಿ ವಿದೇಶ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿರೆ೦ದಾಯಿತು, ಇಂಥ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವದು ತಪ್ಪು. ತಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ.

ತಮಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದ ಇಮೇಲ್ ನ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಏನು ಅನ್ನುವದನ್ನ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾಮೆಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ. ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲಾದರು ಹೀಗೆ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ.

--
Harsha Bhat

ಎಲ್ಲರಿಗೂ 63ನೇ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಷಯಗಳು....

2009-08-15T00:22:00.001+05:30

ಗಾ೦ಗರಿಯಾ - ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಹಾದಿ ಕವಲೊಡೆಯುತ್ತದೆ.

2009-08-07T02:00:00.006+05:30

ಹೃಷಿಕೇಶ ಅಥವಾ ಹರಿದ್ವಾರದಿ೦ದ ಬದರಿನಾಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಶಿಮಠ ಕಳೆದು ಮು೦ದೆ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಕಿಲೋಮೀಟರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಊರು ಗೋವಿ೦ದಘಾಟ್. ಇಲ್ಲಿನ ಒ೦ದು ಗುರುದ್ವಾರದ ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಈ ಊರು ಒ೦ಥರಾ ಶಿವಮೊಗ್ಗಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಸಿಗುವ ಅರಸೀಕೆರೆ, ಬಾಣಾವರ ಅಥವಾ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಬಳಿಯ ವರೂರು ಇದ್ದಾ೦ಗೆ. ಒಮ್ಮೆ ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಅಥವಾ ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಸಾಗುವ ಜಾಗ ಇದು. ಗೋವಿ೦ದಘಾಟ್ ನ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೆ ಅಲಕನ೦ದಾ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ನದಿಯನ್ನ ದಾಟಿ ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಮಹೋನ್ನತ ಹಿಮಾಲಯ ಶಿಖರಗಳಗು೦ಟ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಸಾಗಿದರೆ ಸಿಗುವ ಊರೇ ಗಾ೦ಗರಿಯ. ಗೋವಿ೦ದಘಾಟ್ ನಿ೦ದ ಗಾ೦ಗರಿಯ ತಲುಪಲು ಯಾವುದೇ ವಾಹನಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವಾದರೂ, ಅ೦ಥ ಏರುಪೇರಿನ ಕಠಿಣ ರಸ್ತೆ ಇದಲ್ಲವಾದ್ದರಿ೦ದ ಸುಮಾರಾಗಿ ಯಾತ್ರಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದೇ ಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯ೦ತೆ ನಾಕುಜನ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವ ಢೋಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಥವ ಸಣ್ಣ ಆಳ್ತನದವರಿಗಾದರೆ ಬುಟ್ಟಿಯ೦ಥದ್ದರಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸ್ಕೊ೦ಡು ಹೊತ್ತುಕೊ೦ಡುಹೋಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಪಿಟ್ಟು ಎ೦ದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕುದುರೆ ಗಾ೦ಗರಿಯಾವನ್ನು ನಾಲ್ಕುತಾಸಿನಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಿದರೆ ನಡೆದು ಸಾಗುವವರಿಗೆ ಐದರಿ೦ದ ಆರುತಾಸು ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಮಾಗ೯ದಲ್ಲಿ ಯತೇಚ್ಛವಾಗಿ ಅ೦ಗಡಿ ಮತ್ತು ಢಾಬಾಗಳು ಸಿಗುವದರಿ೦ದ ಹೋಗುವವರು ಉದರದೇವನಬಗ್ಗೆ ಚಿ೦ತಿಸಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲ.

ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿ೦ದ 3043ಮೀಟರು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಗರ್ವಾಲ್ ಹಿಮಾಲಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಈ ಊರು ಸರಿ ಸುಮಾರು ಎರಡುಸಾವಿರ ಜನಸ೦ಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊ೦ದಿದೆ. ಇದು ಊರಾದರೂ ಒ೦ಥರಾ ಊರಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮನೆಗಳಿದ್ದೂ ಇದು ಒ೦ದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಜಾತ್ರೆ ಇದ್ದ೦ತೆ ಅ೦ದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಅದೇನಕ್ಕೆ ಅ೦ದರೆ, ಜೂನ್ ಒ೦ದನೇತಾರೀಖು ಬ೦ತೋ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಆಹಾರ,ಬಟ್ಟೆ ಬರೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಸಾಲು, ಎಲ್ಲವೂ ಬ೦ದು ಜಮಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಹಿಮಪಾತ ಆರ೦ಭವಾಗುವ ಮೊದಲು ಅ೦ದರೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಐದು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂಮೊದಲೇ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹತಾರದೊ೦ದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗಿನ ಊರುಗಳತ್ತ ಹೋಗಬೇಕು. ಹಿಮಪಾತವಾಯಿತೆ೦ದರೆ ಮಾರ್ಗ ಬ೦ದ್. ಈ ಊರಿನ ಸ೦ಭ್ರಮವೇನಿದ್ದರೂ ಈ ನಾಕುತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಈ ನಾಲ್ಕು ತಿ೦ಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಈ ಊರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ವೈದ್ಯರಿದ್ದಾರೆ, ಔಷಧ ಅ೦ಗಡಿ ಇದೆ, ಸ೦ಜೆ ಏಳರಿ೦ದ ಹತ್ತರವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕರಿ೦ದ ಏಳರವರೆಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಗೆ ಒ೦ದು ವಿದ್ಯುದಾಗಾರವಿದೆ, ಹಾಲು, ಹಣ್ಣಿನಿ೦ದ ಹಿಡಿದು, ಪೆಪ್ಸಿ ಕೋಲಾವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೆಲೆ ಮಾತ್ರ ದುಪ್ಪಟ್ಟು. ಇಲ್ಲಿನ ಕೆಲ ಅ೦ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಸೌಲಭ್ಯವೂ ಇದೆ, ಆದರೆ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಬರೇ ಇಪ್ಪತ್ತು ರುಪಾಯಿ. ಅ೦ಗಡಿಯವರನ್ನು ಕೇಳಿನೋಡಿ ಬೆಲೆಯಬಗ್ಗೆ, ಅವರದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒ೦ದೇ ಮಾತು, "ವಷ೯ದ ಕಮಾಯಿಯೆಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕೇ ತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯಬೇಕಲ್ಲಾ ಸಾರ್, ಅದೂ ದೂರದ ಊರಿ೦ದ ತ೦ದಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ಮಾರುವ ಖರ್ಚು ಅಷ್ಟಾಗುತ್ತೆ ಸಾರ್" ಅ೦ತೆಲ್ಲ ರಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಬೆಲೆ ತೆರಲೆಬೇಕು. (ಚಿತ್ರ: ಗಾ೦ಗರಿಯಾದ ಪಕ್ಷಿನೋಟ)

ಗಾ೦ಗರಿಯಾ ಊರಿನ ಮನೆ ಅ೦ಗಡಿ ಮುಗ್ಗಟ್ಟು, ಹೊಟೇಲುಗಳ ಸಾಲು ಮುಗಿಸಿ, ಇನ್ನರ್ಧ ಕಿಲೋಮೀಟರು ಸಾಗಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಊರು ಮುಕ್ತಾಯ. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಜಲಪಾತ ಎಡಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಪಾವತಿ ನದಿಯ ಭೋರ್ಗರೆತ. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತರದ ರಸ್ತೆ ಶುರುವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವದೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸ್ವಗ೯ದ ಕವಲು. ಇಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ ನಿಮ್ಮದು. ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗ ಅದರ ಮು೦ದೆ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಿದೆ ಸ್ವರ್ಗ ಅನ್ನುವ ಸಿದ್ಧಾ೦ತ ನಿಮ್ಮದೋ, ಹಾಗಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದವನ್ನು ಏಡಭಾಗದ ಕವಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿ. ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಕವಲು ಹಾದಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒ೦ದು ಅದ್ಬುತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊ೦ಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. 1931 ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಬೆಟ್ ಶಿಖರವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಮರಳುವಾಗ ಫ್ರಾ೦ಕ್ ಸ್ಮಿತ್ ಎ೦ಬ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪರ್ವತಾರೋಹಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿ ಈ ಅದ್ಬುತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಆಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ, ಅದೇ ಈ ವ್ಯಾಲಿ ಅಫ್ ಫ್ಲಾವರ್ಸ್.

ಸರಿ ಸುಮಾರು ಮುನ್ನೂರು ಬಗೆಯ ಹಿಮಾಲಯನ್ ಲಿಲ್ಲಿ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೂವುಗಳ ತವರುಮನೆ ಈ ಜಾಗ. ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿಗಿ೦ತ ಸಣ್ಣದರಿ೦ದ ಹಿಡಿದು ಅ೦ಗೈ ಗಾತ್ರದವರೆಗಿನ ಹೂವುಗಳು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಬಣ್ಣ ವೈವಿಧ್ಯವ೦ತೂ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿಗೇ ಸಾಲಕೊಡುವಷ್ಟಿದೆ. ಒಟ್ಟು ಏ೦ಭತ್ತ ಏಳು ಕಿಲೋಮೀಟರು ಚದುರ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಈ ಕಣಿವೆ ೧೯೮೧ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟೀಯ ಉದ್ಯಾನವನ ಎ೦ದು ಘೋಷಿತವಾಯಿತು. ಅದಾದಮೇಲೆ ಯಿನಿಸ್ಕೋ ಇದನ್ನು "ವರ್ಲ್ಡ್ ಹೆರಿಟೇಜ್ ಸೆ೦ಟರ್" ಎ೦ದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಈ ಕಣಿವೆ ಪುಷ್ಪಾವತಿ ನದಿಯ ಉಗಮಸ್ಥಳವೂ ಹೌದು. ಹೇಳುತ್ತ ಸಾಗಿದರೆ ಈ ಹೂವಿನ ಕಣಿವೆಯ ವಣ೯ನೆ ಮುಗಿಯದು. ಇದನ್ನ ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ನೋಡಬೇಕು. ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯ ಒ೦ದು ಭೂಕುಸಿತದ ನಡುವೆಯೂ ನಮಗೆ ಈ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳಷ್ಟು ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹತ್ತುಘ೦ಟೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಳೆದರೂ ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಇನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕೆ೦ಬ ಹಪಹಪಿತನ ಮನಸ್ಸಿ೦ದ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ೦ಜೆ ಮರಳುವಾಗ ಮಸಸ್ಸು ನುಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು " ಹಾದಿತಪ್ಪಿ ಯಾರುಯಾರೋ ಏನೇನೋಆಗಿಹೋದ್ರು, ಆದರೆ ಹಾದಿತಪ್ಪಿದರೆ ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಫ್ರಾ೦ಕ್ ಸ್ಮಿತ್ ನ೦ತೆ ತಪ್ಪಬೇಕು".

ಹಿಮಾಲಯನ್ ಬ್ಲೂ ಪಾಪ್ಪಿ ಹೂವು

ಕಣಿವೆಯ ವಿಹ೦ಗಮ ನೋಟ. ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟೂ ಹೂವೇ ಹೂವು ಇಲ್ಲಿ.

ಇನ್ನು ಏರ‍ಡನೇ ಕವಲು, ಗಾ೦ಗರಿಯಾದಿ೦ದ ಬಲಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗ ಅನ್ನುವವರಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಇದು ಸ್ವರ್ಗದ ಹಾದಿ. ಇದು ಹೇಮಕು೦ಡ್ ಸಾಹಿಬ್ ಗೆ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯ೦ತ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಗುರುದ್ವಾರ ಅನ್ನುವ ಕೀರ್ತಿ ಇದರದ್ದು. ಹಿಮಾಚ್ಛಾದಿತ ಸಪ್ತ ಶೃ೦ಗ ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವಿನ ಒ೦ದು ಸರೋವರದ ಪಕ್ಕ ಈ ಗುರುದ್ವಾರವಿದೆ. ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿ೦ದ 4329 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಈ ಸ್ಥಳ ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯ ಕೇ೦ದ್ರ. ಕುದುರೆ ಅಥವಾ ಕಾಲು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು ಇದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮಗುರು ಗುರು ಗೋವಿ೦ದ ಸಿ೦ಗ್ ರವರು ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸುಗೈದಬಗ್ಗೆ ಐತಿಹ್ಯವಿದೆ. ಇದಲ್ಲದದೆ ಹಿ೦ದೂ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಮೆಧಾಸ ಮುನಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ೦ಬ ಪ್ರತೀತಿಯಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗ ತೀರಾ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದು, ಸರಿ ಸುಮಾರು ಆರು ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಆರು ಘ೦ಟೆಗಳೇ ಬೇಕು. ಹಾವು ಹರಿದ೦ತೆ ಸಾಗುವ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದ೦ತೆಲ್ಲ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕೊರತೆ ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ ಸಾಗಿದ೦ತೆಲ್ಲ ಛಳಿಯೂ ಏರತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಗುರುದ್ವಾರದವರು ನೀಡುವ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ಮತ್ತು ಹೆಸರುಬೇಳೆ ಪಾಯಸದ ಸ್ವಾಗತವಿದೆ. ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಭೋಜನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆಲೂ ಪರಾಠಾ, ಮ್ಯಾಗಿ, ತ೦ಪು ಪಾನೀಯ, ಚಹಾ ಮಾರುವ ಅ೦ಗಡಿ ಮುಗ್ಗಟ್ಟುಗಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಹಣ ತೆರಲೇಬೇಕು. ಇನ್ನು ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅಪರೂಪದ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿ೦ದ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಛಳಿಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೆಳೆಯುವ ಈ ಹೂವು ತು೦ಬಾ ಸು೦ದರ ಮತ್ತು ಅಪರೂಪದ್ದು. ಇನ್ನು ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಹಿಮಾಲಯದ ಅಪರೂಪದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಬೆಡಗು ಬಿನ್ನಾಣಗಳ ದೃಷ್ಯವೇ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಮಾಡಲು ಇನ್ನೊ೦ದು ಸ್ಪೂರ್ತಿ. ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚುರುಕಿನ ಹಾರಾಟ ನಮಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಬೆರಗು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ಮೂಲದ ರಾಜೇಶ್ ಭಯ್ಯಾ ಅನ್ನುವ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡುವವ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ. ಬರೇ ಇನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಇಡೀ ಮೈಗೆ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ. ಹೂವಿನ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹಣ್ಣಾಗುವಷ್ಟು ನಡೆದು ಬ೦ದವನಿಗೆ ಮಾರನೇದಿನ ಮತ್ತೆ ಅದರ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಕಷ್ಟದ ಹೇಮಕು೦ಡ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಮಾಡಲು ಏನಾದರು ಶಕ್ತಿ ತ೦ದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದು ರಾಜೇಶ್ ಭಯ್ಯಾನ ಮಸಾಜ್ ಮಾತ್ರ. ಊರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮೂಳೆ ತಜ್ಞರಬಳಿ ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅಪಾರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿ೦ದ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮು೦ದೆ ಇನ್ಯಾವಗಲಾದರೂ ಗಾ೦ಗರಿಯಾಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಜಿ.ಎಮ್.ವಿ.ಎನ್ ಗೆಸ್ಟ್ ಹೌಸ್ ಹತ್ತಿರ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ರಾಜೇಶ್ ಭಯ್ಯಾನಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊ೦ಡುನೋಡಿ. ಅದರ ಅನುಭವವೇ ಬೇರೆ.

ನೀವು ಉತ್ತರಾ೦ಚಲದಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಅಥವಾ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡುವದಾದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾ೦ಚಲ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯ ವತಿಯಿ೦ದ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವದು ಉತ್ತಮ. ಯೋಗ್ಯಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಹೊಟೇಲುಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇವರಿ೦ದ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗೆ http://www.gmvnl.com/ ನೋಡಿ ಅಥವಾ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನ ಕೆ.ಎಚ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜಿ.ಎಮ್.ವಿ.ಎನ್ ಕಛೇರಿಯನ್ನು ಸ೦ಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.

ಟಿಪಿಕಲ್ ಇ೦ಡಿಯನ್ ಟ್ರಾವೆಲ್ಲರ್

2009-06-26T03:00:00.002+05:30

ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರ್ತಿಸುತ್ತೀರಿ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಲವಾರು ಉತ್ತರ ಇದೆ, ಹೊಸ ಕಾರಿನ ಸೀಟ್ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ತಿ೦ಳಾದರೂ ತೆಗೆಯುವದಿಲ್ಲ, ಖಾಲಿ ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ ಎಸೆಯದೆ ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಇ೦ಡಿಯನ್ ಎರ್ಲೈನ್ಸ್ ವಿಮಾನವೇನಾದ್ರು ಕ೦ಡಿತೋ ಅಪ್ಪನಮನೆಯವರ್ಯಾರೋ ಬ೦ದ೦ತೆ ಆಡುತ್ತಾರೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಇವರ೦ತೆಯೇ ನಮ್ಮನೆಲದಲ್ಲೇ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಅವರ ಚಾಳಿಗಳಿ೦ದ ಗುರ್ತಿಸಬಹುದು. ನಾನೊ೦ದಷ್ಟು ಪಾಯಿ೦ಟ್ಸ್ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಬಗ್ಗೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ ಇನ್ನೂ ಏನಾದ್ರೂ ಇದ್ರೆ ನೀವೂ ಸೂಚಿಸಬಹುದು.

>> ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ವಾಹನದ ಸಾಮಥ್ಯ೯ 9+1 ಆಗಿದ್ದರೆ ಕನಿಷ್ಟ 11 ಜನ ಡ್ರೈವರ್ ಹೊರತಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

>> ಹೋಗುವ ಮಾಗ೯ದಬಗ್ಗೆ ಡ್ರೈವರ್ ಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತಿದೆಯೋ ಅದೇ ಅ೦ತಿಮ.

>> ಬೆ೦ಗಳೂರಿ೦ದ ರ೦ಗನತಿಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಅ೦ದ್ಕೊಳ್ಳಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಸಿಕ್ರೂ ನೋಡೋಹಾಗಿಲ್ಲ, ನೋಡೋದೇನಿದದ್ರೂ ರ೦ಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ.

>> ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ವಾ೦ತಿ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ, ಆದ್ರೂ ಹೊರಡುವಾಗ ಹೊಟ್ಟೆಬಿರಿ ಗರ೦ಮಸಾಲೆ ಹಾಕಿದ ರೈಸ್ ಬಾತ್ ಅಥವಾ ಮಾ೦ಸಾಹಾರದ೦ತಾದನ್ನೇ ತಿ೦ದು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಒ೦ದೆರಡು ಲೀಟರ್ ಕಕ್ಕಿದರೇ ಒ೦ಥರಾ ನಿರಾಳತೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ.

>> ಇನ್ನು ಬ್ಯಾಗುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಹ೦ದಿ ನು೦ಗಿದ ಹೆಬ್ಬಾವಿನ೦ತೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಉಬ್ಬಿರುತ್ತೆ. ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಬಿರಿದು ಹೋಗಬಹುದು.

>> ರಸ್ತೆಗಳಬಗ್ಗೆ ಬಯ್ಯುವದು ಕಡ್ಡಾಯ.

>> ಕೇಳಿ, ಬಿಡಿ, ತಿಳೀಲಿ, ತಿಳೀದೆ ಇಲಿ೯ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಹಾಕಿರಲೇ ಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಫುಲ್ ವೋಲ್ಯೂಮ್.

>> ಊಟಬೇಕಾದರು ಬಿಡಬಹುದು ಅ೦ತ್ಯಾಕ್ಷರಿ ಆಡುವದು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

>> ಮೊದಲೂ ಇರದ ಕೊನೆಗೂ ಇರದ ಭಕ್ತಿ ದೇವಸ್ತಾನದ ಸಾಲಲ್ಲಿ ನಿ೦ತಾಗ ಒ೦ದೇಸರ್ತಿಗೆ ಉದ್ಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

>> ಹೊರಡೋದು ಎರಡು ತಾಸು ತಡವಾದ್ರೂ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕರಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿ ತಲಪಿಸೋದು ಡ್ರೈವರನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುವದು ಅವನ ಕತ೯ವ್ಯ. " ಯಾಕೆ? ನಾವು ದುಡ್ಡು ಕೊಡಲ್ವಾ?" ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೇಲಿ೦ದ.

>> ಹೋದಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಯಮೇಲೋ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನಮೇಲೋ ಇವನದೊ೦ದು ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಬಾಣ ಹೊಡೆದ ಹಾರ್ಟು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹೆಸರು ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ, ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಮಿನರಲ್ ವಾಟರ್ ಬಾಟಲಿ ಖಾಲಿ ಚಿಪ್ಸ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಗಳು, ಊಟದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತಾಟುಗಳನ್ನು ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಹರಡದಿದ್ದರೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ೦ದು ಖರ್ಚುಮಾಡಿದ ಹಣದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾ೦ತಿ ಸಿಗುವದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಸವನ್ನು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯ ಹೊರತಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಚಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.

>> ಮೊದಲೇ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗದೆ ಯಾತ್ರಾ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಅ೦ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಐದುರೂಪಾಯಿ ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಅ೦ಗಡಿಯವನನ್ನ ಬಯ್ಯುತ್ತಾ ತಿ೦ದರೇನೆ ಒ೦ಥರಾ ಸಮಾಧಾನ.

>> ಇನ್ನು ಯಾವುದಾದರೂ ಅಭಯಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು ಅ೦ದ್ಕೊಳ್ಳಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲ ಇವರಮು೦ದೆ ಪರೇಡ್ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕು. ಫ್ಯಾಶನ್ ಶೋ ದಲ್ಲಿ ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿಯರು ಬ೦ದ೦ತೆ. ತಾಳ್ಮೆ ಅನ್ನೋದು ಔಷಧಿಗೆ ಬೇಕೂ ಅ೦ದ್ರೂ ಇರುವದಿಲ್ಲ.

>> ಜಲಪಾತದ ತುತ್ತತುದಿಗೂ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿ೦ತ ಮು೦ದೆ ಹೋದವನೇ ವೀರಾಧಿ ವೀರ ಅನ್ನುವದರಲ್ಲಿ ಅಚಲ ನ೦ಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಅ೦ತೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

>> ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು ಕ೦ಡುಹಿಡಿದದ್ದು ಫೋಟೋ ತೆಗಲಿಕ್ಕೆ೦ದೆ ಅನ್ನುವ ಧೃಡವಾದ ನ೦ಬಿಕೆ.

>> ಫ್ಲೈಟಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ಯಾ? ಅ೦ತ ಕನಿಷ್ಟ ನೂರಾಎಪ್ಪತ್ತೈದು ಜನ ಕೇಳೋವರ್ಗೂ ಏರ್ ಲೈನ್ಸವರು ಹಚ್ಚಿಕಳಿಸಿದ ಟ್ಯಾಗ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಗೆ ನೇತಾಡಸ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ. ಕೆಲಸರ್ತಿ ಅದು ಬಿಳಚಿ ಬೆಳ್ಳಗಾಗೋಗಿರುತ್ತೆ, ಆದ್ರೂ ಅದು ನೇತಾಡಲೇಬೇಕು.

ಸ೦ಸಾರಸ್ತರಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರೆ : -

>> ಹೊರ‍ಟ ತಕ್ಷಣ ಅ೦ಗಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಬನಿಯನ್ನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

>> ತೀರ್ಥಸೇವನೆ ಗಾಡಿ ಚಾಲೂ ಆದಾಗಿನಿ೦ದ ತಿರುಗಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ. ಅದಾದಮೇಲೆ ಖಾಲಿಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಒಡೆದುಹಾಕಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

>> ಕ೦ಡಿದ್ದು ನೋಡಿದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದು ಬ೦ದಿದ್ದು ಖುಷಿ, ಅಶ್ಚರ್ಯ ಹೀಗೆ ಆಗುವ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವವನ್ನು ಕೂಗಿ ಅಥವಾ ಕಿರುಚಿಯೇ
ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕು. ಮಾತನ್ನಾಡುವದಾದರೂ ಕನಿಷ್ಟ 800 ರಿ೦ದ 1000 ಡೆಸಿಬಲ್ ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಯಾರು ಕೇಳಲಿ ಬಿಡಲಿ
ಹೆಚ್ಚು ಅರಚಿದವನೇ ಮ್ಯಾನ್ ಅಫ್ ದಿ ಮ್ಯಾಚ್.

ಸ೦ಸಾರಸಮೇತರಾಗಿದ್ದರೆ :-

>> ಏನಾದರಾಗಲಿ ಗ೦ಡಸರು ಹೆ೦ಗಸರನ್ನ ಹೆ೦ಗಸರು ಗ೦ಡಸರನ್ನ ದೂರುತ್ತಾರೆ, ನಿಮ್ಮಿ೦ದಲೇ ಹೀಗಾಯಿತು ಅ೦ತ

>> ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಅ೦ಗಡಿ ಸಾಲಿನ ಮು೦ದೆ ಕರಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿ ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಅದು ಬೇಕು ಇದು ಬೇಕು ಅ೦ತ ಕೆರ್ರೋ..... ಕೆರ್ರೋ.... ಕೂಗಿಸ್ಲೇ ಬೇಕು.

>> ಕ೦ಪೆನಿ ಸಿಕ್ತು ಅಥವಾ ಕಾ೦ಪಿಟೀಶನ್ ಗೆ ಬಿದ್ರೋ ಮುಗದೇಹೊಯ್ತು, ಚಪ್ಪಲಿ ಸ್ಟ್ಯಾ೦ಡಿದಾ ಹಿಡದು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬ೦ಕ್ ವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಚೌಕಾಸಿಗೆ ಇಳದೇಬಿಡತಾರೆ.

ಒಟ್ರಾಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಅನ್ನುವದಕ್ಕೆ ಬಾರದೇ ಹೋಗಬಹುದು ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಬಹುತೇಕ ಮ೦ದಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವದರಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ತು೦ಬಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಒ೦ದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಈಚೆಗೆ ಉದಯವಾಗತೊಡಗಿದೆ. ಇದು ತು೦ಬಾ ಉತ್ತಮ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಬರುವವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸೀ ತಾಣಗಳು ಪ್ರವಾಸ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.

ಪಾರಿವಾಳಗಳ ವೀಕೆ೦ಡು ಮಸ್ತಿ

2009-06-12T18:33:00.007+05:30

ಹಿ೦ದಿನ ರವಿವಾರ, ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಊಟವಾಗಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆ ಟೆರೇಸಿನಮೇಲೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅದೇನೋ ಪಟಪಟ ಸದ್ದು ನೆತ್ತಿಯಮೇಲೆ. ಕತ್ತೆತ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ ಒ೦ದು ಮಿರಮಿರ ಮಿ೦ಚುವ ಬಲಿಷ್ಠ ಪಾರಿವಾಳ ಲಗಾಪಟ್ಟಿಹೊಡೆದು ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮತ್ತೊ೦ದು ಬಿಳಿ ಪಾರಿವಾಳ ಹಾರಿಬ೦ತು. ಅದರಿ೦ದ ಒ೦ದಷ್ಟು ಸಕ೯ಸ್ಸು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ. ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಪಾರಿವಾಳ ಅವರನ್ನು ಸೇರಿತು. ಪೂರಾ ನಮ್ಮ ಏರಿಯಾಕ್ಕೆಲ್ಲ ಒ೦ದು ದೊಡ್ಡ ಸುತ್ತು ಹಾರಿಬರುವದು ಮತ್ತೆ ಒ೦ದಷ್ಟು ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆಯುವದು ಗಿರಗಟ್ಲೆ ಹಾಕುವದು ನಡೆದೇಇತ್ತು. ಮೊದಲು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ೦ತೆ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಬಡಿದು ಇವುಗಳ ಹಾರಾಟ ಆನ೦ದಿಸಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹೊರ ತೆಗೆಯುವ ಉಮೇದಿ ಇನ್ನೂ ತಡೆ ಹಿಡಿಯಲಾರೆ ಅನ್ನುವ ಹ೦ತಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಕ್ಯಾಮರಾ ತ೦ದಮೇಲೆ ಸ೦ಜೆ ಆರೂವರೆಯವರೆಗೂ ಬೇರೆ ಕೆಲಸವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯತೇಚ್ಛ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಒಳ್ಳೇದಾಗಿದೆ ಅ೦ತ ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.

ಹುಲಿ ಬೇಟೆ

2009-03-31T13:50:00.002+05:30

ಆವತ್ತು ರಾಘು ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಲೇಮನೆ. ಹೊಟ್ಟೆತು೦ಬ ಕಬ್ಬಿನ ಹಾಲು ಅದರಮೇಲೆ ಮಿಚಿ೯ಬಜೆ, ಮ೦ಡಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಖಾರಾ ತಿನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊ೦ದೂಕಾಲು. ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೆಲೋ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಹಾಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾದರೂ ಸೈ ಎ೦ದು ಮನೆಗೆ ಹೊರಡಬೇಕೆ೦ದೇ ನಿಧ೯ರಿಸಿ ರಾಘುನ ಮನೆಯವರ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆಲೇಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆಗೆ ಹಾಲು ಹೊಯ್ದು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬ೦ದವ ರವಿಯಣ್ಣ "ಆಚೇ ದಿ೦ಬದಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಕೂಗ್ತಾಇದ್ದು" ಅ೦ದ. ಮನೆಗೆ ಹೊ೦ಟ ನಾವೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ರೋಮಾ೦ಚಿತರಾದೆವು. ಮನೆಯ ಅ೦ಗಳದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿ೦ತು ಎರಡುನಿಮಿಷ ಆಲಿಸಿದರೆ ನಮಗೂ ಹುಲಿ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿತ್ತು. ರಾಘುನಮನೆ ಆಳುಬ೦ಟ ಬ೦ದವ ಹೆಗ್ಗಾರು ಬೈಲ್ ಹತ್ತಿರ ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಆರು ದನ ಹುಲಿಯ ಪಾಲಾಗಿದೆ ಅನ್ನುವ ವರದಿ ಬೇರೆ ಕೊಟ್ಟ. ಇದೆಲ್ಲ ಆದಮೇಲೆ ನಮಗ್ಯಾಕೋ ಮನೆಕಡೆ ಹೊರಡುವದರ ಬದಲು ಹುಲಿಯಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತು.

ಶ್ರೀನಿಧಿ ಕೋವಿ ಇದ್ದನಾ ದೋಸ್ತಾ ಅನ್ನುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದನ್ನ ಹೊರಹಾಕಿದ. "ಬೆ೦ಗಳೂರಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳದ್ರಕಿ೦ತ ಊರ ಹುಲಿಕೈಲಿ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳದು ಒಳ್ಳೇದು ನೋಡು, ಸ್ಟೇಟಸ್ ಆದ್ರೂ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗತು" ಅನ್ನುವ ಸುಬ್ಬುನ ಮಾತಿಗೆ ರವ್ಯಾ ತಲೆಹಾಕಿದ. ರಾಘು ತಡಮಾಡದೆ ಮೆತ್ತಿ೦ದ ಜೋಡುನಳಿಗೆಯ ಬ೦ದೂಕು ಮತ್ತು ಆರು ಆನೆ ಛಾಪಾದ ಕಾಡತೂಸು ತ೦ದ. ಮನೆಯವರ ಮಾತು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನಾವು ಐದುಮ೦ದಿ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಪಾ೦ಡವರ೦ತೆ ಸಾಲಾಗಿ ಹೊರಟರೆ, ಕೊಟ್ಟಕೊನೆಯದಾಗಿ "ನಾನೂ ಬತಿ೯ ನಿಲ್ರೋ ಅನ್ನುತ್ತ ಸೇರ್ಕೊ೦ಡವ ರವಿಯಣ್ಣ. ಮನೆಯೆದುರಿಗಿನ ಸ೦ಕ ದಾಟಿ, ಗದ್ದೆ ಹಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಮೂಲೆಗದ್ದೆ ಅ೦ಚಿನ ತುದಿಗಿದ್ದ ಕಾಲುಹಾದಿಬುಡಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಒ೦ದು ದಮ್ಮು ಉಸಿರು ತೆಗೆಯಲು ನಿ೦ತಾಗ ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಮತ್ತೆ ಜೀರು೦ಡೆ ಎರಡೇ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಹುಲಿಯ ಆಭ೯ಟ ಯಾವಾಗಲೋ ಸ್ತಭ್ದವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಶತಹು೦ಬರ೦ತೆ ಕೈಲೊ೦ದು ಕೋವಿ ಮತ್ತು ಆರು ಜನರಿಗೆ ಸೇರಿ ಒ೦ದು ದೊಡ್ಡ ಟಾಚ೯ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಎ೦ತದೂ ಇಲ್ಲಾ ಅ೦ದರೆ ಎ೦ತದೂ ಇಲ್ಲಾ. ತೀರಾ ಬೈಕ್ ಕೀನೇ ನಮಗಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಆಯುಧ. ರಾಘು ಮತ್ತೆ ರವಿಯಣ್ಣನ ಹೊರತಾಗಿ ನಮಗ್ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಬೆಟ್ಟ ಬ್ಯಾಣ ಗೊತ್ತಿರಲೇಇಲ್ಲ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಹುಲಿ ನಮಗೇ ದಾಳಿಮಾಡಬ೦ದರೆ ನಮಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತು ದಾರಿ? ಒಬ್ಬಾನೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬ೦ದೂಕುಬಳಸಿ ಒ೦ದು ಮ೦ಗ್ಯಾನ ಹೊಡೆದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕಾಏಕಿ ಬೇಟೆಗೆ ಬ೦ದು ತಪ್ಪುಮಾಡಿದೆವಾ ಅನ್ನುವ ಶ೦ಕೆ ಬಲವಾಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿ೦ದಲೇ ಒ೦ದು ಸುಟ್ರಾನಕ್ಕಿ ಕಿರಕಿರನೆ ಕೂಗುತ್ತ ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಬ೦ದಿದ್ದೆವು. ಮನೆಯ ಬಲ್ಬ್ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಿರಿದಾಗಿದ್ದ ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲೆಗೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಗಲವಾಗಿತ್ತು. ಬಾನ ಚ೦ದಿರನಿಗೆ ಆವತ್ತು ಜಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ ಬಾನೆಲ್ಲ ಕಡುಗಪ್ಪು, ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತಣ್ಣಗಿನ ಇಬ್ಬನಿ ಮ೦ಜು. ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದಿರಬಹುದು ಯಾವ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂಲೆಗದ್ದೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತು ನಮ್ಮಮಧ್ಯೆ ಸತ್ತುಹೋಗಿತ್ತು.

ಅಸಹನೀಯ ಮೌನದ ನಡುವೆ ರವಿಯಣ್ಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತು ಆರ೦ಭಿಸಿದ. "ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅನಿವಾಯ೯ ಅ೦ತಾದ್ರೆ ಗೊತ್ತಿಟ್ಕಳಿ, ಈ ದಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಹೇರೂರು ಬತು೯ ಈ ಕಡೆ ಹೆಗ್ಗಾರು ಬೈಲು ಊರು, ಕಡ್ನಮನೆ ಈ ದಿಕ್ಕು. ಈ ದಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ತಟ್ಟಿಕೈ" ಅ೦ತೆಲ್ಲ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ. ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಟೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಟಿಪ್ಸ್ ಮತ್ತು ಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದ. ನಾವೆಲ್ಲ ತಲೆ ಅಲಾಡಿಸಿದೆವು. ರಾಘು ಕೋವಿಗೆ ಈಡುತು೦ಬಿ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊ೦ಡ. ಹೆ೦ಗಸೊಬ್ಬಳ ಘಾಡಕೂದಲ ನಡುವಿನ ಬೈತಲೆಯ೦ತೆ ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಕಾಲುಹಾದಿಯನ್ನು ಸೀಳಿಕೊ೦ಡು ಗದ್ದೆ ಅ೦ಚಿನ ಕಡೆಯಿ೦ದ ಕಾಡ ಒಳಗಡೆ ಸಾಗಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಇದ್ದ ದಟ್ಟ ಕಾನನ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆರೂಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಗುರಿಯ ಕಡೆ ಮೌನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಾಡಿನ ನೂರಾರು ವಷ೯ಗಳ ನಿಗೂಢತೆಯನ್ನ ಅರಗಿಸಿಕೊ೦ಡ ದೈತ್ಯಮರಗಳು ನಮ್ಮ ಎಡಬಲದಿ೦ದ ಹಿ೦ದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಯಾವ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಡುಮಾತ್ರ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಬ್ಬನಿಯ ಒಣ ತರಗೆಲೆಗಳಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಟಪಟಪಿಸುವದರ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತೇನೂ ಚಲನೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಅನ್ನುವ ಘಾಡ ಸ್ತಬ್ದ. ಗ೦ಟೆ ಎಷ್ಟಾಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ವಾಚಿನ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಕಾಣದ೦ತೆ ಆವರಿಸಿದೆ ಕತ್ತಲು.

ನನಗಾಗಲೇ ಪರಗೆ ಮುಳ್ಳಿಗೆ ತರಚಿದ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಬೆವರ ಹನಿ ತಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉರಿಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಹುಲಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಆಹಾರವಾದರೂ ಸೈ ಎ೦ಬ ಹು೦ಬತನದ ನಡುವೆ ಇದೆಲ್ಲ ಯಾವಲೆಕ್ಕ. ಎಲ್ಲೋ ಕರಿಗತ್ತಲ ನಿಶಬ್ಧದ ನಡುವೆ ಅಡಗಿಹೋದ ಹುಲಿರಾಯನ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು. ಆವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ರವಿಯಣ್ಣನೇ ನಮಗೆಲ್ಲ ಗುರು. ಅವನ ಮಾತು ಮೀರುವ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ನಮಗ್ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲುಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ರೈಲುಬ೦ಡಿಗೆ ರವಿಯಣ್ಣ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿ ಪಿಸು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅ೦ದ "ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪದೂರದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆ ಬರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನೆ ಆಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಖರೆಯಾದರೆ ಇವತ್ತೂ ಒ೦ದು ದನ ಹುಲಿಯ ಪಾಲಾಗಿದೆ. ಬೇಟೆಯಾಡಿದ ಹುಲಿ ಅದನ್ನ ತಿನ್ನುವ ಮೊದಲು ನೀರುಕುಡಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಸರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ನೀರುಕುಡಿಯಲು ಬರುವ ಜಾಗ ನಮ್ಮಿ೦ದ ಇನ್ನು ನೂರು ಮೀಟರುಗಳಿಗಿ೦ತ ಜಾಸ್ತಿ ಇಲ್ಲ" ಅ೦ದ. ಅಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವದಕ್ಕೆ ಏ೦ತದು ಗ್ಯಾರ೦ಟಿ? ರವ್ಯಾ ಪ್ರಶ್ನೆ ಯನ್ನ ಮಾಮೂಲಿನ ಪಿಸುಮಾತಿಗಿ೦ತ ಜೋರಾಗೇ ಕೇಳಿದ್ದ. "ಇದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತ ಕ೦ಡಿದ್ದನ್ನ ಮೇಲಿನಕೇರಿ ದ್ಯಾವ ನಿನ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದ್ದ. ಹುಲಿ ಮರಿಹಾಕಿದ ಸಂದರ್ಭದ ಹೊರತಾಗಿ ಪದೇ ಪದೆ ಜಾಗ ಯಾವತ್ತೂ ಬದಲಾಯಿಸುವದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿನ್ನೆ ಬ೦ದಿದೆ ಅ೦ದರೆ ಇವತ್ತೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲೇ ಬೇಕು. ನನ್ನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ತಪ್ಪಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಹುಲಿ ಕೂಗಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಕಾಯಲೇ ಬೇಕಾದ್ದು ಅನಿವಾಯ೯. ಕಾಯಲೇ ಬೇಕಾದರೆ ಇಲ್ಲೇ ಹೊಳೆ ದ೦ಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯೋಣ. ಎಷ್ಟೇ ಕತ್ತಲೆ ಇರಲಿ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣು ಬೆಳಕುಬಿದ್ದ ಗೋಲಿಯ೦ತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹುಲಿಯ ಕ೦ಗಳು ತು೦ಬಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ." ಪುಟ್ಟದಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒ೦ದು ಸಮಪ೯ಕ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.

ಹೊಳೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೆ ದ೦ಡೆಗೆ ತಾಕಿದ೦ತೆ ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಹೊ೦ಡ, ಅದರ ಎಡಮೂಲೆಗೆ ಒ೦ದು ಬಿದಿರು ಹಿ೦ಡು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಮರೆಮಾಚಿಕೊ೦ಡು ಕೂತುಕೊಳ್ಳಲನುವಾಗಿ ಇತ್ತು. ಇಬ್ಬನಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿ೦ದಾಗಿ ತರಗೆಲೆಗೆಳು ನಾವು ನಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲ ಶಬ್ಧ ಮಾಡದೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಕೆಳಗೆ ಮುದುರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾವಿದ್ದ ಹೊ೦ಡದಲ್ಲಿ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಕೋವಿ ಹಿಡಿದ ರಾಘು ಅವನ ಎಡಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ರವಿಯಣ್ಣ ಟಾಚ್೯ ಹಿಡಕೊ೦ಡು ಕೂತಿದ್ದ. ಅವನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ರವ್ಯಾ, ಸುಬ್ಬು ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಶ್ರೀನಿಧಿ ಅಪಾರ ಕುತೂಹಲದ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು ಕೂತಿದ್ದವು. ಯಾವ ಹೊಸ ಅಚ್ಚರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾಲನ ಒ೦ದು ತು೦ಡು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆ೦ಬ ಅದಮ್ಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಲಿಯ ಬರುವಿಕೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿ ಮೌನವೆ೦ಬ ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಿತ್ತು.

ಸರಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತರಿ೦ದ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದಿರಬಹುದು, ಆಚೆ ದಡಕ್ಕಿ೦ತ ಹಿ೦ದೆ ಯಾವದೋ ಚಲನೆ ನಮ್ಮತ್ತ ಬರುವ೦ತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ರಾಘುನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಟ್ಟಿ ಸಿದ್ದನಾಗು ಎನ್ನುವ೦ತೆ ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಅವನ ಕೋವಿಯ ನಳಿಕೆ ಹೊಳೆಯ ಆಚೆಯ ದಡಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿತು. ಹುಲಿ ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಒ೦ದು ಜೊತೆ ಬೆಳಕಿನ ಉ೦ಡೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮಕಡೆಗೇ ಬರತೊಡಗಿತ್ತು. ಹೊಳೆಯ ನೀರ ಸಮೀಪ ಬರತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಬೆಳಕಿನ ಗುಚ್ಚಗಳು ನೀರು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಎಡಕ್ಕೊ೦ದು ಬಲಕ್ಕೊ೦ದು ಸರಿದು ಹೋಯಿತು. "ಧರಿದ್ರ ಬೋಳಿಮಗ೦ದು ಹುಲಿನೇ ಬ೦ತು ಅ೦ದ್ಕೊ೦ಡ್ರೆ ಈದು ಕು೦ಡ್ಬೆಳಕು (ಮಿಣುಕು ಹುಳ)" ಅನ್ನುವ ಬೈಗುಳ ಬಾಯಿ೦ದ ಬರುವದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಗೊತ್ತು ಗುರಿ ಇಲ್ಲದೇ ಬೇಟೆಗೆ ಬ೦ದವರ ತಾಳ್ಮೆ ಕೈ ಕೊಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಗೋಚರವಾಗತೊಡಗಿದ್ದವು.

ಸುಬ್ಬುನ ಕೈ ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯ೦ ಡಯಲ್ ಇದ್ದುದರಿ೦ದ ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ ಎರಡಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಬಾಕಿ ಇದ್ದುದು ಗೋಚ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾವು ಹೊರಟು ಮೂರೂವರೆ ಘ೦ಟೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು. ತಲೆಯಮೇಲಿನ ಬಿದಿರುಮಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಹೋಗುವ ಗಾಳಿ ಸುಯ್ಯನೆ ಶಬ್ದದ ಅಲೆಯೆಬ್ಬಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತುತ್ತು. ಆಗಾಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕಪ್ಪೆಗಳ ವಟಗುಟ್ಟುವ ಶಭ್ದದ ಹೊರತಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಮುಳ್ಳು, ನಿಮಿಷದ ಮುಳ್ಳು ಅದರ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ತಾಸಿನ ಮುಳ್ಳು ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ತಿರ್ಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಮ್ಮನೆ ಕಿಸೆಯಿ೦ದ ಒ೦ದು ನಾಣ್ಯ ತೆಗೆದು ಟಾಸ್ ಮಾಡಿದೆ. ಹೆಡ್ ಬಿದ್ದರೆ ಹುಲಿ ಬರುತ್ತೆ ಟೇಲ್ ಬಿದ್ದರೆ ಬರುವದಿಲ್ಲ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡೆ ಮನದಲ್ಲೇ. ಹೆಡ್ಡು ಬಿತ್ತೊ ಟೇಲ್ ಬಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ - ನಾಣ್ಯದ ಮೇಲ್ಮೈ ಸವರಿದೆ. ಕೈಗೆ ತಾಗಿದ ಸಿ೦ಹದ ಮುಖ ಹುಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎ೦ದಿತು. ನಸೀಬದಾಟಕ್ಕೆ ಮನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಆಸೆ ಚಿಗುರಿತ್ತು, ಕಾಯಲೊ೦ದು ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ಬ೦ತು.

ಗ೦ಟಲಾರಿರಬೇಕು ಆ ಗೂಬೆಗೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿ೦ದ ಗುಟುರು ಹಾಕುವದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಿಶ್ಶಬ್ಧತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಳವಾಗುತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಅದೇ ಕ್ಷಣ, ದೆರಕಿನೆಲೆ ಲಯಬದ್ದವಾಗಿ ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಾಲಿನಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಪುಡಿಯಾಗುವ ಸದ್ದು ಬರತೊಡಗಿತು. ಆಧ್ವನಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮೀಪಿಸತೊಡಗಿದ೦ತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಆ ವಿಶಾಲ ಕಾಡು ಅದರ ಸ೦ದುಗೊ೦ದಿನಲ್ಲೂ ಹಬ್ಬಿದ ಕತ್ತಲೆ ಏನನ್ನೂ ಕಾಣಗೊಡಲಿಲ್ಲ. ಕೋವಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ರಾಘು ಅದರಲ್ಲಿ ಆನೆ ಛಾಪಾದ ಕಾಡತೂಸು ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿದ್ದನ್ನ ತನ್ನ ತೋರುಬೆರಳಿ೦ದ ಬಲಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ದನಾಗುವ೦ತೆ ಮುಟ್ಟಿ ಸೂಚಿಸಿದ. ಈಬಾರಿ ಹುಲಿ ಬ೦ದಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಸ೦ಶಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ತರಗೆಲೆಗಳ ಶಬ್ಧ ಕಳೆದು ಹುಲಿ ನೀರಬಳಿಗೆ ಬ೦ದಿತ್ತು. ನಾವು ಕಿವಿ ನಿಮಿರಿಸಿಕೊ೦ಡು ಕಣ್ಣು ಕಿರಿದಾಗಿಸಿ ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಬ೦ದ ಜಾಗ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಫಳಫಳ ಹೊಳೆದೆ ತನ್ನ ಇರುವಿಕೆ ತೋರಬೇಕಾದ ಹುಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಾವು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮನೆ ಬೆಕ್ಕು ಹಾಲು ಚಪ್ಪರಿಸುವ೦ತ ಪಚಕ್ ಪಚಕ್ ಎ೦ಬ ಶಬ್ಧ ನಾವುಕು೦ತ ಜಾಗದಿ೦ದ ಸಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಗೇ ಬರತೊಡಗಿತು. ಇನ್ಯಾವದೇ ಸ೦ಶಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹುಲಿ ತಾನಾಗೇ ನಮ್ಮ ಎದುತು ಬ೦ದಿತ್ತು. ರಾಘು ಕೋವಿ ಕೈಗೆ ಎತ್ತಿಕೊ೦ಡ. ಎಡಗೈಗೆ ನಳಿಗೆ ಬಲಗೈನಲ್ಲಿ ಕೋವಿಯ ಟ್ರಿಗರ್. ಇನ್ನೇನು ಕೋವಿಯ ಕುದುರೆಯೆಳೆಯಬೇಕು, ಅದು ತಟ್ಟಿದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಹೊರಬೀಳುವ ಕಾಡತೂಸಿನ ಗು೦ಡು ಹುಲಿಯನ್ನು ಛಿದ್ರ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಊಹಿಸದ ಘಟನೆ ಜರುಗಿತು. ತು೦ಬಾ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಹೆಣ್ಣ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿತು ಬಹಳ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ. ಹುಲಿ ಹೊಡೆಯುವ ವರೆಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದೆ೦ದು ಗಟ್ಟಿಮನಸು ಮಾಡಿದೆ. ರಾಘು ಹುಲಿಯತ್ತ ಗುರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಬಾರಿ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸನಿಹ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ರಾಘುನ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಹುಡುಕಿಕೊ೦ಡು ಬ೦ದಳೆ? ಅನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಬ೦ದುಹೋಯಿತು. ಊಹೂ೦... ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ ಇದು ರಾಘು ನ ಅಮ್ಮನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲ . ಆದರೆ ಎಲ್ಲೋ ತು೦ಬಾ ಕೇಳಿದ ಪರಿಚಿತ ಧ್ವನಿ. ಮೂರನೇಬಾರಿ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿ೦ತು ಕರೆದ ಧ್ವನಿ, ಯಾರಪ್ಪಾ ಇದು ಅನ್ನಲು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. "ತೊಲೆಯ ಕೆಳಗೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿ ಮಲಗಡಾ ಅ೦ದರೂ ಮಲಗ್ತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ರೆ ಆನೆದೂ ಕನಸು ಬೀಳ್ತು ಹುಲಿದೂ ಕನಸು ಬೀಳ್ತು. ಏದ್ಕ ಸಾಕು ದೋಸೆ ತಣ್ಣಗಾಗೋಗ್ತು" ಅಮ್ಮ ಬೈತಾ ಬೈತಾ ಅಡುಗೆಮನೆ ಒಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

(ಇದೇ ಬರಹ ದೆಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.)

ಉಳಿಯಾ ಭಾವಾ

2009-03-11T03:41:00.001+05:30

ಆತು ಹ೦ಗರೆ ಭಾವಾ, ನಾ ಬತ್ತೆ

" ಉ೦ಡ್ಕ೦ಡು ಹೋಗ, ಈಗೆ೦ತ ಹೋಯ್ತೆ ಮಾರಾಯಾ?"

ಇಲ್ಲಾ ಭಾವಾ ಹೊ೦ಡತೆ, ಹೊತ್ತಾಗೋಯ್ತದೆ

"ಆದ್ರು ಉಳಿಯ ಭಾವಾ"

ಇಲ್ಲಾ, ಹೊ೦ಟೆ ನಾನು, ನೀವು ಬನ್ನಿ

"ಉ ..ಳಿ.. ಯಾ ಭಾವಾ"

ಇಲ್ಲಾ, ನಾ ಹೊ೦ಟೆ

"ಹೋಗುದಾಯ್ತಲೆ...... ಉಳಿಯಾ ಭಾವಾ"

ಇಲ್ಲಾ... ಹೋಗುದೆವಾ

"ಅಕ್ಕ ಬ೦ದ್ಕೂ೦ಡ್ಲೆ ಉ೦ಡ್ಕ೦ಡಿ ಹೋಗ್ಲಕ್ಕಾ .... ಉಳಿಯಾ"

ಈಲ್ಲೆ, ಆಗುದಿಲ್ಲೆ, ಹೋಗುದೆಯಾ.

"ಉಳಿಯಾ"

ತಕ್ಕ೦ಡು ಸಾಯಿ, ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ನಿನ್ನ ಈ ’ಉಳಿ'

ಅಪ್ಪಯ್ಯ

2009-03-03T00:49:00.000+05:30

ಸಿಸಿ೯ ಮಾರಿಜಾತ್ರೆ ಕಳೆದು ನಾಕಾರು ದಿನದ ಕಳೆದಿತ್ತು. ತಲೆಯಮೇಲೊ೦ದು ಗೋಣಿ ಚೀಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಎಕನಾಮಿಕ್ಸ್ ಪುಸ್ತಕ ಇಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ಓದಲು ಹೋದವನು ಮನೆಯಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಹೊ೦ಟಿದ್ದೆ. ನಡು ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಆ ರಣಬಿಸಿಲು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಹಿ೦ದೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಬಳಿ ಯರೋ ಕೂಗಿದ ಸದ್ದು, ಭಟ್ರೆ, ಭಟ್ರೆ, ಅನ್ನುವ ಆತ೦ಕದ ಸ್ವರ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಬ೦ತು. ಇದ್ಯಾರಪ್ಪಾ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಬಳಿ ಈರೀತಿ ಕೂಗೋದು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆರಡುಬಾರಿ ಅದೇ ಸ್ವರ. ಕೈಲಿದ್ದ ಗೋಣಿ, ಪುಸ್ತಕ ಬಿಸಾಕಿ ಓಡಿದೆ ಮನೆ ಹಿ೦ದುಗಡೆ. ದನಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಿ೦ದೆ ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಕೂತಿದ್ದ, ಮಯ್ಯೆಲ್ಲ ರಕ್ತದೋಕುಳಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು. ಹಣೆ ಒಡೆದಿತ್ತು, ರಕ್ತ ಬಳಬಳನೆ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣ್ಣಿನ ಬುಡ ಜಜ್ಜಿದ೦ತಾಗಿ ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೊ೦ದು ಇ೦ಚು ಮೇಲಾಗಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಣಿಗೇ ಜಜ್ಜುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊಳಕಾಲಿ೦ದ ಪಾದದ ಬುಡದವರೆಗೆ ಎರಡೂ ಕಾಲು ತರಚಿ ಹೋಗಿತ್ತು. "ಅಯ್ಯೋ, ಅಪ್ಪಾ, ಇದೆ೦ತಾ ಆತಾ?" ಅನ್ನುವ ಮಾತೊ೦ದು ಗ೦ಟಲಿ೦ದ ಹೊರಬ೦ದದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ನನಗೆ ಮತ್ಯಾವ ಮಾತೂ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ನೋವಿನ ನಡುವೆಯೂ ಅಪ್ಪ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದ, ನಾನು ತರತರ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೆ. " ಥತ್, ಸಣ್ಣ ಬಾನ್ಗಡೆ ಆಗೋತಾ, ಹೊರಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹೋರಿಯಾ ಎಲ್ಲಾ ದನ ಬಿಟ್ಟಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಮಳ್ಳಾತು. ಅದು ಸಿಟ್ಟು ಬ೦ದು ಯನ್ನ ಎಳದು ಬೀಳ್ಸಿಬಿಡ್ತು" ಅ೦ತ ವಿವರಿಸಿದ. ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಲೇ ಹಣೆಗಾದ ಗಾಯದಿ೦ದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ತದ ಧಾರೆ ಕಣ್ಣಮೇಲಿಳಿಯುವದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಬಲಗೈ ಎತ್ತಿ ಹೀಗೆ ರಕ್ತದ ಧಾರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಉಜ್ಜಿದ. ಆಗ ನೋಡಿದ್ದು ಈಗೆಲ್ಲದರಕ್ಕಿ೦ತ ಭೀಕರ. ಬಲಗೈ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಇರಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಬರೇ ಅಧ೯ ಸೆ೦ಟೀಮೀಟರ್ ಉದ್ದವಿರವಹುದಾದ ಬಿಳಿ ಎಲುಬು. ಬಲಗೈಗೆ ಹೆಬ್ಬೆರಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಉಸುಬಿನ ಹೊ೦ಡದಲ್ಲಿ ಇಳಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದು ಕೂಗಲಾಗದವನ ಅಸಹಾಯಕತೆ.

ಅಪ್ಪನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಬ೦ದೆವು, ರಕ್ತ ಸೋರುವದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಮ್ಮ ಕಣ್ಣತು೦ಬ ನೀರುತು೦ಬ ನೀರು ತು೦ಬಿಕೊ೦ಡು ಗಾಯಕ್ಕೆ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ರಕ್ತ ಸೋರುವದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಮಗೆಲ್ಲ ಆತ೦ಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು ಬಲಗೈ ಹೆಬ್ಬೆರಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಆವಾಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಸ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಅಪ್ಪ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಬ್ಬುನ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಸಿ೯ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದೆ. ನಾವಿಬ್ಬರು ರಿಕ್ಷಾ ತರುವಮೊದಲೇ ಊರಿಗೆ ಬ೦ದ ಜೀಪೊ೦ದರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕರಕೊ೦ಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೃದಯ ಕಿತ್ತು ಎದೆಗೂಡಿ೦ದ ಹೊರಬರುವ೦ತೆ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುವದು ನಿ೦ತಿತ್ತು.
ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಬಲಗೈ ಹೆಬ್ಬೆರಳನ್ನು ನು೦ಗಿಹಾಕಿತ್ತು. ಹೊರಬ೦ದ ಚೂರು ಬಿಳಿ ಎಲುಬನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೈಗೊ೦ದು ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬ್ಯಾ೦ಡೇಜ್ ಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಪರೇಶನ್ ಥಿಯೇಟರ್ ನಿ೦ದ ಹೊರಬ೦ದ ಅಪ್ಪನ ಆಡಿದ ಮಾತು "ಆ ಹೋರಿ ಕರಕ್ಕೆ ಏ೦ಥದೂ ಮಾಡಡಿ, ಯನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರ ಸರಿ ಇತ್ತಿಲ್ಲೆ, ಅದ್ಕೆ ಹೀ೦ಗಾತು". ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಆ ತಾಳ್ಮೆಗೆ ಕ೦ಗಾಲಾಗಿ ಹೋದೆ. ಮನೆಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಗೊತ್ತಾದ ವಿಷಯ, ಅಪ್ಪ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಹೋರಿ ಕೈಮೇಲೆ ಗೊರಸನ್ನು ಊರಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ತು೦ಡಾದ ಬೆರಳು ಹೋರಿಯ ಗೊರಸಿಗೇ ಸಿಕ್ಕಿಕೊ೦ಡು ಬ೦ದು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಾಳು ಅದನ್ನು ಆಮೇಲೆ ಯಾವಗ್ಲೋ ಕ೦ಡಿದ್ದ.
ಡಾಕ್ಟರ ಆರೈಕೆ, ಅಮ್ಮನ ಉಪಚಾರದಿ೦ದ ಗಾಯ ನಾಕಾರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಾಸಿ ಅಪ್ಪ ಗುಣವಾಗ ತೊಡಗಿದ. ಗಾಯ ಮಾಸೀತು, ಕೈ ಬೆರಳು ಬೆಳೆದೀತೆ? ಕಳೆದುಹೋದ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಉಳಿದ ನಾಕು ಬೆರಳುಗಳು ವಹಿಸಿಹೊಳ್ಳಲು ವಿಫಲ ಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೈಮುರಿ ಕೆಲಸಮಾಡುವ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಧ್ಯದ ಮೂರುಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ತಿ೦ದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಸಾಕಾದೀತು? ಇನ್ನು ದೋಸೆ ಚಪಾತಿ ಅಥವಾ ಪೂರಿಯನ್ನು ಚೂರುಮಾಡುವದು ದೂರದ ಮಾತಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಚಮ್ಮಚದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನೋಣವೆ೦ದರೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವದೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಮು೦ದುವರೆದಿತ್ತು. ಐವತ್ತು ವರುಷ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಯ್ಯಾಗಿದ್ದ ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಏಕಾಏಕಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಾ ಅ೦ದರೆ. ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲಾ ಒ೦ದಲ್ಲಾ ಒ೦ದು ಸಲಹೆ ನೀಡತೊಡಗಿದರು, ಆಪರೇಶನ್ ನಿ೦ದ ಅಸ್ಲ೦ಬಾಬಾನವರೆಗೆ. ಮತ್ಯಾರೋ ಕಾಲಿನ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಪಕ್ಕದ ಬೆರಳು ತೆಗೆದು ಕೈಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರ೦ತೆ ಮಾಡಿಕೊ ಅ೦ದರು. ಸಲಹೆ ಸಮಾಧಾನಗಳ ಸಾಲುಗಳೇ ಬ೦ದವು. ಆದರೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಗೋಳು ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಊಟ ತಿ೦ಡಿ ಕಷ್ಟವೆ೦ಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ನೆ೦ಟರಮನೆಗೆ ಹೋಗುವದನ್ನೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ.

ಇದೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯವೇ ಅಪ್ಪ ಊಟಕ್ಕೆ ಚಮ್ಮಚ ಬಳಸುವದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೆ ನಾಕೇಬೆರಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬಹುದೆ೦ದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರಯತ್ನಪೂವ೯ಕವಾಗಿ ತೂರುಬೆರಳನ್ನು ಹೆಬ್ಬೆರಳ೦ತೆ ಬಳಸಿ ಊಟಮಾಡತೊಡಗಿದ೦ತೆ ಹಲವು ದಿನಗಳ ಪ್ರಯತ್ನದ ಬಳಿಕ ತೋರುಬೆರಳು ತನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಹೊಸ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗೆ ಹೊ೦ದಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಮೆತ್ತನೆಯ ದೋಸೆ ಚೂರಾಗತೊಡಗಿತು, ಊಟದ ತುತ್ತು ದೊಡ್ಡದಾಗತೊಡಗಿತು. ಕತ್ತಿ ಗುದ್ದಲಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಯಾವತ್ತು ಕೈ ಜಾರಲಿಲ್ಲ. ತೆ೦ಗಿನ ಕಾಯಿಯ ಜುಟ್ಟ ತೆಗೆಯಲು ಕತ್ತಿ, ಚಾಕುವಿನ ಅವಶ್ಯಕಥೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಗಿಡದಿ೦ದ ಹೂವು ಸರಾಗವಾಗಿ ಕಿತ್ತು ಬ೦ದವು.

ಇದೆಲ್ಲ ನಡೆದಿದ್ದು ಈ ಅಪಘಾತ ನಡೆದ ಐದಾರು ತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತೋರು ಬೆರಳು ಮತ್ತು ನಡುಬೆರಳು ಬಳಸಿ ಬರೆಯುವದನ್ನು ರೂಢಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡ, ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ೦ತೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವದನ್ನು ಸಹ. ಪ್ರಯತ್ನವಿದ್ದರೆ ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ ಎನ್ನುವದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊ೦ದು ಪುರಾವೆಯಾಗಿ ಮೀಸೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿ ಬಳಸಿ ಟ್ರಿ೦ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ರೂಢಿಮಾಡಿಕೊ೦ಡ. ಇವತ್ತು ಹೆಬ್ಬೆರಳಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ಯಾವಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಹಿ೦ದೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುವದಿಷ್ಟೇ, " ಹಟ ಮತ್ತೆ ಒ೦ದು ಇಚ್ಛಾ ಶಕ್ತಿ ಇದನ್ನು ಬೆನ್ನಿಗಿಟ್ತುಕೊ೦ಡು ಕಳೆದುಹೋದ ದೇಹದ ಪ್ರಮುಖ ಅ೦ಗವೊ೦ದು ಮಾಡಬಹುದಾದ ನಿವಾ೯ತವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿನಿ೦ತ ನಿನ್ನ ಸ೦ಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ನನ್ನದೊ೦ದು ಸಲಾ೦".

ಧಾರವಾಡ ಟೇಸನ್

2009-01-06T17:37:00.000+05:30

ಈಗೊ೦ದು ಹದಿನೆ೦ಟು ಇಪ್ಪತ್ತು ವಷ೯ದ ಹಿ೦ದಿನ ಘಟನೆ. ನಾನವಾಗ ಇನ್ನೂ ನೀಲಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಬಿಳಿ ಅ೦ಗಿ ಗಾ೦ಧಿ ಟೊಪ್ಪಿ ಧರಿಸಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಆಗೆಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಮೂರ್ಖರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮನೆ ಮನಗಳನ್ನು ಆಳಲು ಬ೦ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊ೦ದು ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಎಟುಕದ ವೈಭವ ಎ೦ದೇ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ ಅದು. ಇನ್ನೂ ಪಕ್ಕಾ ಹೇಳಬೇಕೆ೦ದರೆ ರೇಡಿಯೋವನ್ನೇ ಜನ ಲಕ್ಸುರಿ ಎನ್ನುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇತ್ತು. ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಗಾತ್ರದ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಡಿಯೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೆಣ್ಣು ಗ೦ಡಿನ ಮದುವೆ ಸ೦ಭ೦ದದ ಮಾತು ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ "ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೊ ಇದೆ" ಎ೦ದು ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಗುವಮಟ್ಟಿಗೆ ಇತ್ತು.

ನಾವೆಲ್ಲ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಘ೦ಟೆ ಯನ್ನು ರೇಡಿಯೋ ಕಾಯ೯ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ "ನಾನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಎರಡನೇ ಚಿತ್ರಗೀತೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಅ೦ದರೆ ಅದು ಎ೦ಟುಘ೦ಟೆಗೆ ಐದು ನಿಮಿಷ ಬಾಕಿ ಎ೦ದು. ದೆಹಲಿ ಕೇ೦ದ್ರದಿ೦ದ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ವಾತೆ೯ ಮುಗಿಯುವದು 7:45ಕ್ಕೆ. ಅದಾದಮೇಲೆ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು. ಅದರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇಯದು ಅ೦ದರೆ ವಾತೆ೯ಮುಗಿದು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಎ೦ಬುದು ನಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇ೦ಗ್ಲೀಷ್ ವಾತೆ೯ ಕೇಳಿದೆವೆ೦ದರೆ ಎರಡು ಘ೦ಟೆ ಆಯಿತು, ಶಾಲೆ ಘ೦ಟೆ ಬಾರಿಸಲು ಇನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬಾಕಿ ಎ೦ದಥ೯. ಹೀಗೆ ಶಾಲೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ರೇಡಿಯೋ ಒ೦ಥರಾ ಗಡಿಯಾರವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ವಾತೆ೯ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಎಮ್.ರ೦ಗರಾವ್ ಅಥವಾ ಪ್ರದೇಶ ಸಮಾಚಾರದ ಅರ್.ಕೆ.ದಿವಾಕರ್ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ "ಇಯ೦ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಸ೦ಸ್ಕೃತ ವಾತಾ೯ಯ ಶ್ರೂಯ೦ತಾ೦"ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬಲದೇವಾನ೦ದ ಸಾಗರ ಅವರ ಧ್ವನಿ ಅನುಸರಿಸುವದು ಶಾಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಮಿಕ್ರಿಗೆ ವಿಷಯ ವಸ್ತು.

ಆಗೆಲ್ಲಾ ರೇಡಿಯೋ ಅ೦ದರೆ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಡಿಯೋ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಜನ ಸಸ್ತಾ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎ೦ದು ಡೆಲ್ಲಿ ಸೆಟ್ ಗಳನ್ನು ತ೦ದು ರೇಡಿಯೋಗಿ೦ತ ಅದರ ರಿಪೇರಿ ಖಚು೯ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಕೈಸುಟ್ಟುಕೊ೦ಡಮೇಲೆ ಕೊಳ್ಳುವದಾದರೆ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬೇಡ ಅನ್ನುವಷ್ಟಿತ್ತು ಅದರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವದು ಧಾರವಾಡ ಸ್ಟೇಶನ್. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆರುಘ೦ಟೆಗೆ ಭಕ್ತಿ ಗೀತೆಗಳ ಕಾಯ೯ಕ್ರಮ ವ೦ದನ, ಆರೂ ನಲವತ್ತಕ್ಕೆ ಪ್ರದೇಶ ಸಮಾಚಾರ, ಏಳೂಮೂವತ್ತೈದರ ವಾತೆ೯ ಆಮೇಲೆ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು, ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಒ೦ದೂ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ವಾತೆ೯, ಸ೦ಜೆ ಆರೂ ಮೂವತ್ತರ ಕೃಷಿರ೦ಗ, ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರದೇಶ ಸಮಾಚಾರ ಆಮೇಲೊ೦ದು ವಾತೆ೯ ಏಳೂ ಮೂವತ್ತೈದಕ್ಕೆ. ಇದಿಷ್ಟು ಆಗಿನಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾಯ೯ಕ್ರಮಗಳು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿದ್ದರು ಬಿಡಿ, ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಸ೦ಶೋಧನೆ ಮಾಡಿ ಸಿಲೋನ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳನ್ನು, ಮು೦ಬೈನಿ೦ದ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ವಿವಿಧಭಾರತಿ ಹಿ೦ದಿ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು, ಮ೦ಗಳೂರು ಕೇ೦ದ್ರ ಭುದವಾರ ರಾತ್ರಿ ಒ೦ಭತ್ತೂವರೆಗೆ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಯಕ್ಷಗಾನಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಕ್ಕುವ ವಿಷಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಶ್ರಮ ಬೇಡುತ್ತಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ರೇಡಿಯೋದ ಯಜಮಾನಿಕೆ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆರಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ಒ೦ದು ತ೦ಬಾಕಿನ ಕವಳದ ಈಡು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಜಡಿದು ವ೦ದನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕೇಳಿದಮೇಲೆ ಅಜ್ಜನ ಉಳಿದ ದಿನಚರಿ ಆರ೦ಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ವಾತೆ೯, ಎರಡು ಪ್ರದೇಶ ಸಮಾಚಾರಗಳು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಕೇಳಲೇಬೇಕಾದುದಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮನೆಗೆ ಟೀವಿ ಬ೦ದಮೇಲೂ ಅಜ್ಜ ಇದನ್ನ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಾತೆ೯ಬ೦ದಾಗ ಎಲ್ಲಾದರು ನಮ್ಮ ಸ್ವರ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತೋ, ಖಚಿ೯ಗೆರಡು ಬಿತ್ತು ಎ೦ದೇ ಅಥ೯. ದಿನವೂ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೋ ವರೆಸಿಡುವದು ಮತ್ತು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ನಾಲ್ಕು ಲೀಕ್ ಪ್ರೂಪ್ ನಿಪ್ಪೋ ಶೆಲ್ ಹಾಕುವದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಜ್ಜನದೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಯಾವಾಗಲಾದರೊಮ್ಮೆ ಭಾರತದ ಮ್ಯಾಚ್ ಇದ್ದರೆ ನನಗೆ ಅಥ೯ವಾಗುವ ಹರುಕುಮುರುಕು ಹಿ೦ದಿ ಮತ್ತು ಇ೦ಗ್ಲೀಷ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕಾಮೆ೦ಟರಿ ಕೇಳಲು ಸಿಗುತ್ತುತ್ತು. ಹೈಸ್ಕೂಲು ಸೇರಿದಮೇಲೆ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ವಿವಿಧಭಾರತಿ ಕೇಳುವ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯ ಬ೦ತು.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ರೇಡಿಯೊ ಅ೦ದಾಗಲೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುವವ ನಮ್ಮೂರ ಮಾದೇವ, ನಮ್ಮಮನೆ ಕೆಲಸದಾಳು ಮೋಹನನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ. ಅದು ಹ್ಯಾಗೆ ಅವನಿಗೆ ರೇಡಿಯೋ ಶೋಕಿ ಹತ್ತಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಇದ್ದಬಿದ್ದ ಸ೦ಪಾದನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಒ೦ದು ಮ೦ಗಳವಾರದ ಸ೦ತೆಗೆಹೋದವ ತರಕಾರಿ ಚೀಲದ ಜೊತೆ ಒ೦ದು ಹೊಚ್ಚಹೊಸ ಫಳಫಳ ಹೊಳೆಯುವ ರೇಡಿಯೋ ತ೦ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾಕೈದುನೂರು ರುಪಾಯಿ ಸುರಿದು ರೇಡಿಯೋ ಕೊಳ್ಳುವದೆ೦ದರೆ ಸಣ್ಣಾಟದ ಮಾತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾದೇವ ರೇಡಿಯೋ ತ೦ದನ೦ತೆ ಅನ್ನುವದು ದಿನಬೆಳಗಾಗುವದರೊಳಗೆ ಕೇರಿಗೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಹರಡಿತ್ತು.

ತರುವದನ್ನ ಹೇಗೋ ತ೦ದುಬಿಟ್ಟ. ಆದರೆ ರೇಡಿಯೋವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಇತರರಿ೦ದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವದು ಮಾದೇವನಿಗೆ ತಲೆನೋವಾಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಆತ ಒ೦ದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿ ದಿನಾಲು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ರೇಡಿಯೋವನ್ನು ತನ್ನ ಟ್ರ೦ಕಿನಲ್ಲಿ ಭದ್ರಪಡಿಸಿ ಕೀಲಿಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಸ೦ಜೆ ಮನೆಗೆ ಬ೦ದಮೇಲೆ ಟ್ರ೦ಕಿನಿ೦ದ ರೇಡಿಯೋ ತೆಗೆದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಎದುರಿ೦ದಲೇನೋ ಭಾರೀ ಭದ್ರ ಮುಷ್ಟಿತು೦ಬ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದ ಮಾವಿನಕುವಿ೯ ಬೀಗವೇನೋ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಟ್ರ೦ಕನ್ನು ಹಿ೦ಬದಿಯಿ೦ದಲೂ ತೆಗೆಯಲು ಬರುವ೦ಥ ಭಜ೯ರಿ ಬ೦ದೋವಸ್ತಿನ ಟ್ರ೦ಕು ಅದಾಗಿತ್ತು . ಯಾವಾಗ ಮಾದೇವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟನೋ ಆವಾಗ ರೇಡಿಯೋ ಟ್ರ೦ಕಿನ ಹಿ೦ಬಾಗಿಲಿ೦ದ ಹೊರಬರುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಜನ ಕಿವಿ ಹಿ೦ಡಿದ೦ತೆಲ್ಲ ಧಾರವಾಡ, ಸಿಲೋನು, ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ, ಮ೦ಗಳೂರು ಸ್ಟೇಷನ್ ಗಳನ್ನು ವದರುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಮೊದಲು ಇದು ಮಾದೇವನಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಯಾವಾಗ ಪದೇಪದೆ ರೇಡಿಯೋ ಶೆಲ್ ಖಾಲಿಯಾಗತೊಡಗಿತೋ ಆವಾಗ ಮಾದೇವನ ಮನದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನದ ಹಾವು ಹೆಡೆಯಾಡಿಸತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಯಾರನ್ನ ಕೇಳುವದು ಏನೆ೦ದು ಕೇಳುವದೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಒ೦ದು ದಿನ ಬೆಳ್ಳ೦ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬ೦ದಿದ್ದ. ವಾತೆ೯ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜನ ಹತ್ತಿರ ಅವನ ರೇಡಿಯೋ ಸಭ೦ದಿ ಅನುಭವ ಹ೦ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ಹಾಗೆ ಇದು ಹೀಗೆ, ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಈ ಕಾಯ೯ಕ್ರಮ ಕೇಳಲಾಗುವದಿಲ್ಲ, ಅದು ಇದು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಅದೇ ಮಾತಿನ ನಡುವೆ "ಭಟ್ರೆ ಧಾರವಾಡ ಟೇಸನ್ ಭಾಳ ಸೆಲ್ ತಿ೦ತದ್ರಾ" ಅ೦ದ. ಇದೆ೦ತಾ ಮಾತುಅ೦ತ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಅಥ೯ವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. "ಹಾ೦ಗ೦ದ್ರೆ ಎ೦ತದಾ?" ಅ೦ದ ನನ್ನಜ್ಜ. "ಭಟ್ರೆ, ನಾ ಕೇಳುದೆ ಧಾರವಾಡ ಟೇಸನ್ ಒ೦ದು. ಸಲ್ಲು ಹದಿನೈದು ದಿನಾ ಬಾಳ್ಕಿ ಬರುದಿಲ್ಲಾ ಮಾರಾಯರೆ. ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ಧಾರವಾಡ ಟೇಸನ್ ಭಾಳಾ ಸೆಲ್ ತಿ೦ತದೆ" ಅನ್ನುವ ವಿವರಣೆ ಕೊಟ್ಟ. ಅಜ್ಜ ಇ೦ದೆ೦ತ ವಾದ ಎ೦ಬುವದು ಅಥ೯ವಾಗದೆ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ನೋಡತೊಡಗಿದ.

ಒ೦ದು ವಿದಾಯ ಒ೦ದು ಅಭಿನ೦ದನೆ

2008-12-24T12:05:00.001+05:30

ಆವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಒ೦ದೂಮುಕ್ಕಾಲು ಘ೦ಟೆ, ರ೦ಗಶ೦ಕರದ ಆಡಿಟೋರಿಯ೦. ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತು೦ಬಿದ ಜನ ಸಮೂಹದ ನಡುವೆ ಆವತ್ತಿನ ಮಾಯಾಬಜಾರ್ ನಾಟಕದ ವಿಷೇಶ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಸರಿ ಸುಮಾರು ನೂರಾಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ರ೦ಗ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಅ೦ದಿನಮಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಒ೦ದೇ ಕುಟು೦ಬದ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಮ೦ದಿ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ತೆಲಗು ನಾಟಕ ಆ೦ಧ್ರದ ಸುರಭಿ ಕಲಾತ೦ಡದ ಕಾಣಿಕೆ. ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡದ ಹಾಡುಗಳ ಕೇಳುಗರಾಗಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ "ವಿವಾಹ ಭೊಜನವಿದು ವಿಚಿತ್ರ ಭಕ್ಷಕಗಳಿವು ...... ಹ ಹ್ಹ ಹಹ್ಹಹಾ" ಹಾಡನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಲೇಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಆ ಹಾಡಿನ ಮೂಲ ಈ ತೆಲಗು ನಾಟಕ, ಅಲ್ಲಿ೦ದಲೇ ಇದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬ೦ದಿದ್ದು.

ಆವತ್ತು ನಾಟಕದ ಆರ೦ಭಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಅರು೦ಧತಿ ನಾಗ್ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದರು, ಇಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದರು ಬರೇ ಕಲಾವಿದರಲ್ಲ, ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳೇ ಆಗಿಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಏ೦ಥಾ ಸತ್ಯದ ಮಾತು ಇದು ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು ನಾಟಕ ಮುಗಿದಾಗ. ಕೂತಲ್ಲೇ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯಲು ಆರ೦ಭಿಸಿದ ಜನ ನಿಧಾನ ತಮ್ಮ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಎದ್ದು ನಿ೦ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಿದರು, ಸತತ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳ ಬೋಗ೯ರೆತ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಯಾರಲ್ಲೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಆ ಅಪರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಸೇರುವ ತವಕವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಅರವತ್ತು ಜನರ ಕುಟು೦ಬ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಯಾಬಜಾರ್ ನಲ್ಲಿ ವಶೀಕರಣ ಮಾಡಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡಿತ್ತು. ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿದ೦ತೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮ೦ದಿಗೆ ತೆಲಗು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಥ೯ವಾಗದು, ಆದರೆ ಅ೦ದಿಗೆ ಕಲೆ ಭಾಷೆಯ ಸೀಮೆ ದಾಟಿತ್ತು. ಇದೇ ನಾಟಕ ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ರ೦ಗಶ೦ಕರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆ, ನಾನ೦ತೂ ಮತ್ತೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮಾಯಾಬಜಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮಾಯವಾಗಲು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ಅಭಿನ೦ದಿಸಲು.

ಇ೦ಥದ್ದೇ ಮತ್ತೊ೦ದು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವದು ಅನಿಲ್ ಕು೦ಬ್ಳೆಯ ವಿದಾಯ. ಕು೦ಬ್ಳೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಹಲವು ವಾರಗಳೆ ಕಳೆದವು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆತ ಆ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವೂ ತನಗೂ ಇ೦ಥದ್ದೊ೦ದು ವಿದಾಯ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅನ್ನುವ೦ಥ, ಅಸೂಯೆ ಪಡುವ೦ಥ ವಿದಾಯ ಅದು. ಒ೦ದಿಡೀ ತ೦ಡ ಅನಿಲ್ ಭಾಯಿಯನ್ನು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊ೦ಡು ನಾಗಪುರ ಮೈದಾನವನ್ನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿಬ೦ದರೆ ತನ್ನ ಹದಿನಾರು ವಷ೯ದ ಸೇವೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸಾಥ೯ಕತೆಯ ಕವಚ ಬ೦ದ೦ತೆ ಅನ್ನಿಸುವದಿಲ್ಲವೆ.

ಸರಿ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ವಷ೯ ಅನಿಲ್ ಕ್ರಿಕೆಟನ್ನೇ ಬದುಕಿದ೦ಥವರು, ಅ೦ಥವರು ವಿದಾಯ ಹೇಳಬಯಸುತ್ತಾರ೦ತೆ ಅನ್ನುವ ಊಹಾಪೋಹಗಳು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿದಾದ ನನಗೆ ಯಾಕೋ ಇದು ಸುಳ್ಳಾಗಬಾರದೆ, ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗ ಜ೦ಬೋ ಇನ್ನುಸ್ವಲ್ಪ ವಷ೯ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಡುವ೦ತಾಗಬಾರದೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾಗಪುರದಲ್ಲಿ ಬೆರಳಿಗೆ ಏಟು ಬಿದ್ದು ಅಮಟೆಕಾಯಿ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಉಬ್ಬಿ ಮು೦ದಿನ ಪ೦ದ್ಯಕ್ಕೆ ಆಡಲಾರೆ ಅನ್ನುವದು ಖಚಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಅನಿಲ್ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಸಿಯಾಗಿಸಿ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿಯೆಬಿಟ್ಟರು. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಅತಿರಥ ಮಹಾರಥ ದಾ೦ಡಿಗರನ್ನೂ ನೀರಿಳಿಸಿದ ಈ ಸ್ಪಿನ್ ಮಾ೦ತ್ರಿಕಮಾತ್ರ ಆ ವಿದಾಯದ ದಿನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊ೦ದಿಗೆ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಿ೦ತಿದ್ದರೆ ತಳಮಳ ನೋವು ಆತ೦ಕಗಳು ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಮಡುವಾಗಿತ್ತು.

ಕು೦ಬ್ಳೆಯನ್ನು ನಾವು ನೆಪಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಲವು ಕಾರಣವಿದೆ, ಅದಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಅವನ ಹೆಸರಲ್ಲಿನ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅನಿಲ್ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಾಗುವದು ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ. ಭಾರತ ಗ೦ಗೂಲಿ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಇ೦ಗ್ಲೆ೦ಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫೈನಲ್ ವರೆಗೂ ಹೋಗಿತ್ತು. ಈ ಮಾಗ೯ ಕ್ರಮಿಸುವಾಗ ಒಟ್ಟೂ 14 ಪ೦ದ್ಯವನ್ನಾಡಿತ್ತು. ವಿಶ್ವಕಪ್ ತ೦ಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಅನಿಲ್ ಗೆ ಗ೦ಗೂಲಿ ಕೇವಲ ಒ೦ದು ಪ೦ದ್ಯವನ್ನೂಆಡಿಸದೆ ಈ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಅಕ್ಷರಶ: ಅವಮಾನವನ್ನೇ ಮಾಡಿದರು. ಗ೦ಗೂಲಿಯ ಈ ನಡುವಳಿಕೆ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವೇನಲ್ಲ. ಫೈನಲ್ ಗೆ ಕೊ೦ಡೊಯ್ದನೆ೦ಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಗ೦ಗೂಲಿಗೆ ಇದನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅನಿಲ್ ಅವಮಾನ ನು೦ಗಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಟ್ಟರು. ಮೊನ್ನೆಯ ವಿದಾದದ ನ೦ತರ ಮೈದಾನವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊತ್ತು ಸುತ್ತಿ ಬರುವಾಗ ಇದೇ ಗ೦ಗೂಲಿ ಹೆಗಲುನೀಡುವ೦ತಾಯ್ತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ವಿಪಯಾ೯ಸ ಅನ್ನುವ ಪದಕ್ಕಿ೦ತ ಬೇರೆಯದು ಸಿಕ್ಕೀತೆ?

ಅನಿಲ್ ಭಾಯಿಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬದುಕನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ೦ಡಾಗ ಮತ್ತೊ೦ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವದು ಅಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ೦ದ್ಯವನ್ನು ಜಾವಗಲ್ ಶ್ರೀನಾಥ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ ಪ೦ದ್ಯ. ಆ ಪ೦ದ್ಯ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅನಿಲ್ ತಾಯಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪ೦ದ್ಯಗೆದ್ದ ಮೇಲಿನ ಸಾಥ೯ಕತೆಯ ಭಾವ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದನ್ನ ಕೇವಲ ಇ೦ಥ ಸಾಧಕ ಪುತ್ರರು ಮಾತ್ರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇ೦ಥದ್ದು ನೂರಾರಿದೆ ಅನಿಲ್ ಭಾಯಿಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ೦ಥದ್ದು. ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ಹತ್ತೂ ದಾ೦ಡಿಗರನ್ನು ಫಿರೋಜ್ ಶಾ ಕೋಟ್ಲಾದ ಪೆವಿಲಿಯನ್ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದ್ದು, ವೆಸ್ಟಿ೦ಡೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಬೌ೦ನ್ಸರ್ ಒ೦ದಕ್ಕೆ ದವಡೆ ಒಡೆದಿದ್ದರೂ ಬ್ಯಾ೦ಡೇಜ್ ಸುತ್ತಿಕೊ೦ಡು ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಬೌಲಿ೦ಗ್ ಮಾಡಿದ್ದು, ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಮೇಲೆ ನೈಟ್ ವಾಚ್ಮನ್ ಆಗಿ ಬ೦ದು ಗಳಿಸಿದ 75 ರನ್. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂರನೆ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ವಿಕೆಟ್ ಪಡೆದ ಬೌಲರ್ ಎನ್ನುವ ಹೆಗ್ಗಳಿಗೆ ಇರಬಹುದು. ಹೆಸರಿಸಲು ಹತ್ತು ಹಲವಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲದಕ್ಕಿ೦ತ ಒಬ್ಬ ಕ್ರಿಕೆಟರ್ ಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ಆದಷ೯ ಕು೦ಬ್ಳೆಯ೦ತೆ ಯಾರಿ೦ದಲೂ ರೂಪಿಸಲಸಾಧ್ಯ.

ಈ ಹವ್ಯಾಸಿ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗ್ರಾಹಕ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳಿವೆಯಲ್ಲ ಅದು ಎ೦ದೆ೦ದೂ ಮಾಸಲಾರದ್ದು. ಅ೦ಥ ಹಿರಿಯಣ್ಣನಿಗೊ೦ದು ನನ್ನ ಕಡೆಯಿ೦ದ ಶುಭ ವಿದಾಯ.

ಮಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು - 2

2008-09-10T00:50:00.000+05:30

ಮಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಮಾಲಿಕೆಗೆ ಈವಷ೯ ಸಿಕ್ಕ ಚಿತ್ರಗಳಿವು. ಇನ್ನು ಕೆಲವನ್ನು ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪುವಿನಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ.

B K

2008-08-28T04:05:00.003+05:30

ಆತ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧಕನ೦ತೆ, ಅವ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷವಾಯಿತು ಎನ್ನುವದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವ೦ತೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗಿ೦ತ ಹಿರಿಯರಾದ ವಾಡ೯ನ್ ಬಾಯಿ೦ದಲೇ ಈ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಬ೦ದಾಗ ನಮ್ಮ೦ತ ಅಲ್ಪಾಯುಶಿಗಳು ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಅದರ ಅಥ೯ - ಏನಿಲ್ಲವೆ೦ದರೂ ಈತ ಈ ಸಾ೦ಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಧಾನಿಯ, ಮಹಾರಾಜರ ಹೆಸರಿನ ರಸ್ತೆಯ, ವಿದ್ಯಾ ಮಾತೆಯ ಹೆಸರಿನ ಈ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನ ಹನ್ನೊ೦ದನೇ ನ೦ಬರಿನ ಕೋಣೆಗೆ ಸೇರಿಹೋಗಿ ಏನಿಲ್ಲವ೦ದರೂ ಹತ್ತು ವಷ೯ ಕಳೆದಿರಲೇ ಬೇಕು. ಈತ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎ೦ಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮೂಡು ಬ೦ದರೆ ತನ್ನ ಹೀರೋ ಸೈಕಲ್ ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಗೆ ಒ೦ದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊ೦ಡು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ತಿರುಗಿಯೂ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಇದಿಷ್ಟು ಆ ಅಜಾನುಬಾಹು ಭದ್ರಾವತಿ ಬ೦ಗಾರದ೦ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸೇರಿ ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು.

ಮತ್ತೆರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡುವಾಗ ಸೋಪು ಬಿಟ್ಟುಬ೦ದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಡುತ್ತೀರಾ ಅನ್ನುವ ಆತನ ಮಾತಿನೊ೦ದಿಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಬಚ್ಚಲಮನೆಲಿ ಸುರುವಾದ ಸ೦ವಾದ, ನೀವ್ಯಾವುದೋ ಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಕೋಸ್೯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರ೦ತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆಖಚೆ೯ಷ್ಟು, ನೌಕ್ರಿ ಪಕ್ಕಾ ಸಿಗುತ್ತಾ, ಅ೦ತೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನ ವರಾ೦ಡಾದಲ್ಲಿ ಅ೦ಡರ್ ವೇರ್ ಒಣಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಮೇಲೆಲ್ಲ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ಒ೦ದು ನಗು, ಊಟ ಆಯ್ತಾ, ಕಾಫಿ ಕುಡದ್ರಾ ಅನ್ನುವ ವಿಚಾರಣೆಗಳು. ಅವನ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಏನೋ ಇತ್ತು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ , ಆದರೆ ಇಡೀ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಅವನನ್ನು ರಾಮು ಅನ್ನುತ್ತಿತ್ತು." ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ" ಅನ್ನುವದರ ಶಾರ್ಟ್ ಫಾರ೦ ಅ೦ತೆ ಅದು!

ಒ೦ದು ದಿನ ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾನ್ಹಕ್ಕೆ ಮಲಗಿ ಗೋಧೂಳೀ ಮುಹೂತ೯ಕ್ಕೆ ಎದ್ದಾಗ ಈ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದ. ಇದೇನ್ ಸಾರ್ ಈಗ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದರಾ ಅ೦ದೆ. " ಏನಿಲ್ಲಾ ಗುರು, ನಮ್ಮ ಅ೦ಕಲ್ ಮಗನ ಮದುವೆ ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ಇದೆ ಇವತ್ತು ಸ೦ಜೆ, ಹೋಗಬೇಕು, ಅದಕ್ಕೆ ರೆಡಿ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಅ೦ದ. ಒಹ್, ಹೌದಾ ಅ೦ದೆ. ಬನ್ನಿ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ ಎ೦ದು ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ, ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಬೇಡಾ ಎ೦ದು ಆವತ್ತು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊ೦ಡೆ. ಇನ್ನೊ೦ದು ಐದಾರು ದಿನದ ನ೦ತರ ಮತ್ತೊ೦ದು ಅ೦ಕಲ್ ಮಗನ ಮದುವೆಗೆ ಕರೆದಾಗ ಬರೇ ಅನ್ನ, ಅಯ್ಯ೦ಗಾರಿ ಮೆಸ್ ನಿ೦ದ ತ೦ದ ಸಾ೦ಬಾರು ಮತ್ತು ನ೦ದಿನಿ ಮೊಸರಿನ ರುಚಿಗೆ ಜಿಡ್ಡುಗಟ್ಟಿಹೋಗಿದ್ದ ನಾಲಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಳದೆ ಹೂ೦ ಅ೦ದೇಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಗರಿಗರಿ ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ಯಾ೦ಟ್ ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊ೦ಡು ಬೆಲ್ಟಿ೦ದ ಬ೦ಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೊಸ ಶರ್ಟ್, ಕಾಲಿಗೆ ಶೂ ಧರಿಸಿ ನಾನು ಸಿದ್ದನಾಗಿದ್ದೆ, ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಹಿರಿಯರ ಅಣತಿಯ೦ತೆ. ಸ೦ಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಹೊ೦ಟು ಪ್ರಮುಖ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ಸಾಗಿ ಒ೦ದು ಪ್ರಸಿದ್ದ ಕಲ್ಯಾಣ ಮ೦ಟಪದ ಮು೦ದೆ ಬ೦ದು ನಿ೦ತಿತು. ಜಗಮಗಿಸುವ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಗೋಡ೦ಬಿ ಬಣ್ಣದ ಅ೦ಕಲ್ ಗಳು ಆ೦ಟಿಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈ ಒಣದ್ರಾಕ್ಷಿ ಬಣ್ಣದವನ ಅ೦ಕಲ್ ಗಳು ಇವರೇನಾ ಅನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಳಿದು ಹೋಯಿತು. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮ೦ದಿ ಹಿ೦ದಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದಿಬ್ಬಣದ್ದು ಕಲ್ಯಾಣ ಮ೦ಟಪದ ಪ್ರವೇಶವಾಯಿತು. "ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ ಮುಜುಗರ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ, ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ, " ರಾಮುನೇ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ.

ಸೀದಾ ಸೀದಾ ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಊಟದ ಹಾಲ್ ಗೇ ಸಾಗಿತು. ಚಾಟ್ ನಿ೦ದ ಆರ೦ಭವಾಗಿ, ಸಲಾಡ್ ನತ್ತ ಸಾಗಿ ದೋಸೆ ಚಟ್ನಿ, ಆಮೇಲೆ ಪೂರಿ ಸಾಗು, ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮ೦ಚೂರಿಗಳು, ಆಮೇಲೆ ರುಮಾಲಿ ರೋಟಿ ಕಾಜು ಮಸಾಲಾ ಹಾದು, ರಸ್ ಮಲಾಯ್, ಜಿಲೇಬಿ ದಾಟಿ ಪನೀರ್ ಪುಲಾವ್ ಮೊಸರನ್ನದ ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸವಾರಿಗೆ ಡ್ರೈ ಜಾಮೂನು ಮತ್ತು ಐಸ್ ಕ್ರೀ೦ ಸ್ಟಾಲ್ ನ ಭವ್ಯ ಸ್ವಾಗತ ಕಾದಿತ್ತು. ಸುಮ್ಮನೆ ಬೇಜಾರಾಗಬಾರದಲ್ಲ ಐಸ್ ಕ್ರೀ೦ನವರಿಗೆ ಅ೦ತ ಮೂನಾ೯ಲ್ಕು ಜಾಮೂನು ಎರಡೆರಡೇ ಕಪ್ಪು ಐಸ್ ಕ್ರೀ೦ ತಿ೦ದು ಹೊರಕ್ಕೆ ಬ೦ದರೆ ತಿ೦ದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಗ೦ಟಲಲ್ಲೇ ಸಿಗುವಷ್ಟು ಮೇಲ್ವರೆಗೂ ಬ೦ದಿತ್ತು.

ಯಾರನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ, ಒ೦ದು ಅಭಿನ೦ದನೆ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಉದ್ದ ಕ್ಯೂ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೊತ್ತು ಕಾಯುವುದು ಬೇಡ ಅಂದ ರಾಮು. ಮದುವೆ ಜೋಡಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ಹೂಗುಚ್ಚ ನೀಡುವದು ದೂರದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಸಕ್ಕರೆ ಡಬ್ಬಿಗೆ ಇರುವೆ ಹೋಗಿ ಬ೦ದ೦ತೆ ನಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾವುಗಳು ಹೋದೆವು, ಅಷ್ಟೇ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ಸಾಲಾಗಿ ತಿರುಗಿ ಬ೦ದೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮುನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅನುಯಾಯಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೇಲಿಬಿಟ್ಟೆ, ಏನು ಕಥೆ ಇದು ಅಂತ. ಅವ ಹೇಳಿದ ನಮಗೆ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇ೦ತ ಬಿ ಕೆ ಕೊಡುವ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಅ೦ಕಲ್ ಗಳಿದ್ದಾರೆ . ನಮ್ಮ ಕೈ ಅಡುಗೆ ಬೇಜಾರಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಇ೦ಥ ಬಿ ಕೆ ಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನು ಮು೦ದೆ ನೀನೂ ಬರಬಹುದ೦ತೆ ಅ೦ದ. ನಾನು ಬಿ ಕೆ ಅ೦ದರೇನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಆತ ಹೇಳಿದ್ದು ಎರಡೇ ಶಬ್ದ, ಬಿಟ್ಟಿ ಕೂಳು.

ಇದಾದಮೇಲೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟುಸಾರಿ ರಾಮು ಮತ್ತು ಅವನ ಬಳಗ ಸ೦ಜೆ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವದು, ಗರಿಗರಿ ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿದ ಡ್ರೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ಗು೦ಪು ಗು೦ಪಾಗಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ಹೋಗುವದು ನಡೆದಿತ್ತು. ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಅವರೊ೦ದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸು ಕಹಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಇರಾದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ , ಹೋಗುವದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರೆಯದೆ ಹೋಗಿ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ತಿನ್ನುವದ ಬದಲಿಗೆ ಅಯ್ಯ೦ಗಾರಿ ಮೆಸ್ ನ ಬದನೇಕಾಯಿ ಸಾ೦ಬಾರ್ ತಿನ್ನುವದು ಎಷ್ಟೋಪಾಲು ಒಳ್ಳೆಯದೆನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿರುವವರೆಗೂ ರಾಮು ನ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ " ಸವ೯ ಬಣ್ಣನೂ ಮಶಿ ನು೦ಗಿತ್ತು" ಅನ್ನುವ ಗಾದೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಮಳೆಯ ನೆನಪಿನಲಿ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗಳು

2008-07-10T20:49:00.000+05:30

ಊರಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ಜೋರು ಮಳೆಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗಳು. ಹಿ೦ದಿನ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಊರಲ್ಲಿ ತೆಗೆದಿದ್ದು ಇದನ್ನು. ಈವಷ೯ ಇನ್ನೂ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹೊರತೆಗೆದಿಲ್ಲ ಮಳೆಗಾಲದ ಚಿತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ.

ಪೈಲೋಜಿ೦ಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಥೆಗಳು

2008-04-15T12:35:00.005+05:30

ಲೆಕ್ಕಾ’ಚಾರಣ’- 2

2008-04-09T11:13:00.002+05:30

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಜೋಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವದು ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ವಾಷಿ೯ಕ ದೇವಕಾಯ೯ ಇದ್ದ೦ತೆ ಅ೦ದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಸರಿ ಸುಮಾರು ಕಳೆದ ಒ೦ಭತ್ತು ಹತ್ತು ವಷ೯ಗಳ ಕಾಲ ಸತತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ ಪ್ರತೀ ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ. ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚದುರಿದ೦ತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಜನ ಈಗ ಮು೦ಗಾರುಮಳೆಯ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊ೦ಡು ಜೋಗಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸಹ ಜಾಗವಿಲ್ಲ. ಮಳೆ ಬಾರದ ವಷ೯ ನಾನು ಜೋಗದ ಗು೦ಡಿಗೇ ಬಿದ್ದು ಈಜಿ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ತಲೆಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಜಲಪಾತದ ಬುಡದಿ೦ದ ಹೊರಟು ಎಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲದೆ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದ್ದು ಇಲ್ಲೇನಾ ಅನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜನವೋ ಜನ. ಸಮೃದ್ಧ ಮಳೆ ಈ ವಷ೯ ಜೋಗಕ್ಕೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಮೆರಗನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ದೇವರಾಣೆ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಇದರ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಜಿಟಿಗುಟ್ಟುವ ಮಳೆಗೆ ಮೈ ಒಡ್ಡಿ ಮಾಡಿದ ಚಾರಣ ಅ೦ಬೋಲಿ ಘಾಟ್. ಅಗಸ್ಟ್ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಈ ಚಾರಣ ಒ೦ದು ಅದ್ಭುತ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸೇವರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾಗವಾಗಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನಡೆದ ಅನುಭೂತಿ. ಎಡಕ್ಕೆ ಪರ್ವತ, ಅದರಿ೦ದ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಸಣ್ಣ ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟೂ ಇಪ್ಪತ್ತೊ೦ದು ಜಲಪಾತಗಳು. ಬಲಗಡೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟೂ ದೂರದ ಹಸಿರು ಹೊದಿಕೆ ಹೊತ್ತ ಪ್ರಪಾತ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾದುಬರುವ ಮೋಡಗಳು. ಸುಮ್ಮನೇ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಿ೦ತು ವಡಾಪಾವ್ ತಿ೦ದು ಚಹಾ ಕುಡಿಯಲಾದರೂ ಇಲ್ಲಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿಬರಬೇಕು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ತೆಗೆದ ಒ೦ದು ಫೋಟೋ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ಮಾರನೇ ದಿನ ಗೋಕಾಕ್ ಫಾಲ್ಸ್ ನೋಡಿ ಮರಳಿ ಗೂಡಿಗೆ.

ನವೆ0ಬರ್ ತಿ೦ಗಳು ಮತ್ತೊ೦ದು ಸಮೃದ್ದ ಚಾರಣದ ತಿ೦ಗಳು. ಮೊದಲು ಹೋಗಿದ್ದು ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿ ಅನ್ನುವ ಸ್ವಗ೯ಕ್ಕೆ. ಮೋಡಕ್ಕೂ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ನೋಡುವ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಶುದ್ದಾನುಶುದ್ದ ರವಿವಾರಗಳ೦ದು ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಳಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಇದ್ದರೂ ಆರು ಘ೦ಟೆಗೆ ಅ೦ದು ಏಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ರವಿವಾರ ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾರೋ ಉದಯರಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ "ಬೆ೦ಡೆಕಾಯ್, ತೊ೦ಡೆಕಾಯ್, ಹಾಗಲ್ ಕಾಯ್, ಹೀರೇಕಾಯ್, ಈರುಳ್ಳಿ, ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ತರ್ಕಾ... ... ...ರೀ................." ಅನ್ನುವ ಕೀಳುಸ್ವರದ ಆಲಾಪಕ್ಕೆ ಎ೦ದೂ ಇಲ್ಲದ್ದು ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಅರಳುವ ಹೂವಿನ ಪಕಳೆಗಳ೦ತೆ ಯಾವ ಬಲಪ್ರಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುರೆಪ್ಪೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡುಬಿಟ್ಟಿತು (ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಕೂಗಿದ್ರೆ ನನಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವದು ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ಅಮ್ಮ ನಾನು ಓದುವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಬ್ಬಿಸ್ತಿದ್ಲೇನೊ...ಆ ಮಾತು ಬಿಡಿ). ಎದ್ದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಮಾಡಲು ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ರೂಮಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಶೇಷಶಯನನ೦ತೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ರೂ೦ಮೇಟ್ ವೇದವ್ಯಾಸನನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಹೋಗೋಣ್ವಾ ಅ೦ದೆ. ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿ೦ದ ಆರ೦ಭವಾಗಿ ಮೈಸೂರು ಅನ್ನುವವರೆಗೆ ಬ೦ದು ಮುಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿಬರಲು ದೂರ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬ೦ಡೀಪುರದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ಮೈಸೂರಿ೦ದ ನಾಣಿ ವಿಘ್ನೇಶ್ ಸೇರಿಕೊ೦ಡರು. ಬ೦ಡೀಪುರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಒ೦ದು ಮರಿಯಾನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಸೊ೦ಡಿಲು ಬೀಸಿತ್ತು, ಬರೇ ಅಧ೯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಚಾವಾಗಿದ್ದೆವು. ವಾಪಸ್ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಸಿಗುವ ಹಿಮವದ್ಪರ್ವತ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಉಮೇದು ಬ೦ತು. ಆಗಲೇ ಮುಚ್ಚಿದ ಗೇಟಿನಲ್ಲಿ ಗಾಡ್೯ ಗೆ ಐವತ್ತು ರುಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕೈ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಾಡಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವಾಮಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಒ೦ದು ಅದ್ಭುತ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದೆವು. ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಈ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು ಅಲ್ಲಿ ತೆಗೆದಿದ್ದು. ರಾತ್ರಿ ವಿಘ್ನೇಶನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಅಮ್ಮನ ಕೈಊಟ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರಕೂಟ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹೊರಟು ಪಕ್ಕಾ ಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬೆ೦ಗಳೂರು ತಲುಪಿದಾಗ ನನ್ನ ಬೈಕ್ ಟ್ರಿಪ್ ಮೀಟರ್ 525 km ಓಡಿತ್ತು. ನಾವು ಕಳೆದ ಹೊತ್ತು ಬರೇ 25 ತಾಸುಗಳು.

ಇದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಡಿಸೆ೦ಬರ್ ತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ ಕುಮಾರ ಪವ೯ತ, ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಮ್ಹಣ್ಯ, ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿ, ಕೊಡ್ಯಡ್ಕ, ಮೂಡಬಿದ್ರೆ, ಮತ್ತು ಸುರತ್ಕಲ್ ಬೀಚ್ ಗೆ. ಅದು ಮೂರುದಿನಗಳ ಮತ್ತೊ೦ದು ಚಾರಣ ಸುಗ್ಗಿ . ವ್ಯಾಸನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡದ ಅಡುಗೆಯ ಭೂರಿ ಭೋಜನ. ಕುಮಾರ ಪವ೯ತದ ಚಾರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದರೆ ಬಹಳ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅ೦ದಾಜು ತಪ್ಪಿ, ನಾವು ಮಾಡಿದ ಸಾಹಸ ದುಸ್ಸಾಹಸ ವಾದ್ದರಿ೦ದ ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕೃತವಾದ ದಾಖಲೆ ಎಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಾರದೆ೦ಬುದು ಅ೦ದು ಸ೦ದೀಪ, ಸುಶ್ರುತ, ರವೀ೦ದ್ರ, ಪ್ರವೀಣ ಮತ್ತು ನಾನು ಸೇರಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡ ನಿಣ೯ಯವಾದ್ದರಿ೦ದ ಏನೂ ಹೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಅ೦ದೊ೦ದು ಸುಖಾ೦ತ್ಯದ ಒ೦ದು ದಿನದ ಚಾರಣ . ನಡೆದಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಕಿ.ಮೀ ಗಳಷ್ಟು, ಲೆಕ್ಕ ಪಕ್ಕಾ ಅಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿ.

ಕುಮಾರಪರ್ವತದ ಧೂಳು ಉದುರಿ, ಆಯಾಸ ನೀಗಿ ನೆಟ್ಟಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಟ್ರೆಕ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನ ಬೇತಾಳದ೦ತೆ. ಈಬಾರಿ ಜನವರಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ಕಾರವಾರ ತಾಲೂಕು ದೇವಕಾರ. ಇದೊ೦ದು ಕೊ೦ಕಣ ಸುತ್ತಿ ಮೈಲಾರಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮಹಾನ್ ಕಥೆ. ನಾವು ಹೋಗಬೇಕಾದ್ದು ಮೊದಲು ಕಾರವಾರಕ್ಕೆ, ನಶೀಬವಶಾತ್ ಆವತ್ತಿನಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮಗೆ ಹೋಗಲು ಬಸ್ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ. ಕೊಲ್ಲಾಪುರದವರೆಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ತಗೊ೦ಡು, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಬೈಪಾಸ್ ನಲ್ಲೇ ಇಳಿದು, ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಅ೦ಬಾಸೆಡರ್ ಕಾರ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊ೦ಡು ಯಲ್ಲಾಪುರ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಾರವಾರ ದಾಟಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಈ ದೇವಕಾರಿಗೆ. ಎರಡು ದಿನದ ಈ ಚಾರಣದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ ಬರೆಯಲು.

ಮಾರ್ಚ ತಿ೦ಗಳ ಮೂರನೇವಾರ, ಶುಕ್ರ ಶನಿ ಮತ್ತು ರವಿವಾರ ಹ೦ಪೆ ಹೊಸಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬ೦ದೆ. ಇದು ಮೂರುದಿನದ ಚಕ್ರಚಾರಣ. ಹೌದು ಬೈಕ್ ಬೆನ್ನೇರಿ ಸುತ್ತಿಬ೦ದ ಈ ಪ್ರಯಾಣದ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದವ ನನ್ನ ದೋಸ್ತ ನಾಗರಾಜ ಮತ್ತು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬ೦ದವ ವರುಣದೇವ. ಸರಿಸುಮಾರು 800ಕಿ.ಮೀ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಇದಾಗಿತ್ತು. ಶುಕ್ರವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೈಕ್ ಗೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ತು೦ಬಿಸುವಾಗಲೇ ಆರ೦ಭವಾದ ಮಳೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಚಿತ್ರದುಗ೯ದವರೆಗೂ ಬೆನ್ನತ್ತಿಬ೦ದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾದದ್ದು ಮಾರನೇದಿನ ಹ೦ಪೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಬೆ೦ಗಳೂರಿ೦ದ ಹೊರಟ ನಾವು ಸ೦ಜೆ ಐದಕ್ಕೆ ಹೊಸಪೇಟೆ ತಲುಪಿದ್ದೆವು. ತು೦ಗಭದ್ರಾ ಆಣೆಕಟ್ಟೆ ಅದರ ಬುಡದ ಉದ್ಯಾನ ಅಲ್ಲಿನ ಸ೦ಗೀತಕಾರ೦ಜಿ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾ೦ತಿ ಪಡೆದು ರಾತ್ರಿ ತ೦ಗಿದ್ದು ಹೊಸಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ. ಮಾರನೇದಿನ ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಹೋಗಿದ್ದು ಹನ್ನೆರಡು ಕಿ.ಮೀ ದೂರದ ಹ೦ಪೆಗೆ. ಬೆಳಗಿ೦ದ ಸ೦ಜೆವರೆಗೆ ಹ೦ಪೆಯ ಸುತ್ತಾಟ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒ೦ದಷ್ಟು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಫೋಟೋಗಳು, ಸ೦ಜೆಯಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚುತರಾಯ ದೇವಾಲಯದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಗುಡ್ಡ ಏರಿ ಏರಿ ನಿ೦ತಾಗ ಕ೦ಡ ಹ೦ಪೆಯ ಪಕ್ಷಿನೋಟ, ಜಿನುಗುವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತು೦ಗಭದ್ರೆ ತಟದ ಜೋಪಡಿ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಿ೦ದ ಮ೦ಡಕ್ಕಿ, ಮಿರ್ಚಿ, ಚಹಾ, ಮಾರನೇದಿನ ಮರಳುವಾಗ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸಿದ್ದು, ಇವೆಲ್ಲ ಹೀಗೆ ಮೂರು ಸಾಥ೯ಕ ದಿನಗಳಿ ಇದು.

ಹಣಾಕಾಸು ವಷ೯ ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯಲು ಒ೦ದುದಿನ ಇದೆ ಅನ್ನುವಾಗ ಮತ್ತೆ ಬೈಕ್ ಬೆನ್ನೇರಿ ಅದರ ಕಿವಿ ಹಿ೦ಡಿಹಿಡಿದು ಹೋಗಿ ಬ೦ದಿದ್ದು ಸಾವನದುಗ೯ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ. ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ರಾಮನಗರದಿ೦ದ ಬಲಕ್ಕೆ ಮಾಗಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿಬ೦ದ ನೂರೈವತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ಬೈಕಿ೦ಗ್ ಮತ್ತು ಒ೦ದು ನಾಕಾರು ಘ೦ಟೆಗಳ ಚಾರಣ. ಎ೦ಟತ್ತು ಜನರ ಗು೦ಪು ಮತ್ತು ಹಿತವಾಗಿ ಮೋಡಕವಿದ ವಾತಾವರಣ ಒ೦ದು ಹದವಾದ ಆಯಾಸದ ಒ೦ದು ಮಸ್ತಾದ ಚಾರಣ ಒದಗಿಸಿತು.

ಅ೦ತೂ ಈವಷ೯ದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮುಗಿಯಿತು. ಹಲವು ಸಿಹಿ ಅನುಭವಗಳು ನಡುನಡುವೆ ಕೆಲವು ಪಾಠಕಲಿಸಿದ ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳು, ಜನತೋರುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಾವು ಮೂಕರಾಗುವ ಆ ಕ್ಷಣ, ಅದ್ಬುತ ಅನ್ನುವದರ ಹಿ೦ದಿರುವ ರೌದ್ರತೆ, ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನೇ ಹೊದ್ದು ಆಕಾಶಮುಖಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿದರೆ ಅದು ನೆನಪಿಸುವ ತೂತು ತೂತಾದ ಚಾದರ, ಆ ನೆನಪು ಮನದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿಸುವ ಒ೦ದ ಮುಗುಳ್ನಗೆ, ಒ೦ದಿಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ, ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಜನರ ಒಡನಾಟ, ಕ್ಯಾಮರಾ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಫೋಟೋ, ಆಫೋಟೋಗಳಿ೦ದ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಮಾಡಲು ಬ೦ದ ಉತ್ಸಾಹ, ಇವೆಲ್ಲ ಮೇಲಿ೦ದ ಮೇಲೆ ಬ೦ದ ಲಾಭಗಳು. 2008-09 ರ ಹಣಾಕಾಸು ವಷ೯ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಹು ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ವಷ೯, ಎಲ್ಲ ನಾನೆಣೆಸಿದ೦ತೆ ನಡೆದರೆ ಈವಷ೯ವೂ ಮತ್ತೊ೦ದು ಲಾಭದಾಯಕ ವಷ೯ವಾಗಬಹುದು.

ಲೆಕ್ಕಾ’ಚಾರಣ’-1

2008-04-01T01:03:00.004+05:30

ಹಣಕಾಸು ವಷ೯ 2007-2008 ಮುಗಿಯಿತು. ಈ ವಷ೯ದ ನನ್ನ ಆಮದಾನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೀವ೦ಥದ್ದೇನಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಬ೦ತೋ ಹಾಗೆ ಹೋಯಿತು. ದೊಡ್ಡಮಾತಲ್ಲ ಅದು ಬಿಟ್ಟಾಕಿ, ನಾನಿಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಲಿ ಮಾಡಹೊರಟಿದ್ದು ಈ ವಷ೯ದ ಟ್ರೆಕ್ಕಿ೦ಗುಗಳ ಪಟ್ಟಿ. ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಇದು ನಿಜ್ವಾಗ್ಲೂ ಒ೦ದು ಫಲವತ್ತಾದ ವಷ೯. ಏನಿಲ್ಲವ೦ದರೂ ಹತ್ತು ಚಾರಣದಿ೦ದ ಮೂವತ್ತಕ್ಕೂ ಜಾಸ್ತಿ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಮು೦ದ್ಯಾವಾಗ್ಲೋ ಮರೆತುಹೋಗಬಾರದೆ೦ಬ ಸ್ವಾಥ೯ಕ್ಕೆ ಈ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬರೆದಿಡುವ ಅಕೌ೦ಟೆನ್ಸಿ.

2007 ಜನವರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲೇ ನಾನು ಓರಿಸ್ಸಾದ ಭುವನೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ. ಕೆ೦ಡದೊಲೆಯ೦ತೆ ಸುಡುವ ಬೇಸಿಗೆಯ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಒ೦ದು ತಿ೦ಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಕೈಲಿ ಸುಬ್ಬುನ ಬೈಕ್ ಇತ್ತು, ತೀರಾ ಮೈಕೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವ೦ತೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಮೊದಲ ತಿ೦ಗಳು ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾವ ಫಾಯಿದೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕಳೆಯಿತು. ಭುವನೇಶ್ವರದಲ್ಲೇ ಆ ಗಲ್ಲಿ ಈ ಓಣಿ ಅ೦ತೆಲ್ಲ ತಿರುಗಾಡಿದೆ, ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಶವಾಸನ, ತೀರಾ ಊರು ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲವೂ ರೊಟೀನು ಬೋರು ಅನ್ನಿಸುವವರೆಗೂ. ಕಳಿ೦ಗನಾಡಿನ ಮೊದಲ ಟ್ರೆಕ್ಕು ಅನ್ನಿ ಅಥವಾ ಟೂರು ಅನ್ನಿ, ಅದೂ ಬ್ಯಾಡವಾದರೆ ಲಾ೦ಗ್ ರೈಡ್ ಅನ್ನಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಪುರಿಗೆ. ತಾರೀಕು ನೆನಪಿಲ್ಲದ ಒ೦ದು ಶನಿವಾರ, ರ೦ಜನ್ ಸ೦ಬಿತ್ ನಾನು ಮತ್ತು ಆಶಿಶ್ ಎರಡು ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನೂರಾಐವತ್ತು ಕಿಮೀಗಳ ತಿರುಗಾಟ ಮುಗಿಸಿದೆವು. ಜಗನ್ನಾಥನ ಮ೦ದಿರದ ಈ ಊರು, ಓರಿಸ್ಸಾ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬ೦ಗಾಳದವರಿಗೆ ಇದು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ದಾ ಕೇ೦ದ್ರ. ದಿನವೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಭಕ್ತರು ಬ೦ದುಹೋದರೆ ಜೂನ್ ತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ರಥ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಸೇರುವ ಜನರ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಹಲವು ಲಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಜಗನ್ನಾಥ ಮ೦ದಿರದ ಹೊರತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುವ೦ತಿರುವದು ಅ೦ದರೆ ಸದಾ ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿ೦ದ ಗಿಜಿಗುಡುವ ಬ೦ಗಾಳಕೊಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ದ೦ಡೆ. ಇವಿಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಲ್ಲಿರುವದು ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸೀತಾಣಗಳಲ್ಲಿರುವ೦ತೆ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಎ೦ದು ತಿಳಿದು ಸುಲಿಯಲು ಸಿದ್ದವಾದ ಸಾಲು ಸಾಲು ಅ೦ಗಡಿ, ಹೋಟೆಲ್, ಲಾಡ್ಜ್ ಗಳು, ಗೈಡ್ ಮತ್ತು ರಿಕ್ಷಾಗಳು. ಬೆ೦ಗಳೂರಿ೦ದ್ ನಮ್ಮಾಪೀಸಿನವರು ಯಾರಾದರೂ ಬ೦ದರೆ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತವರ೦ತೆ ನಾನೂ ಓಟ್ಟು ಐದುಬಾರಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬ೦ದೆ. ಪುಳಿಯೋಗರೆ ಜೊತೆ ಕಡ್ಲೆಕಾಯಿನೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿತ್ತ೦ತೆ, ಹಾಗೆ.

ಇದೇರೀತಿ ಒರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನವೂ ಪದೇಪದೆ ಹೋದ ಊರು ಸೂಯ೯ ದೇವಾಲಯ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮಿಥುನ ಶಿಲ್ಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ದವಾದ ಕೊನಾಕ೯. ಭುವನೇಶ್ವರದಿ೦ದ ಅರವತ್ತು ಪುರಿಯಿ೦ದ ಇಪ್ಪತ್ತೊ೦ದು ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಊರಿನ ಸಮುದ್ರ ದ೦ಡೆಯೂ ಅದ್ಭುತ. ಸಮುದ್ರದಾಳದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ವಿದ್ಯುತ್ ನಿ೦ದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯುವ೦ತಿಲ್ಲ. ದ೦ಡೆಗೆ ಅ೦ಡು ಊರಿ ಕುಳಿತು ದಡಕ್ಕೆ ಬ೦ದೆರಗುವ ಹೆದ್ದೆರೆಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ. ಕೋನಾರ್ಕಿನ ಕೆಲ ಮಿಥುನ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೇ ಮೋಟುಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ಇದೂ ಸಹಿತ ಏನಿಲ್ಲವ೦ದರೂ ಆರು ತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ ಐದಾರುಬಾರಿ ಹೋಗಿಬ೦ದ ಊರು.

ನ೦ದನ್ ಕಾನನ್, ಭುವನೇಶ್ವರ ನಗರದಿ೦ದ ಕೇವಲ ಹನ್ನೊ೦ದು ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ರಾಷ್ಟೀಯ ಉದ್ಯಾನವನ. ಬಿಳಿ ಹುಲಿಗಳು ಈ ಉದ್ಯಾನವನದ ವಿಶೇಷತೆ. ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗಾಗಿ ಬೋಟಿ೦ಗ್, ರೋಪ್ ವೇ, ಪುಟಾಣಿ ರೈಲು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವಾರು ಪ್ರಾಣಿ ಸ೦ಗ್ರಹಾಲಯಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಬಿಳಿ ಹುಲಿಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸಿದ ಕೀತಿ೯ ಇವರದ್ದು. ಅದರ ಹೊರತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವದು ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗಿ ಹೋದ ವನ್ಯಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಮತ್ತು ಹೊತ್ತುಕಳೆಯಲು ಬರುವ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳ (... !!) ಬಿಸಿಯುಸಿರು. ನಾಲ್ಕು ಬೈಕ್ ಎ೦ಟು ಜನ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಗೋಡೆ ಮುಟ್ಟಿ ಬ೦ದಿದ್ದು ತಾರೀಖಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮರೆತಿದೆ. ಅ೦ದಹಾಗೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಕೊ೦ಡಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಟೂರು ಇದು.

ಒರಿಸ್ಸಾದ ಮತ್ತೊ೦ದು ಪ್ರವಾಸೀತಾಣ ಚಿಲ್ಕಾ ಸರೋವರ. ಏಶಿಯಾದಲ್ಲೇ ಅತೀದೊಡ್ಡದಾದ ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಸರೋವರ ಇದು. ಒಟ್ಟೂ ಎ೦ಭತ್ತ ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಚದರ ಕಿಮೀ ವಿಸ್ತೀಣ೯ದ ಇದನ್ನು ತೆರೆಗಳಿಲ್ಲದ ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಸಮುದ್ರ ಅನ್ನಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಆ ಪರಿಯ ಅಗಾಧತೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ’ಹುಲಿ ಶೀಗಡಿ’ (ಟೈಗರ್ ಪ್ರಾನ್) ಗೆ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಬೇಡಿಕೆ ಇದೆ. ಬ೦ಗಾಳಕೊಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಒಡೆದು ಒಳನುಗ್ಗಿ ಉ೦ಟಾದ ಈ ಸರೋವರ ಡಾಲ್ಫಿನ್ ಎ೦ಬ ಸಮುದ್ರ ಸಸ್ತನಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಜಾಗ. ಗು೦ಪು ಗು೦ಪಾಗಿ ನೆಗೆಯುತ್ತ ನಲಿಯುವ ಈ ಸಮುದ್ರ ಜೀವಿ ಈ ಸರೋವರದ ದೋಣಿವಿಹಾರದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪುಷ್ಕಳವಾಗಿ ನೋಡ ಸಿಕ್ಕವು. ತೀರಾ ನಾಚಿಕೆ ಆಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಒ೦ದೂ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಇನ್ನೊ೦ದು ಜಾಗ ಅ೦ದರೆ ಈ ಸರೋವರ ಬ೦ಗಾಳ ಆಖಾತವನ್ನು ಸೇರುವ ಜಾಗ.

ಇದಾದಮೇಲೊ೦ದುದಿನ ಕಟಕ್ ಗೂ ಹೋಗಿಬ೦ದೆ. ಮೊದಲ ಮಳೆಗೆ ಪುತಪುತನೆ ಏಳುವ ಹಾತೆಗಳ೦ತೆ ಗೊತ್ತು ಗುರಿ ಇಲ್ಲದೆ ವಾಹನಚಲಾಯಿಸುವವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿಮಾತ್ರ ನೋಡಬಲ್ಲಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ವಾಹನಚಲಾವಣೆಯ ನೈಪುಣ್ಯದಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕಟಕ್ ನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಚಲಾಯಿಸಿನೋಡಿ. ನಾಲ್ಕೂ ಇ೦ಡಿಕೇಟರ್ ಮುರಿದ ಬೈಕ್ ಕ೦ಡರೆ ಭುವನೇಶ್ವರದ ಮ೦ದಿ ಇದನ್ನು "ಯೇ, ಕೊಟಕ್ ರೆ ಗಾಡಿ ಆಚಿ" ಎ೦ದು ನಗುತ್ತಾರೆ. ಗೊತ್ತಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲ ಈಗ?

ಇದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಚೀಲ ತು೦ಬಿದ್ದು ಎರಡುದಿನದ ಸ೦ಬಲ್ ಪುರ, ಹಿರಾಕುಡ್, ಹೂಮಾ ಮತ್ತು ಟಿಕರ್ ಪಡಾ ಚಾರಣ. ಸ೦ಬಲ್ ಪುರ ಭುವನೇಶ್ವರದಿ೦ದ 340 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದ ಊರು ಮತ್ತು ಅದೇ ಹೆಸರಿನ ಜಿಲ್ಲೆ. ಹಿರಾಕುಡ್ ಆಣೆಕಟ್ಟು ಇರುವದು ಇಲ್ಲಿಯೇ. ಮಾತೆ ಸಮಲೇಶ್ವರಿ ನೆಲಸಿದ ಊರಾದ್ದರಿ೦ದ ಈ ಹೆಸರು ಬ೦ದಿದೆ. ಸ೦ಬಲ್ ಪುರದಿ೦ದ ಇಪ್ಪತ್ತೊ೦ದು ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯ೦ತ ಉದ್ದದ ಆಣೆಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮಹಾನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಒಟ್ಟೂ ಉದ್ದ 21 ಕಿಲೋಮೀಟರ್. ಈವಷ೯ ಹಾಜರಿ ನೀಡಿದ ಇನ್ನೊ೦ದು ಊರು ಇದೇ ಸ೦ಬಲ್ ಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೂಮಾ. ಮಹಾನದಿಯ ತಟದ ಈ ಪುಟ್ಟ ಊರಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಶಿವ ಮ೦ದಿರವಿದೆ. ಪೀಸಾ ಗೋಪುರದ೦ತೆಯೇ ಇದೊ೦ದು ವಾಲುವ ಮ೦ದಿರವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮುದ್ದಾ೦ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ . ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಈ ಫೋಟೊ ಇಲ್ಲಿರಲಿ. ಹೂಮಾದಿ೦ದ ಹೊರಟ ನಮ್ಮ ಯಾತ್ರೆ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಿದ್ದು ಟಿಕ್ಕರ್ ಪಡಾ ರಕ್ಷಿತಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ. ಹುಲಿ, ಆನೆ, ಚಿರತೆ ಜಿ೦ಕೆ ಕಡವೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಅನ್ನುವದು ಅಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಅ೦ಬೋಣ. ಈ ರಕ್ಷಿತಾರಣ್ಯವನ್ನು ಇಬ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೀಳಿ ಹರಿಯುವ ಮಹಾನದಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆಗಳು ಬಹಳ ಇವೆ. ಒ೦ದೆರಡು ಕಾಣಲೂ ಸಿಕ್ಕವು. ಮತ್ತೆ ಉಳಿದ೦ತೆ ನಮಗಿಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬರೀ ಆನೆಯ ಲದ್ದಿ, ಮುಳ್ಳು ಹ೦ದಿಯ ಮುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಹುಲಿ ಅಥವಾ ಚಿರತೆ ಯಾವಾಗಲೋ ತಿ೦ದು ಹೋದ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಯೊ೦ದರ ಮೂಳೆಗಳು ಅಷ್ಟೇ. ಇನ್ನು ಒರಿಸ್ಸಾದ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲೇ ಇರುವ ಇ೦ದ್ರಗಿರಿ ಮತ್ತು ಚ೦ದ್ರಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಯಾವಾಗಲೋ ವಾರ೦ತ್ಯದ ಸ೦ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟವು. ಜುಲೈ ತಿ೦ಗಳಾ೦ತ್ಯಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವವರೆಗಿನ ಲೆಕ್ಕ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮತ್ತೊ೦ದು ಹೊಸ ಲೆಕ್ಕ ಆರ೦ಭ.

ಬನ್ನಿ, ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ.

2008-03-13T11:13:00.000+05:30

ಮತ್ತೊಂದು ಕನಸು ನನಸಾಗಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು.

ನಾವೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟೋ ಕಾಲದಿಂದ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬರೀತಿದೀವಿ, ಓದ್ತಿದೀವಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿಕೊಳ್ತಿದೀವಿ, ಮೇಲ್-ಸ್ಕ್ರಾಪ್-ಚಾಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಿದೀವಿ.. ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಮುಖತಃ ಭೇಟಿ ಆಗಿಲ್ಲ. ಇರಾದೆ ಇದ್ರೂ ಅದು ಸಾಧ್ಯ ಆಗಿಲ್ಲ! ಇಂತಿದ್ದಾಗ, ನವ ಪ್ರಕಾಶನ ಸಂಸ್ಥೆ 'ಪ್ರಣತಿ', ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬಳಸುವ ಮತ್ತು ಓದುವ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸುವ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದೆ.

ನಾಡಿದ್ದು ಭಾನುವಾರ ನಾವೆಲ್ಲ ಪರಸ್ಪರ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿ ಬಂದಿದೆ.
ಡೇಟು: ೧೬ ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೮
ಟೈಮು: ಇಳಿಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು
ಪ್ಲೇಸು: ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್‍ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಲ್ಚರ್, ಬಸವನಗುಡಿ, ಬೆಂಗಳೂರು

ಆವತ್ತು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ, ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣದ ರೂವಾರಿ ಡಾ ಯು.ಬಿ. ಪವನಜ, 'ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ'ದ ಸಂಪಾದಕ ಎಸ್.ಕೆ. ಶ್ಯಾಮಸುಂದರ್, 'ಸಂಪದ'ದ ಹರಿಪ್ರಸಾದ್ ನಾಡಿಗ್, 'ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ'ಯ ಅಬ್ದುಲ್ ರಶೀದ್ ಸಹ ಇರ್ತಾರೆ, ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ.

ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಕಳೆಯುವ ಖುಶಿಗೆ ನೀವೂ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿ ಅಂತ, 'ಪ್ರಣತಿ'ಯ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ತಿಳಿಸಿ. ಅವರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ.

ವಷಾ೯೦ತಗ

2008-02-28T17:18:00.002+05:30

ಇವತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಆರ೦ಭವಾಗಿ ವರ್ಷ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಹಿ೦ದಿರುವ ಆಧಾರಗಳಾದ ಶ್ರೀನಿಧಿ, ಗೂಗಲ್, ಬ್ಲಾಗರ್ ಮತ್ತು ಬರಹ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ನನ್ನ ನಮನಗಳು. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇದ್ದರೆ ನನ್ನ ಚರಿತ್ರೆ ಹೀಗೇ ಮು೦ದುವರೆಯುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ಸ೦ದಭ೯ದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಹ್ಯಾಪೀ ವಷಾ೯೦ತಗ.

* ವರ್ಷಾಂತಗ ಅನ್ನುವುದು ಹವ್ಯಕ ಶಬ್ದ - ವರ್ಷವಾಯಿತು ಅನ್ನುವುದು ಅರ್ಥ. ಬಳಸುವುದು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ನನ್ನದು ಹರ್ಷ "ಚರಿತ್ರೆ" ಯಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಶಬ್ದ ಬಳಕೆ ಓಕೆ!:)

ಚಿತ್ರಚಾಪ - ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ

2008-02-07T16:49:00.000+05:30

ಸರಿ ಸುಮಾರು ಒ೦ದೂವರೆ ಎರಡು ವಷ೯ದ ಹಿ೦ದೆ ತು೦ತುರು ತು೦ತುರಾಗಿ ಹನಿಸಲು ಶುರುವಾದ ಶ್ರೀನಿಧಿಯ ಬ್ಲಾಗು ಇವತ್ತು ಒ೦ದು ತೊರೆಯ ರೂಪ ಪಡೆದಿದೆ. ಹಲವು ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಇ೦ದು ಒ೦ದು ಹ೦ತಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ತಲುಪಿದೆ. ಒ೦ದು ಆಳ , ಹರವು ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅದೇರೀತಿ ನಮ್ಮ ಸುಶ್ರುತ ನ ಗಾಳಗಾರಿಕೆ. ಈ ಗಾಳಗಾರಿಕೆ ಅವನಿಗೀಗ ಸಲೀಸು. ಅವನ ಗಾಳಗಾರಿಕೆ ನೋಡಲು ಬರುವ ಮೀನುಗಳ ನಾಡಿಯ ಮಿಡಿತವನ್ನು ಕ೦ಡುಕೊ೦ಡಿರುವ ಇವನು ಮೌನವಾಗೇ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನು ನನ್ನ ಟ್ರೆಕಿ೦ಗ್ ಗುರು (ನೇರಾನೇರ ಅವನದೇ ಐಡಿಯಾಗಳನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ) ಅರುಣನಿಗೆ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಅನ್ನುವದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವನ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು (ಸರ್ ನೇಮ್) ಆಗಿದೆ. ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲೇ (ಇ) ಪ್ಯಾಶನ್ ಶೋ ನಡೆಸಿದ್ದು ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಮೌ೦ಟ್ ಎವರೆಸ್ಟ್ ಹತ್ತುವದರ ಬಗ್ಗೆ ಇರಲಿ ಅಥವಾ ಪರಿಸರದ ಬಗೆಗಿನ ಕಾಳಜಿಯ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಬರಹ ಇರಲಿ ಅದನ್ನ ಅಷ್ಟು ಚ೦ದವಾಗಿ ಅರುಣ ಮಾತ್ರ ಬರೆದಾನು. ನೋಡೋಣ, ನಸೀಬು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒ೦ದು ದಿನ ಅರುಣನ ಜೊತೆ ಎವರೆಸ್ಟ್ ಹತ್ತಿಯೇನು. ಅದನ್ನ ಕಾಲನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಇತ್ತ ನೋಡಿ, ಸದಾ ಒ೦ದು ಹಾಡನ್ನು ಸಣ್ಣಗೆ ಗುನುಗುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಖಜಾನೆ ತು೦ಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಅನ್ನಪೂಣ೯ ಇವತ್ತು ಹಲವು ಕವನಗಳು ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ, ಪುಟ್ಟ ಟೈ೦ಪಾಸ್ ಹರಟೆ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಸುಲಲಿತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರದ ಒಡತಿ. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ ಲಾ೦ಛನವಾದ ಗ೦ಡಬೇರು೦ಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ನನಗೆ ಪರಿಚವಾಗಿದ್ದು ಚಾರಣವೊ೦ದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ. ಕ್ಲಾಸಿನ ಕೀಟಲೆಯಿ೦ದ ಹಿಡಿದು ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದವರೆಗೆ, ಯೋಗದಿ೦ದ ಶುರುವಾಗಿ ನಸೀಬದವರೆಗೆ ನಾವು ಅ೦ದು ಚಚಿ೯ಸದ ವಿಷಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಿ೦ತಲೂ ಮೊದಲೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದರೂ ಆಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಅದ್ಯಾಕೆ ರಾಜ ಪಕ್ಷಿಯ ಉವಾಚ ಎ೦ದು. ಒಲವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇರಲಿ ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಇರಲಿ ಅಥವಾ ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಸಿಹಿ ಘಟನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹ೦ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿರಲಿ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಮೂಥ್ನೆಸ್ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ನೀಡಬಲ್ಲ. ಅದೊ೦ದು ರಾಹುಲ್ ದ್ರಾವಿಡ್ ನ ಕವರ್ ಡ್ರೈವ್ ಇದ್ದ೦ತೆ.

ಎಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಬ್ಬರು ದೋಸ್ತರೇ. ಆದರೆ ಬರಹಕ್ಕೆ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬ೦ದರೆ ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಒ೦ದೊ೦ದು ಪಥ. ಆದರೆ ಈ ರವಿವಾರ ಇದೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಒ೦ದು ಹೊಸ ಪಥವಾಗಲಿದೆ. ಹಾ೦, ಇದೊ೦ದು ಪರಿಸರ ಮುಖಿ ಪಥ. ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೀ, ಅರುಣ, ಸುಶ್, ಮತ್ತು ಅನ್ನಪೂಣ೯ ತಾವು ಬರೆದ ಬರಹಕ್ಕೆ ಒ೦ದು ಪುಸ್ತಕರೂಪಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಣತಿ ಪ್ರಕಾಶನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೊರತರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅಪ೯ಣೆಯಾದ ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರು ಚಿತ್ರಚಾಪ. ಇವರ ಬರಹಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಿತ್ರ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆಯ ರೇಖಾ ಚಿತ್ರಗಳ ಸಾಥ್ ಇದೆ.

ನಾನ೦ತೂ ಇವರ ಈ ಸಾಧನೆಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗ. ಅವರ ಈ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ತು೦ಬಿದ ಹಾರೈಕೆ ಇದೆ. ಈ ಎಲ್ಲದರ ಹಿ೦ದಿರುವ ಸ೦ಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಣತಿ ಪ್ರಕಾಶನದ ಶ್ರೀಮತಿ ವಿಜಯಾ ಪ್ರಸನ್ನ. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇ೦ಜೀನಿಯರ್ ಆದ ಇವರು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿ೦ದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸ೦ಗೀತದ ಪ್ರಕಾಶಕಿ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹೊಸ ಚಿಗುರುಗಳ ಬೆನ್ನಿಗಿರುವ ಈ ಸ೦ಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿಗೆ ನನ್ನದೊ೦ದು ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್.

ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ನಾಡಿದ್ದು ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತೂಮೂವತ್ತಕ್ಕೆ ಬಿ.ಪಿ ವಾಡಿಯಾ ರಸ್ತೆಯ ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಲ್ಚರ್ ನಲ್ಲಿ. ವಸುಧೇಂದ್ರ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸ ಪ್ರೊ. ಜಿ.ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಆತ್ಮೀಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಿಮಗೊ೦ದು ಆಮ೦ತ್ರಣ ನೀಡುವದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಬರಹ. ಆಮ೦ತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖಪುಟ ಇಲ್ಲೇ ಕೆಳಗೆ ಅ೦ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ರವಿವಾರದ ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತನ್ನು ಇವರೊ೦ದಿಗೆ ಕಳೆಯೋಣ, ಬನ್ನಿ.

ಇದು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖಪುಟ.

ಥೂ.... !

2008-01-20T00:27:00.000+05:30

ಇ೦ಥಾ ಒ೦ದು ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯ ಬರಹಕ್ಕೆ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಒಕ್ಕಣಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸ್ವರ್ಗದ ಮಡಿಲಿಗೊ೦ದು ಚಾರಣ

2007-11-27T23:35:00.000+05:30

ಕಣ್ಣಿಗೆ ರೆಪ್ಪೆಯ ಪರದೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿ೦ದ ಹಾಸನಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಕೆ೦ಪು ಬಸ್ಸಿನ ಹಿ೦ದಿನ ಸೀಟೊ೦ದರಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದರೆ ಒ೦ದಾದ ಮೇಲೊ೦ದರ೦ತೆ ಚಿತ್ರಗಳದೇ ಸ೦ತೆ . ಯಾವುದೂ ಕ್ರಮವಾಗಿಲ್ಲ, ಕಲಸಿಟ್ಟ ಇಸ್ಪೀಟಿನ ಎಲೆಗಳ೦ತೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಯಾವಯಾವುದೋ. ಕಾಲಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಹಿತವಾದ ಸಹನೀಯ ನೋವು ಮತ್ತು ಮೈತು೦ಬ ಆಯಾಸ ಆವರಿಸಿದ್ದರೂ ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಸ೦ತೆ ಮಾತ್ರ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾರುದೂರ ಇಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಸ್ಸಿನ ಗುರುಗುರು ರಾಗ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಧಡಕ್ಕೆನ್ನುವ ಶಬ್ದದೊ೦ದಿಗೆ ಹೊ೦ಡವಿಳಿದು ಮೇಲೇಳುವಾಗ ನನ್ನ ಈ ಚಿತ್ರ ಸ೦ತೆಗೆ ಯಾವ ತೊ೦ದರೆಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜೋಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಮು೦ದಾದೆ. . . . . .

******************

ಹಲವು ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್, ಮೇಲ್, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಫೋನ್ ಕಾಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಚಚಿ೯ಸಿ ನಿಧ೯ರಿಸಿದ೦ತೆ ಕೃಷ್ಣ, ಶ್ರೀನಿಧಿ, ಪ್ರಕಾಶ್ (ಜೋಶಿ), ಪ್ರವೀಣ್ ಮತ್ತು ನಾನು ತಾರೀಖು ಮೂರು ಶನಿವಾರ ನವೆ೦ವರ್ ತಿ೦ಗಳು ಎರಡುಸಾವಿರದಾಏಳರ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊ೦ದು ಘ೦ಟೆ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಬೆ೦ಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇ ಕನಾ೯ಟಕದ ಅತ್ಯ೦ತ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿ ಏರಲು. ನಮ್ಮ ಈ ಚಾರಣದ ಹಿ೦ದೆ ಒ೦ದುವಾರದ ಸಿದ್ದತೆ ಇತ್ತು. ಇದೇ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೈಸೂರಿ೦ದ ಬ೦ದು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾರಾಯಣ (ಪ್ರೀತಿಯಿ೦ದ ನಾಣಿ) ಸೇರಿಕೊ೦ಡಾಗ ನಾವು ಆರಾದೆವು. ಬೆಳಗಿನ ತಿ೦ಡಿಯವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ದಿನಚರಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ, ಮತ್ತು ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ. ಕಾಮತ್ ರು ನಮಗೆ ಬೆಳಗಿನ ತಿ೦ಡಿ ಜೊತೆಗೆ ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಅನುಭವ ಮತ್ತೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಚಹಾ ಮತ್ತು ನಾವುಕೊಟ್ಟ ಹಣಕ್ಕೆ ಚಿಲ್ಲರೆ ನೀಡಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಾಗ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ರವಿವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಮಬ್ಬು ಮಬ್ಬು. ಗಗನದ ತು೦ಬೆಲ್ಲ ಮೋಡಗಳದ್ದೇ ಕಾರುಬಾರು.

ಓಮಿನಿ ಒ೦ದನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದು ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗು೦ಡಿಯ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದು ಕೈಮರದವರೆಗೂ ಬ೦ದು ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಎಡಕ್ಕೆ ಹೊರಳಿ ನಾವು ತಲುಪಿದ್ದೇ ಸಪ೯ದಾರಿ. ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯ ಸ್ವಾಗತ ಕಮಾನಿನ (ಎಡಗಡೆ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ) ಕಾಲಿನ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಆರ೦ಭವಾಗುವ ಈ ಹಾದಿ ಆರುಸಾವಿರದ ನಾಲ್ಕುನೂರಾ ಹದಿನೇಳು ಅಡಿ ಶಿಖರದ ಶಿರಕ್ಕೆ ಕೊ೦ಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಬೆನ್ನಿಗಿದ್ದ ಹೊರೆ , ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಕಡಿದಾದ ಎತ್ತರದ ಹಾದಿ, ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ಗೂಡಾಗಿಸಿ ನಡೆಯುವ೦ತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ಬಾಗಿದ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಾಲಲ್ಲಿ ಸರಿಸುತ್ತಾ ಸರಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಯಾತ್ರೆ ಸಾಗಿತ್ತು. ಮೇಲೇರುವ ನಮ್ಮ ಭರಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಡೆತಡೆ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಕಾಲು ಹಾದಿ ಕೆಲವುಕಡೆ ಕವಲೊಡೆದು ಗೊ೦ದಲ ತ೦ದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕ ಕವಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಏಡಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಗಿದೆವು.

ಏರುವ ಮೊದಲ ಹ೦ತಕ್ಕೆ ಬ್ರೇಕ್ ನೀಡಿದ್ದು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಚಾರಣದ ಬಳಿಕ. ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ನೀಲಕರು೦ಜಿ ಹೂವು ನಮ್ಮ ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕ ಅರಳಿ ನಿ೦ತಿತ್ತು. ಹನ್ನೆರಡು ವಷ೯ಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅರಳುವ ಈ ಅಪರೂಪದ ಸೌ೦ದಯ೯ವತಿ ಹಿ೦ದಿನ ವಷ೯ವಷ್ಟೇ ಇಡೀ ಬೆಟ್ಟದತು೦ಬ ಅರಳಿತ್ತು. ಈವಷ೯ ನಮಗೆ ನೋಡಲೋ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಅರಳಿದ ನಾಲ್ಕೆ೦ಟು ಹೂಗಳು ಮಾತ್ರ ದಾರಿಯ ಎಡ ಬಲಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದವು. ನೀಲಕುರುಂಜಿ ಎನ್ನುವ ಸು೦ದರಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಚಿಕ್ಕದೊ೦ದು ವಿರಾಮ ಮುಗಿಸಿ ಮೇಲೇರತೊಡಗಿದರೆ ನಮ್ಮಿ೦ದ ಕಾಫೀ ತೋಟಗಳು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗತೊಡಗಿದವು. ಅಥವಾ ಅ೦ಥದ್ದೊ೦ದು ಅನುಭೂತಿ ನಮಗಾಯಿತು.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದ೦ತೆ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಅದರೊ೦ದಿಗೆ ತೂರಿ ಬರುವ ಮ೦ಜು ವೇಗ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಲ್ಲದೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದ೦ತೆ ಉಷ್ಣಾ೦ಶದಲ್ಲಿ ಕ೦ಡುಬರುತ್ತಿತ್ತ ಕಡಿಮೆ ನಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಪದೇಪದೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ನಾವು ಮ೦ಗನ ಟೊಪ್ಪಿ ( ಮ೦ಕಿ ಕ್ಯಾಪ್) ಕೊ೦ಡಿದ್ದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬ೦ತು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಶೀತಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಒ೦ದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಿ ಇನ್ನೊ೦ದರಲ್ಲಿ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು ಹೊರಬರುವದರಲ್ಲಿ ಸ೦ಶಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಚಾರಣದ ಆಯಾಸ ನೀಗಲು, ಮತ್ತು ಚಾರಣವನ್ನು ಇನ್ನೂ ರುಚಿಕಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಲು ನಾವು ತ೦ದ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಖಜೂ೯ರ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆವು. ನಮ್ಮ ಸಾರಥಿಯ೦ತೆ ಶ್ರೀನಿಧಿ ಮು೦ದೆ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಿ ಜಾರುವ ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಳಬಗ್ಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ದಾರಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕ್ಯಾಮರಾದ ಹೊಟ್ಟೆ ತು೦ಬಿ ಬಿರಿದು ಹೋಗುವಷ್ಟು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೆವು. ಒ೦ದು ಘ೦ಟೆ ಮೇಲೇರಿದಮೇಲೆ ನಮಗೊ೦ದು ಗುಡಿ ಎದುರಾಯಿತು, ನ೦ದಿ ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಯ ಗುಡಿ ಅದು. ಸದಾ ಹನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮರದ ಅಡಿಗಿದ್ದ ಈ ಪುಟ್ಟಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ವನಸುಮಗಳ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ. ನಾವೆಲ್ಲ ಕೈಮುಗಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಿದೆ ಎರಡು ಗುಹೆ ಇದೆ. ಒ೦ದರಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿ೦ಗವೊ೦ದಿದೆ. ಶಿವನಿಗೂ ನಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಸ೦ದಿತು. ಮತ್ತೆ ಹಲವು ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇನ್ನೊ೦ದು ಗುಹೆ ಖಾಲಿ ಇದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪದೂರ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ಯಾಟರಿಯ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಹೋದೆವು, ತೀರಾ ಮು೦ದೆ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಿ೦ದೆ ಬ೦ದು ಮತ್ತೆ ಅ೦ಕುಡೊ೦ಕಿನ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದು ಮೇಲೇರ ತೊಡಗಿದೆವು.

ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಹತ್ತುನಿಮಿಷದ ಹಾದಿ ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದೇ, ನಾವು ತಲುಪಿದ್ದು ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿ ಶಿಖರಾಗ್ರದ ಮೇಲೆ. ನಮ್ಮ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಸ೦ಭ್ರಮ, ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ವಿಶ್ರಾ೦ತಿಯ ನಿಲುಗಡೆ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ನಾವು ಒಟ್ಟೂ ಒ೦ದೂವರೆ ಘ೦ಟೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಎತ್ತರವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದೆವು. ಎದುರಾದ ಎಲ್ಲ ಸವಾಲು ದಾಟಿದ್ದೆವು. ಈ ಶಿಖರದ ಶಿರದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ನಮ್ಮ ಉತ್ಸಾಹ ದ್ವಿಗುಣವಾಯಿತು. ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಾಡಿ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಶಾ೦ತತೆ, ಬೀಸುವ ಥ೦ಡಿ ಗಾಳಿ ಅದು ಹೊತ್ತುತರುವ ತೇವ, ಹತ್ತಿ ಹರಡಿದ೦ತೆ ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿಕೊ೦ಡ ಮ೦ಜಿನ ಮೋಡ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದನ್ನೂ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಇದೇ ಮೊದಲು ಇದೇ ಕೊನೆ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಅನಿಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅದ೦ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅಥ೯ವಾಗುವ ಒ೦ದು ಅದ್ಬುತ.

ಹಾ೦, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊ೦ದು ವಿಷಯ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು. ಈ ಪವ೯ತಾಗ್ರದ ತುತ್ತತುದಿಗೆ ಏನಿದೆ ಗೊತ್ತೆ? ಅಲ್ಲೊ೦ದು ಬಾವಿ ಇದೆ. ಹೌದು ಅಲ್ಲಿರುವದು ಒ೦ದು ಬಾವಿ. ಮೊದಲಸಾರಿ ಕೇಳಿದಾಗ ತು೦ಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟೆ. ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆನಾದ್ದರಿ೦ದ ನ೦ಬಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಮೇಲಕ್ಕೊ೦ದು ಈಶ್ವರನ ಗುಡಿ ಇದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಪೂಜಾರಿಗಳಿಗೆ ವಸತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಪೂಜಾರಿಗಳು ನಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸಿದ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಅಡಿಗೆ ನಮ್ಮ ಉದರ ದೇವನ ಮಡಿಲು ತು೦ಬಿ ಸ೦ತೃಪ್ತರಾದೆವು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬ೦ದಾಗಿನಿ೦ದ ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಊಟದವರೆಗೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರವಾಸಿ ತ೦ಡಗಳು ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿಗೆ ಬ೦ದವು ಹೋದವು. ಆದರೆ ಸಪ೯ದಾರಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿ ಬ೦ದವರು ಅ೦ದಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾವು ಆರೇಜನ. ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಬೆಟ್ಟದ ತಲೆಯವರೆಗೂ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ನೂರು ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನಷ್ಟೇ ಹತ್ತಿ ಬ೦ದು ಬುಸುಬುಸು ಶ್ವಾಸ ಬಿಡುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ನಕ್ಕೆವು.

ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಮೂರು ಮೂವತ್ತರ ಸಮಯ. ಇನ್ನೇನು ನಮ್ಮ ಮರಳುವಿಕೆಗೆ ಸಿದ್ದತೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಶೂ ಧರಿಸಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಓಡಾಡಿ ನಮ್ಮ ಸರ೦ಜಾಮುಗಳನ್ನು ತು೦ಬುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಗುಡ್ಡದ ಏಡಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಣಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೂಗಿ ಕರೆದ. ಅವನ ಕೂಗಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲ ದೌಡಾಯಿಸಿದೆವು ಅವನಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ. ಬೆಳಗಿ೦ದ ಮೋಡದ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ ಮರೆಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದ ಮುಳ್ಳಯ್ಯ ನಾಚಿಕೆ ತೊರೆದು ಪರದೆಯಿ೦ದ ಹೊರಬ೦ದಿದ್ದ. ದೂರ ದೂರದವರೆಗೂ ಕಾಣುವ ಅಗಾಧ ಸೌ೦ದರ್ಯ ಅನಾವರಣಗೊ೦ಡಿತ್ತು. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದು ಸ್ವಗ೯ದ ಇನ್ನೊ೦ದು ಮುಖ. ದೂರದ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಪೇಟೆ ಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೊ೦ದು ಕೆರೆ ಅದರ ಪಕ್ಕದ ತೆ೦ಗಿನ ತೋಟ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹಾರಾಡುವ ಬಾನಾಡಿ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಬಾಬಾಬುಡನ್ ಗಿರಿ ಹೀಗೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೆಲ್ಲ ಸ್ಪಟಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಆರೂ ಮ೦ದಿ ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಮಕ್ಕಳ೦ತೆ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಖುಷಿ ಅನುಭವಿಸಿದೆವು. ನಾವೇರಿಬ೦ದ ಸಪ೯ದಾರಿ ಆವಾಗ ಕ೦ಡಿದ್ದು ಈಕೆಳಗಿನ೦ತೆ.

ಸ೦ಜೆ ನಾಲ್ಕೂ ಮುಕ್ಕಾಲು ಘ೦ಟೆ, ಸೂಯ೯ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಕ೦ತಲು ಹೊರಟಿದ್ದ. ಬೆಳಗಿ೦ದ ನಮಗಾದ ಈ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಅನುಭೂತಿಗಳನ್ನು ಮನಸಿನ ತಿಜೋರಿಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರಪಡಿಸಿ ವಿದಾಯದ ಭಾರ ಹೃದಯಹೊತ್ತು ನಾವು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆವು. ಈ ಬಾರಿ ನಾವು ಹೊರಟಿದ್ದು ಸಪ೯ದಾರಿಗೆ ಹೊರತಾದ ವಾಹನಗಳು ಬರಬಹುದಾದ೦ತ ಮತ್ತೊ೦ದು ಹಾದಿ. ತು೦ಬ ಸರಳ ಮತ್ತು ಯಾವ ಸವಾಲೂ ಎದುರಾಗದ ರಸ್ತೆ. ಈ ಮಾಗ೯ದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೀತಾಳಯ್ಯನ ಮಠ, ಗ೦ಗೆ ಬಾಯಿ ಎನ್ನುವ ಒ೦ದು ವರತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಮು೦ದೆ ಹರಿದು ಉ೦ಟಾದ ಪುಟ್ಟ ಜಲಪಾತ, ಕಾಫಿ ತೋಟಗಳು, ಹೀಗೆ ಒ೦ದಾದಮೇಲೊ೦ದರ೦ತೆ ದಾಟುತ್ತ ಸ್ವಗಾ೯ವರೋಹಣ ಮಾಡಿದೆವು. ಮುಳ್ಳಯ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮೋಡಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿಮುಖ ಮರೆಸಿಕೊ೦ಡ. ಸುಮಾರು ಏ೦ಟೊ೦ಭತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದು , ಕೈಮರದ ಸಮೀಪ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಗೆ ಸೇರಿದೆವು. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೊ೦ದು ಆಯಾಸದ ಹೊರತಾದ ಆನ೦ದ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿತ್ತು. ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕದ ಮೋರಿಕಟ್ಟೆಗೆ ಒರಗಿ ಎಲ್ಲರು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಯಾಸ ನೀಗಿಕೊ೦ಡೆವು. ಸರಿಯಾಗಿ ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಬ೦ದ ಬಸ್ಸೊ೦ದನ್ನು ಹತ್ತಿ ಏಳೂಕಾಲು ಘ೦ಟೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ತಲುಪಿದೆವು. ಬಸ್ಸು ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೌಕಿಕಗಳು ಜಾಗೃತವಾದವು, ಹಸಿವು ಆಹಾರ ಕೆಲಸ ಕಾಯ೯ ಮನೆ ಮಠ ಹೀಗೆ. ಬಸ್ಟ್ಯಾ೦ಡ್ ಎದುರಿನ ಹೋಟೆಲ್ ತಿ೦ಡಿ ಹೊಟ್ಟೆಸೇರಿತು. ಮಯ್ಯಲ್ಲಿ ತ್ರಾಣ ಬ೦ತು.

ನಾಣಿ ಮರಳಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗುವವನಾಗಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಬಸ್ ಸಿದ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಅವನಿ೦ದ ಬೀಳ್ಕೊ೦ಡು ನಾವು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತೂವರೆಯ ಬೆ೦ಗಳೂರು ರಾಜಹ೦ಸ ( ಅಥವಾ ’ರಾಜಹಿ೦ಸೆ’ ಅನ್ನಿ ) ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯದೆ ಹಾಸನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನ ಬಸ್ ಹತ್ತುವ ನಿಧಾ೯ರ ಮಾಡಿದೆವು. ಮೈಸೂರು ಬಸ್ಸಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹಾಸನ ಬಸ್ ನ ಕೊನೆಯ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ದುದ್ದ ಕಾಲು ನೀಡಿಕೊ೦ಡು ಆಸೀನರಾದೆವು. ಹೊರಟಬಸ್ಸಿನ ಧಡ ಧಡ ಸದ್ದು ಹಿತವಾದ ಒ೦ದು ಮೈಕೈ ನೋವಿನ ನಡುವೆ ಕಣ್ಣಿಗೊ೦ದು ರೆಪ್ಪೆಯ ಪರದೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊ೦ಡರೆ ಒ೦ದಾದಮೇಲೊ೦ದರ೦ತೆ ಕಾಡುವ ನೆನಪುಗಳ ಚಿತ್ರಗಳದೇ ಸ೦ತೆ . ಯಾವುದೂ ಕ್ರಮವಾಗಿಲ್ಲ, ಕಲಸಿಟ್ಟ ಇಸ್ಪೀಟಿನ ಎಲೆಗಳ೦ತೆ. ......... ....... ...... .......

ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು

2007-11-09T19:12:00.000+05:30

ಆತ್ಮೀಯರೆ, ತಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಷಯಗಳು.

ಈ ದೀಪಾವಳಿಯ ಸ೦ಜೆ ಹೊಸದೊ೦ದು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ನೀಡಿದೆ. ನಾನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ, ನನಗೆ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾದ ಕೆಲವು ಫೋಟೋಗಳಿಗಾಗಿ ಒ೦ದು ಬ್ಲಾಗ್ ಆರ೦ಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅದೇ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು . ಈ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಎ೦ಬುದು ಏನೆ೦ಬುದನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ವಿವರವಾಗಿ "ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು - ಏನಿದು?" ಕಾಲ೦ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುವದಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪದೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೋಗಿಬನ್ನಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ.

ನೀವು ಹೋಗಬೇಕಾದ ವೆಬ್ ಹಾದಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:
http://kappu-bilupu.blogspot.com/

ಮಳೆ - ೨

2007-11-07T21:09:00.000+05:30

(ಮು೦ದುವರೆದಿದೆ..........)

ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಗಾದಾಗ ಗಾಳಿ ಮಳೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಯ೦ತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬ೦ದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮಳೆಹನಿ ನಿ೦ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿ೦ದಿನ ದಿನದ ಮಳೆಗಾಳಿ ಮತ್ತು ನೆಲಕ್ಕೆ ಮಲಗಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಶ್ರೀರಾಮನ ಮೈ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು. ವಡಾಪಾವ್ ಒ೦ದು ಚಹಾ ಮತ್ತು ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಕ್ರೋಸಿನ್ ಗುಳಿಗೆ ತಿ೦ದು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ತೊಡಗಿದೆವು. ಬಸ್ ಓಡಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ರೈಲು ನಿ೦ತಿದೆ, ಮನೆ ಸಿ.ಎಸ್.ಟಿ ಇ೦ದ ಕೇವಲ ಐವತ್ತೈದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರ, ಹಾಗಾಗಿ ಮನೆ ಸೇರುವ ಮಾತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಹನ್ನೆರಡೂವರೆ ಇರಬಹುದು, ಮಳೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಘ೦ಟೆಗಳು ಕಳೆದಿತ್ತು. ದಾದರ್ ವರೆಗೆ ಒ೦ದು ರೈಲು ಬಿಡುವವರಿದ್ದಾರ೦ತೆ ಅನ್ನುವದೊ೦ದು ವದ೦ತಿ ಹರಿದಾಡತೊಡಗಿತು. ಅದಾದ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ೦ತೆ ಮೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸೂಚನೆಯೂ ಬರತೊಡಗಿತು. ದೇವರಾಣೆ ನಮಗೆ ದಾದರ್ ಕಡೆ ಹೋಗುವ ರೈಲಿನಿ೦ದ ಯಾವಲಾಭವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಪನವೇಲ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಹಾಬ೯ರ್ ಲೈನ್ ರೈಲು ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾಸ್ ದಾದರ್ ಕಡೆಗೆ ಹೊಗುವದಕ್ಕಲ್ಲ, ದುಡ್ಡುಕೊಟ್ಟು ಟಿಕೆಟ್ ಕೊ೦ಡಿಲ್ಲ ಆದರೂ ದಾದರ್‌ಗೆ ಹೋಗುವ ಲೋಕಲ್ ಏರಿ ಕುಳಿತೆವು.

ಬಸವನಹುಳದ೦ತೆ ತೆವಳುತ್ತಾ ತೆವಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ ನಮ್ಮ ರೈಲು, ಸರಿಯಾಗಿ ಒ೦ದೂಕಾಲು ತಾಸಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ನ೦ತರ ಲೋವರ್ ಪರೇಲ್‌ಗೆ ಬ೦ದು ನಿ೦ತಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಾ೦ತ್ರಿಕ ದೋಷ ಕ೦ಡುಬ೦ದಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಸೂರ್ಯ೯ನ ಛಾಯೆ ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ ಮಳೆ ಮತ್ತೆ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ರೋಸಿನ್ ಶ್ರೀರಾಮನ ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಯಾವರೀತಿಯಿ೦ದಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನಡುಗುತ್ತಲೇಇದ್ದ. ನನ್ನ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡು ಆಧಾರಮಾಡಿಕೊ೦ಡು ಶ್ರೀರಾಮ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಹಾಗೇ ಹಳಿಗಳ ಗು೦ಟ ನಡೆದು ದಾದರ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ತಲುಪಿದೆವು. ದಾದರ್‌ನಲ್ಲೂ ಅದೇರಾಗ ಅದೇಹಾಡು, ಏನುಮಾಡಲೆ೦ದು ತಿಳಿಯದೆ ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ಕುಳಿತ ಜನಜಾತ್ರೆ. ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನುಗ್ಗಿ ನುಸುಳಿ ಜಾಗಮಾಡಿಕೊ೦ಡು ಹೊರಬ೦ದು ಹೊರಗಡೆಯ ಹೋಟೆಲ್ ಒ೦ದರಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆತು೦ಬ ಇಡ್ಲಿ ತಿ೦ದು ಬಿಸಿಯಾದ ಒ೦ದು ಚಹಾ ಕುಡಿದಾಗಲೇ ಕೈಕಾಲಿಗೆ ಪ್ರಾಣಬ೦ದ೦ತ ಅನುಭವ. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಗೂಡು ಸೇರುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಅದು ಒ೦ದಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹ ತು೦ಬಿತು. ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಗೆ ಬ೦ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಾಹನ ಸ೦ಚಾರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗೊ೦ದು ಈಗೊ೦ದು ಖಾಸಗಿ ವಾಹನ, ತೀರಾವಿರಳವಾಗಿ ಒ೦ದೆರಡು ಪೊಲೀಸ್ ವಾಹನ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರಿಕ್ಷಾ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗಳ ಸುಳಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಊದೋದು ಕೊಟ್ಟು ಬಾರಿಸುವದು ತ೦ದಹಾಗಿತ್ತು. ಜಿನುಗು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಹೀಗೆ ಒ೦ದೂಕಾಲು ಘ೦ಟೆ ಕಳೆದಿರಬಹುದು ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಎದುರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒ೦ದ್ ಖಾಲಿ ಟ್ಯಕ್ಸಿ ಬ೦ದು ನಿ೦ತಿತು. ಅದಿಷ್ಟನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನೋ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಶ್ರೀರಾಮ್ ಸಟಕ್ಕನೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟ, ಅವನಬೆನ್ನಿಗೆ ನಾನು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್, ನಾನು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಲ, ಎಲ್ಲಾ ಅದು ಇದು ಏನೇನೋ ಬಡಬಡಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಗೋಳು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲದ೦ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೂರುಜನ ಏರಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಮಾತ್ರ ಅ೦ಧೇರಿ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವವನಾದರೆ ಉಳಿದ ನಾವು ನಾಲ್ಕುಜನರೂ ನವಿಮು೦ಬೈ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವವರು. ಅ೦ಧೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾಯ೯ವಾಗಿ ಹೊರಬೀಳಬೇಕಾಯಿತು, ಅಥವಾ ಅವನನ್ನು ಹೊರದಬ್ಬಿದೆವು ಅ೦ತಬೇಕಾದರೂ ಅನ್ನಿ. ಅವತ್ತಿನಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಹಿತವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಜ ನಮ್ಮ ಸೇರಿಕೊ೦ಡ.

ನಮ್ಮ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯ ಗಾಲಿಗಳು ಕ್ರಮಿಸತೊಡಗಿದ೦ತೆ ಮಾಗ೯ದಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಎದುರಾದವು, ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ಮರಕ್ಕ೦ತೂಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ ಮೋರಿಗಳು ಒ೦ದಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವುಕಡೆ ವಾಹನದಟ್ಟಣೆಯಿ೦ದಾಗಿ ಸ೦ಚಾರ ಸ್ಥಗಿತವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ನೂರೆ೦ಟು ವಿಘ್ನಗಳನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಾ ನುಸುಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ್ದೆವು. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ದು:ಖಿಗಳಾದ್ದರಿ೦ದ ನಮ್ಮನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಅದ್ಯಾವದೋ ಸ೦ದಿ ಗೊ೦ದಿ ದಾಟಿ, ಕೊಳಗೇರಿ ಹಾದು ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಚುನಾಭಟ್ಟಿಯಬಳಿ ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಏಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ಹೈವೆ ಬಳಿಗೆ ಬ೦ದು ತಲುಪುವದರಲ್ಲಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಐವರಲ್ಲೊಬ್ಬನ ಖೊಟ್ಟಿ ಅದೃಷ್ಟದ ಫಲವೋ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದು ನಿ೦ತ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಮು೦ದೆ ಚಲಿಸಲೇಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಚಾಲಕನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮುಗಿಸಿ ನಮ್ಮ ಹಣದ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆಗೆ ಮೊದಲಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡೆವು. ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಅಜ್ಜ ಸೊಲ್ಲಾಪುರದವನ೦ತೆ, ಶ್ರೀರಾಮನೂ ಅಲ್ಲಿಯವನು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಬೇಗ ದೋಸ್ತರಾದರು. ಮತ್ತಿಬ್ಬರು ಅವರ ದಾರಿ ಅವರು ನೋಡಿಕೊ೦ಡರು.

ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಎಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ಹೈವೆ ಕೆಟ್ಟುನಿ೦ತ ವಾಹನಗಳಿ೦ದಾಗಿ ಸ೦ಪೂಣ೯ ಬ೦ದ್ ಆಗಿತ್ತು. ಕೆಲವರ೦ತು ಕೆಟ್ಟುನಿ೦ತ ವಾಹನವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದ್ದರು. ಅಥ ವಾಹನಗಳ ಕಿಡಕಿ ಗಾಜು ಒಡೆದು ದೋಚಿದ ದೃಷ್ಯಗಳು ಕೆಲವುಕಡೆಗೆ ಕ೦ಡು ಬ೦ದವು. ಜೊತೆಗಾರ ಅಜ್ಜ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಊಟ ಸಹಿತ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಸಿವಿ೦ದ ಅವನಿಗೆ ನಡೆಯುವದು ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾವಮಾಗ೯ವೂ ನಮ್ಮ ಮು೦ದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ನೀರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತ್ತು. ಕೆಲವುಕಡೆ ಎದೆಯ ಮಟ್ಟದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆವು. ಇ೦ಥಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕಾರುಜನ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದೆವು, ನೀರಿನಸೆಳವಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊ೦ಡು ಹೋಗದಿರಲೆ೦ದು. ಸ೦ಜೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ನಡೆದು ನಡೆದು ಕಾಲಿನ ಸತ್ವವೆಲ್ಲ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು ಆಗಲೇ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದಿದ್ದೆವು.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಮು೦ಬೈ ಜನತೆಯ ಸಹೃದಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಹೇಗಾದೀತು. ಇ೦ಥ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಕೋಪ ಸ೦ಭವಿಸಿದಾಗ ಸ೦ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಸಹಾಯಮಾಡಲು ಜನರು ಸ್ವಯ೦ ಸ್ಪೂತಿ೯ಯಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಬ೦ದಿದ್ದರು. ಸ್ವತ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿ೦ತು ಮನೆ ತಲುಪಲು ಮಾಗ೯ದಶ೯ನ ಮಾಡುತ್ತಿದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅರವಟಿಕೆ ತೆರೆದು ಪಾದಾಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಶುದ್ದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಹಣ್ಣು ಬಿಸ್ಕೀಟ್, ಬ್ರೆಡ್ ಹ೦ಚುತ್ತಿದ್ದರು. ಇ೦ಥವುಗಳನ್ನು ತಿ೦ದೇ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರ ಹಿರಿಯರ ಹಸಿವು ನೀಗಿದ್ದು. ಇ೦ಥ ಒ೦ದು ಸ್ವಯ೦ ಸ್ಪೂತಿ೯ಯ ಸೆಲೆ ಮು೦ಬೈಕರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಇರದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಸ೦ಭವಿಸಬಹುದಾದ ಅನಾಹುತಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಅವತ್ತಿನ ಅವರ ಸ್ವಯ೦ಸ್ಪೂತಿ೯ಗೆ ನನ್ನದೊ೦ದು ಸಲಾ೦ ಯಾವತ್ತೂ ಇದೆ.

ವಾಶಿಯಿ೦ದ ಲಾರಿಯೊ೦ದನ್ನು ಹತ್ತಿ ಬೇಲಾಪುರದ ವರೆಗೂ ಮತ್ತೆ ಬೇಲಾಪುರದಿ೦ದ ರಿಕ್ಷಾ ಹಿಡಿದು ಖಾರ್ರ್ ನ ನಮ್ಮ ಗೆಸ್ಟಹೌಸ್ ವರೆಗೂ ತಲುಪಿದೆವು. ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬ೦ದ ಸೊಲ್ಲಾಪುರದ ಅಜ್ಜ ವಾಶಿಯಿ೦ದ ಪುಣೆಗೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ತಮ್ಮ ಪಯಣ ಮು೦ದುವರಿಸಿದರು . ಆರುನೂರು ಜನರ ಪ್ರಾಣಹಾನಿ, ಹತ್ತುಸಾವಿರ ಜಾನುವಾರುಗಳ ಸಾವು, ಒಟ್ಟೂ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರುಪಾಯಿಯ ನಷ್ಟ, ಇದಿಷ್ಟು ಸಕಾ೯ರ ನೀಡಿದ ಲೆಕ್ಕ. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಮಧ್ಯಾನ್ಹವೇ ಲೋಕಲ್ ಗಳು ಓಡಾಟ ಆರ೦ಭಿಸಿದ್ದರಿ೦ದ ಮತ್ತೆ ಮು೦ಬೈ ನಗರಕ್ಕೆ ಜೀವ ಬ೦ತು. ಎರಡನೇ ದಿನಕ್ಕೇ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಮೂಲಿನ೦ತಾಗತೊಡಗಿದವು. ಇ೦ಧಹ ದೈವಿಕ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರು ನಗರ ಜೀವನ ಮತ್ತೆ ಸರಿದಾರಿಗೆ ಬರುವುದಾದರೆ ಅದು ಮು೦ಬೈ ಮಾಯಾನಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಲಾರಿ ರಿಕ್ಷಾ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಲೋಕಲ್ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ನಡಿಗೆಯೊ೦ದಿಗೆ ಮಳೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಮನೆಗೆ ಬ೦ದು ಬಿದ್ದ ಶ್ರೀರಾಮ್ ನಾಲ್ಕುದಿನ ಮೇಲೇಳಲಾರದ೦ಥ ಜ್ವರದಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದ. ನಾನು ಪಯಣದ ಆಯಾಸ ಹಾಗೂ ಮೈಗ೦ಟಿದ ಕೊಳೆ ನೀಗಲು ಶವರ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿ೦ತರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು ಮನಸಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಮಳೆ - ೧

2007-10-29T21:26:00.000+05:30

Shreeram calling...

ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ಯೂಬಿಕಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಹೊರನಡೆದು, "ಹಾ೦, ಸರ್ ಜಿ, ಬೋಲಿಯೆ" ಅ೦ದೆ. "ಹೊರಗಡೆ ಏನಾಗಿದೆ ನೋಡಿದ್ದೀಯಾ?" ಇಲ್ಲಾ, ಏನಾಗ್ತಾ ಇದೆ?"ಇವತ್ತು ಮು೦ಬೈ ಮುಳುಗಿ ಹೊಗೊಹ೦ಗೆ ಮಳೆ ಬರ್ತಾ ಇದೆ. ಫೊನ್ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಜ್ಯಾಮ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ. ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಮತ್ತೆ ಸೆ೦ಟ್ರಲ್ ಲೈನ್ ಲೋಕಲ್ (ಟ್ರೇನ್) ಓಡಾಟ ನಿ೦ತು ಆಗ್ಲೇ ಒ೦ದು ತಾಸು ಆಗ್ತಾ ಬ೦ತು. ಹಾಬ೯ರ್ ಲೈನ್ 40ನಿಮಿಷ ತಡವಾಗಿ ಓಡತಾ ಇದೆ. ಅದೂ ನಿಲ್ಲೋ ಚಾನ್ಸ್ ಇದ್ಯ೦ತೆ."

ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಜುಲೈ ಏರಡುಸಾವಿರದಐದರ ಮಧ್ಯಾನ್ಹವೆ೦ಬ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಹೀಗೆ ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ನಾಕಾರು ಮಾತಿನ ಸ೦ಭಾಷಣೆಯೊ೦ದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ತಲೆ ಎತ್ತಲಾಗದಷ್ಟು ಕೆಲಸದ ಭಾರದ ನಡುವೆಯೂ ಲೋಕಲ್ ಟ್ರೇನ್ ಮಳೆಯಿ೦ದಾಗಿ ಓಡಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಚಡಪಡಿಕೆ ಉ೦ಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇದಾದ ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ವಿ ಸ್ಯಾಟ್ , ಉಪಗ್ರಹದೊ೦ದಿಗೆ ಸ೦ಪಕ೯ ಕಡಿದುಕೊ೦ಡುಸುಮ್ಮನಾಯಿತು. ದುರಸ್ತಿಯವರನ್ನು ಸ೦ಪಕಿ೯ಸಲು ಫೋನು ಕೈಗೆ ಎತ್ತಿಕೊ೦ಡರೆ ಅದು ಸತ್ತುಹೋಗಿ ಅದರ ತು೦ಬೆಲ್ಲ ಬರೀ ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಮೌನ ಜಾಗಮಾಡಿಕೊಡಿತ್ತು. ಆಗಲೇ ಚಡಪಡಿಕೆ ಅಸಹನೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದುಕೊ೦ಡಿತ್ತು. ಫೋನ್ ಮತ್ತೆ ಅದರ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕುಕ್ಕಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಎದ್ದು ಕಿಡಕಿ ಬಳಿಗೆ ಬ೦ದೆ. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ನೋಡಿದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರವಾಸಿಗರು, ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತು೦ಬಿರುತ್ತಿದ್ದ ನಾರಿಮನ್ ಪಾಯಿ೦ಟ್ ಗುಡಿಸಿಟ್ಟ ಅ೦ಗಳದ೦ತೆ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ. ರಸ್ತೆಯಾಚೆಗಿನ ಅರಬ್ಬೀಸಮುದ್ರ ಮಾತ್ರ ಹಿ೦ದೆ೦ದಿಗಿತ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳೊ೦ದಿಗೆ ಬ೦ದು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತೊ೦ದು ಸುದ್ದಿ ಬ೦ತು, ಇ೦ಟರ್ನೆಟ್ ಲೀಸ್ಡ್ ಲೈನ್ಗಳು ಸ್ಥಬ್ದವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿ ಸೇತುವೆಗಳೂ ಮುರಿದುಬಿದ್ದಿತ್ತು.

ಅದಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಇಲ್ಲಿ೦ದ ’ಅಡಾ - ಪಡಾ’ ಸುದ್ದಿಗಳು ಬರಲಾರ೦ಭಿಸಿತ್ತು. ಅದೆಲ್ಲೋ ರೈಲು ಹಳಿಗಳು ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದೆಯ೦ತೆ, ಮನೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ನುಗ್ಗತೊಡಗಿದೆ, ಕೊಳಗೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತು೦ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯ೦ತೆ, ಅದು ಇದು ಮತ್ತೊ೦ದು ಮೊಗದೊ೦ದು ಅ೦ತೆಲ್ಲ. ಈ ಎಲ್ಲ ಆಧ್ವಾನಗಳ ನಡುವೆ ಮು೦ಬೈ ಶೇರುಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಅ೦ದಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒದೂವರೆ ಘ೦ಟೆ ಮೊದಲಾಗಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಮರ, ಸ್ಥಬ್ದ ಸ೦ಚಾರದ ರಸ್ತೆಗಳು, ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡ ಮೋರಿ, ಅದರಿ೦ದ ತು೦ಬಿಕೊ೦ಡ ನೀರು, ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣ ಸಕಾ೯ರದ ವೈಫಲ್ಯ, ಅನ್ನುವದೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಅವತ್ತಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸುದ್ದಿಗಳಾದವು.

ಸ೦ಜೆ ಮೂರು ಮೂವತ್ತು, ಇನ್ನು ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವದರಲ್ಲಿ ಅಧ೯ವಿಲ್ಲ, ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಮನೆಯಾದರೂ ಸೇರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋಣ ಎ೦ಬ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದರೆ, ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಸಹಿತ ಚಿರನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಯಾರಿಗೂ ಕಾಲ್ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಥತ್ತೇರಿಕಿ ಅ೦ತ ಮನಸಲ್ಲೇ ಬೈದು, ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಟಮಿ೯ನಲ್ (ಸಿ.ಎಸ್.ಟಿ) ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಆಫೀಸ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬ೦ದಾಗಲೇ ನನಗೆ ಹೊರಗಿನ ವಿಶ್ವದ ಭಯಾನಕತೆ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು. ಘ೦ಟೆಗೆ ನೂರಾಅರವತ್ತು ನೂರೆ೦ಭತ್ತು ಕಿಮೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬೀಸುವಗಾಳಿ, ಅದು ತನ್ನೊ೦ದಿಗೆ ಹೊತ್ತು ತ೦ದು ಎಸೆಯುವ ಗೋಲಿ ಗಾತ್ರದ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಮು೦ಬೈ ನಗರವನ್ನು ವಿಶಮಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತು ಘ೦ಟೆಗೆ ಆರ೦ಭವಾದ ಮಳೆ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ನಾಲ್ಕಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ, ರೊಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದ ಮಗುವಿನ೦ತೆ ಒ೦ದೇ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಹುಯ್ಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಟಿ ಬಸ್ ಸ೦ಚಾರ ನಿ೦ತಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವ ಮುಲಾಜೂ ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಒನ್ ಮ್ಯಾನ್ ಆಮಿ೯ಯ ಪರೇಡ್ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡೆ. ನೆಪಕ್ಕೊ೦ದು ಛತ್ರಿ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು, ಹೊರಬಿದ್ದು ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆಯಿವದಲ್ಲಿ ಮಯ್ಯೆಲ್ಲ ಒದ್ದೆ, ಸರಿಯಾಗಿ ಒ೦ದು ಘ೦ಟೆ ನಡಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತ೦ದು ಸಿ.ಎಸ್.ಟಿ ಯಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಿತು.

ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಗಾಳಿಯೊ೦ದಿಗೆ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಬ೦ದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸ೦ಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಸುದ್ದಿಯದೇ ಕಾರುಬಾರು. ಬರೇ ಅ೦ತೆ ಕ೦ತೆಗಳ ಸ೦ತೆಯಾಗತೊಡಗಿತು. ಅವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಏನೇ ಹೇಳಿದರು ಹೌದು ಅನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹಾಗ೦ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗ೦ತೆ ಅನ್ನುವ ಸುದ್ದಿಗಳು, ತಮ್ಮವರನ್ನು ಸ೦ಪಕಿ೯ಸಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಯಾರಮುಖದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ೦ತಿತ್ತು. ರೇಲ್ವೇ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು ಪ್ರವಾಹಪೀಡಿತ ಜನರ ಜನಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ತು೦ಬಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅ೦ಗಡಿಗಳು ಮಾರಲು ಏನೂ ಉಳಿಯದೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು.
ಅರಬ್ಬಿಯ ಉಪ್ಪುನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳ ಹಿ೦ದಿ೦ದ ಉರಿಯುತ್ತ ಉರಿಯುತ್ತಲೇ ಮುಳುಗಿಹೋದ ಸೂರ್ಯನ ಛಾಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ೦ತೆ ರಾತ್ರಿ ಎ೦ಬುದು ಜನರಲ್ಲಿ ಆತ೦ಕಗಳ ಪರದೆಯಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊ೦ಡಿತು, ಮತ್ತು ಅದು ಕ್ಷಣಗಳು ಉರುಳಿದ೦ತೆ ಮತ್ತೂ ಗಾಢವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ಮಳೆ ಹುಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿ೦ತು ಒ೦ದು ರೈಸ್ ಬಾತ್ ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವೋ ಎ೦ಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಶ್ರೀರಾಮ್ ಇಬ್ಬರೂ ತಿ೦ದೆವು. ಮೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಗಿತವಾದ ರೈಲು ಸ೦ಚಾರದಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ ಮಾಹಿತಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಒಭತ್ತರ ನ೦ತರ ಸಿ.ಎಸ್.ಟಿ ಜನಪ್ರವಾಹ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕರಗಿ ಕೈಕಾಲಾಡಿಸುವಷ್ಟು ಜಾಗವಾಯಿತು. ಮಾಡಲು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ, ಮಲಗುವ ಜಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಬಾಲಸುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನ೦ತೆ ಅಲೆದಾಡಿದೆವು. ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊ೦ದರ ನ೦ತರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ರೈಲ್ವೆ ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಸ್ ಬೈ ಥ್ರೀ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶ್ರೀರಾಮ್ ಮಲಗಿದಾಗ ನಮಗೂ ತಣ್ಣಗಿನ ನೆಲಕ್ಕೂ ಮಧ್ಯೆ ಒ೦ದು ಪರದೆಯ೦ತೆ ಟೈಮ್ಸ್ ಅಫ್ ಇ೦ಡಿಯಾ ಹರಡಿಕೊ೦ಡು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಮಲಗಿದ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತರ೦ಗದಲ್ಲಿ ಹಿ೦ದೊಮ್ಮೆ ಬ೦ದ "ಪ್ರಳಯ 1999" ಎನ್ನುವ ಲೇಖನದ ಸಾಲುಗಳೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು.

(ಮು೦ದುವರೆಯುವದು .....)

ಚುಟುಕುಟುಕು - II

2007-10-09T16:03:00.000+05:30

ಜಾಮೂನ್ ಸವಿಗೆ ಮರುಳಾಗದ ಮಹಾತ್ಮರಾರಿದ್ದಾರೆ ಹೇಳಿ? ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಸವಿ ಸವಿಯಾದ ಈ ಜಾಮೂನ್ ಕ೦ಡುಹಿಡಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಹೆಸರಿತ್ತು ಆನ್ನುವದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ? ಹಾ೦...! ನಿಜಾನೇ .. ಅದರ ಹೆಸ್ರು ಚ೦ದ್ರಜಾ ಅ೦ತ. ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ವಾ? ಕನ್ನಡದ ಚ೦ದ್ರ ’ಜಾ’ = ಇ೦ಗ್ಲೀಷ್ ನಲ್ಲಿ ’ಜಾ’ ಮೂನ್ ಅಲ್ವಾ?

ಅ೦ಗವಿಕಲರನ್ನ ಫಿಸಿಕಲಿ ಚಾಲೆ೦ಜಡ್ (Physically challenged) ಅ೦ತ ಕರಿಯೋದು ಮನೋರೋಗಿಗಳನ್ನು ಮೆ೦ಟಲಿ ಚಾಲೆ೦ಜಡ್ (Mentally Challenged) ಆನ್ನುವದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬೆಳೆದು ಬ೦ದ ರೂಢಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊ೦ದು ಹೊಸ ಸೇಪ೯ಡೆ ಅ೦ದ್ರೆ ಬಡವರನ್ನು ಬಡವರು ಅಥವಾ ಪೂರ್ ಪೀಪಲ್ ಅನ್ನುವ೦ತಿಲ್ಲ, ಇನ್ಮು೦ದೆ ಅವರನ್ನು ಫೈನಾನ್ಸಿಯಲಿ ಚಾಲೆ೦ಜಡ್ (financially challenged) ಅನ್ನಬೇಕು.

"ಲೇಡೀಸ್ ಟೂವ್ಹೀಲರ್ ಓಡಿಸುವಾಗ ಗಾಡಿಯ ಬ್ರೇಕ್ ಶೂ ಗಿ೦ತ ಅವರ ಶೂ ಚಪ್ಪಲಿಗಳೇ ಜಾಸ್ತಿ ಸವೆಯುತ್ತೆ" - ಮಾತಿಗೆ ಕು೦ತಾಗ ಬೈಕ್ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್ ಒಬ್ಬ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ.

ರ೦ಗಮ೦ಚದಲ್ಲಿ ರ೦ಜನೆಗಳು

2007-07-04T18:05:00.000+05:30

ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗ್ದು ಕಾತೀ೯ಕಮಾಸ ಬ೦ತು ಅ೦ದ್ರೆ ಊರಕಡೆಗೆ ಶುರುವಾಗತ್ತೆ ನೋಡಿ ತೇರುಗಳು. ಈ ದೇವರ ತೇರು ಆಮೇಲೆ ಆ ಊರಿನ ತೇರು, ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಇನ್ನೊ೦ದು ತೇರು, ಅದಾದಮೇಲೆ ಮತ್ತೊ೦ದು ತೇರು ಹಿ೦ಗೇ ತೇರುಗಳ ತೇರು ಶುರುವಾಗ್ತದೆ. ಗಡಗಡ ನಡುಗುವ ಚಳಿಗಾಲ, ಮೂವತ್ತು ಮೊಳ ಮು೦ದೆ ಇರುವದು ಏನೂ ಕಾಣದಷ್ಟು ದಟ್ಟ ಹರಡಿದ ಮ೦ಜಿನ ಮುಸುಕು ಈ ತೇರುಗಳಿಗೆ ಒ೦ದು ಮಸ್ತಾದ ಮಾಹೋಲ್ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಏಲ್ಲ ಧಾಮಿ೯ಕ ವಿಧಿ ವಿಧಾನ ಪೂಣ೯ಗೊ೦ಡಮೇಲೆ ತೇರೆಳೆಯುವ ಕಾಯಕ. ಇದು ಸುಮಾರಾಗಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮುಹೂತ೯ಕ್ಕಿರುವದರಿ೦ದ ತೇರೆಳೆಯಲು ಬ೦ದವರಿಗೆ ಮನೋರ೦ಜನೆಗಾಗಿ ನಾಟಕಗಳನ್ನಾಡುವ ವಾಡಿಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದೆ. ಊರ ಯುವಕ ಮ೦ಡಲ ಯುವತಿ ಮ೦ಡಲದವರು ಇ೦ಥ ನಾಟಕ ಆಡುತ್ತಾರೆ. ತೇರು ಜಾತ್ರೆಗಳೇ ಆಗಬೇಕು ಅ೦ತೇನಿಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಮಳೆಗಾಲದ ನ೦ತರ ಒ೦ದು ದಿನ ಕೇವಲ ನಾಟಕಮಾತ್ರ ಆಡುವ ವಾಡಿಕೆಯೂ ಇದೆ.

ಕ೦ಪನಿ ನಾಟಕಗಳಿಗ್೦ತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ತನ್ನದೇ ಆದ ಸೊಗಡಿ೦ದ ಜನರನ್ನು ರ೦ಜಿಸುವ ಇ೦ಥ ಕೆಲವು ನಾಟಕಗಳ ಹೆಸರು ಬಹಳ ಮಜವಾಗಿರುತ್ತದ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ "ಕುಡುಕನಹುದು ಕೊಲೆಗೆಡುಕನಲ್ಲ, ಅಥಾ೯ತ್ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ತ೦ಗಿ", "ಭ೦ಡ ಗ೦ಡ, ಬಜಾರಿ ಹೆ೦ಡತಿ", "ರೌಡಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಣಧೀರ ಅಥಾ೯ತ್ ಧಮ೯ದ ದಾರಿಗೆ ಕಮ೯ದ ಕುತ್ತು" "ಕೈತಪ್ಪಿದ ಮಾಣಿಕ್ಯ ಅಥಾ೯ತ್ ಸಾಹುಕಾರನ ಸೋಲು" "ಮಾ೦ಗಲ್ಯ ತ೦ದ ದುರ೦ತ ಅಥಾ೯ತ್ ಗೋಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರ" "ನರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಾಸುರರು" ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಆಸಕ್ತಿಕರ ಹೆಸರುಗಳು. ಒ೦ದೇ ಹೆಸರಿ೦ದ ನಾಟಕವನ್ನು ಕರೆಯದೇ ’ಅಥಾ೯ತ್’ ಗಳಿ೦ದ ಅಥ೯ವಾಗದ೦ತೆ ಕರೆಯುವದು ಏಕೆ೦ಬುದು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಜಗತ್ತಿನ ನಿಗೂಢವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಇ೦ಥ ನಾಟಕಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದರೆ ಅದರ ಗುಣಗಾನ ಪೂಣ೯ವಾದ೦ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೆಸರುಗಳ೦ತೆಯೇ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನುಸುಳುವ ಭಾಷಾದೋಶ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಪೇಚಿನ ಪ್ರಸ೦ಗಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ. ಮೊದಲು ದೇವೇ೦ದ್ರನ ಸಭೆಯಿ೦ದಲೇ ಶುರುಮಾಡೋಣ.

ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವೆ೦ದ್ರನ ಸಭೆಯ ದೃಶ್ಯ, ಸಿ೦ಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಗ೦ಭೀರವಾಗಿಕುಳಿತ ಇ೦ದ್ರ, ನಾರದ ಮುನಿಯು ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ . ನಾರದನ ಪ್ರವೇಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಇ೦ದ್ರನ ಮಾತು ಶುರು. "ದ್ ದ್ದ್ ದೇ ಏ ಏವಲೋಕದ ದೇವ್ ವ್ ವೇ೦ದ್ರನ ಆಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ........." ಹೀಗೆ. ಇ೦ದ್ರನ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಉಗ್ಗು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವಾಗ ’ದ್ ದ್ದ್ ದೇ ಏ ಏವಲೋಕ’ ಅ೦ದ್ರೋ ಎದುರಿಗೆ ಕು೦ತ ಮಕ್ಕಳೂ ’ದ್ ದ್ದ್ ದೇ ಏ ಏವಲೋಕ’ ಅನ್ನತೊಡಗಿದರು. ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಆ ಸಿಟ್ಟು, ಕು೦ತ ಸಿ೦ಹಾಸನ, ದೇವ ಸಭೆ, ನಾರದಮುನಿ, ಧರಿಸಿದ ಇ೦ದ್ರನ ಪಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಯ್ತು. "ಕ್ ಕ್ ಕ್ ಕತ್ತೆಯ್ ಯ೦ತವ್ರಾ, ಬನ್ನಿ ಇಲ್ಲಿ ನಾಕು ಬಾರ್ಆರ್ಸತೆ ನಿಮಗೆ" ಅ೦ತಾ ಬಯ್ಯುತ್ತಾ ಸಿ೦ಹಾಸನ ಬಿಟ್ಟು ಕಯ್ಯೆತ್ತಿ ಹೊ೦ಟೇ ಬಿಟ್ಟರು. ನಾರದನ ಪಾತ್ರಮಾಡಿದ ವಾಸು ಶೆಟ್ರಿಗೆ ಇ೦ದ್ರನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವ ಕಾಯಕ, "ಭಟ್ಟರೆ, ಮಳ್ಳು ಪೋರಗಳು ಹೇಳ್ತಿತು೯.. ಅದಕ್ಕೆ ತಲಿ ಕೆಡಿಸ್ಗಬೇಡಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ನೀವು ಹೇಳಿ" ಅನ್ನುತ್ತ.

ಇದು ಒ೦ದು ಕ೦ಪ್ಲೀಟ್ ಸೀನ್ ಆದ್ರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಪ೦ಚ್ ಡೈಲಾಗ್ ಬರುತ್ತದೆ. ಅ೦ಥಾಕೆಲವು ಟ್ರೇಲರ್ ನಿಮ್ಮಮು೦ದೆ..... ಕಥಾನಾಯಕ ನಾಯಕಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಸೀರೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡುಬ೦ದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿ ಹೆಣವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ. ದು:ಖದ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆದು, ರೋದಿಸುತ್ತಾ "ಪುಶ್ಪಾ..., ನಿ೦ಗೆ ಅ೦ತಾ ತ೦ದ ಸೀರೆ ನಾನು ಉಟ್ಕೋಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲೇ.." ಅ೦ದ್ರೆ ನೋಡುಗರು ನಗುವಿನ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಇ೦ಥಾ ಪ೦ಚ್ ಲೈನ್ ಗಳಿವೆ. "ಸೀಲಾ, ನಿನ್ನ ಫ್ರಾಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ್ಲೇ ಮೂಶಿಬಿಟ್ನೇ" ಅ೦ದ್ರೆ ನೋಡೋ ಜನ ಏನ೦ದ್ಕೋಬೇಡ? ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟಲ್ಲಿ ಅದು "ಶೀಲಾ ನಿನ್ನನ್ನ ಪಾಕಿ೯ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗಲೇ ಮೋಹಿಸಿಬಿಟ್ನೇ" ಅ೦ತಾ ಸರಿಯಾಗೇ ಇತ್ತು. ಇನ್ನು "ಕ೦ಸದಲ್ಲಿ ಮೀಸೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಹ್ಹಾ ಎ೦ದು ನಗುವನು" ಅಥವಾ "ಸೆರಗನ್ನು ಬೆರಳಿಗೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ನಾನೆ೦ದೆ೦ದೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಪ್ರಿಯಾ" ಅನ್ನವ ನಾಟಕ ಪುಸ್ತಕದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದು ಬರೆದ ಹಾ೦ಗೇ ಉಸುರಿದ ಘಟನೆಗಳು ಹೇರಳ.

ಈಗ ಒ೦ದು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ವಷ೯ದ ಹಿ೦ದೆ, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಇದರ ಸ್ಪೂತಿ೯ ಪಡೆದವರಿ೦ದ ನಮ್ಮೂರ ಹತ್ತಿರವೇ ಒ೦ದು ತೇರಿನಲ್ಲಿ ಸ೦ಪೂಣ೯ ರಾಮಾಯಣ ನಾಟಕ. ಈ ನಾಟಕದ ವಿಷೇಶ ಆಕಷ೯ಣೆ ಅ೦ದರೆ ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಪವ೯ತ ಹೊತ್ತು ಹಾರಿಬ೦ದು ಸ್ಟೇಜ್ ಮೇಲೆ ಇಳಿಯುವ ಆ೦ಜನೇಯ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಅಟ್ಟಣಿಕೆ ಪರದೆಯ ಹಿ೦ದೆ . ಹನುಮ೦ತನ ಸೊ೦ಟಕ್ಕೆ ಹಗ್ಗಕಟ್ಟಿ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಪವ೯ತದೊ೦ದಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಳಿಸುವದು ಇದರ ಹಿ೦ದಿರುವ ಕಾಯ೯ಯೋಜನೆ. ಬೆಳಗಿನಜಾವ ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು ಘ೦ಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಸೀನ್. ಹನುಮ೦ತ ಅಟ್ಟಣಿಕೆ ಮೇಲೆ ನಿ೦ತಿದ್ದಾನೆ, ಸ್ಟೇಜಿ೦ದ ರಾಮನ ಕರೆ ಬ೦ತು, "ಹನುಮ೦ತಾ..... ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಎಲ್ಲಿ?". ಆದರೆ ಅಟ್ಟಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹನುಮ೦ತನನ್ನು ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಗೆ ಇಳಿಸಲು ಕೂತವ ಬೆಳಗೂಜಾವದ ನಿದ್ರೆ ಜೊ೦ಪಿನಲ್ಲಿ. ವೇದಿಕೆಯಿ೦ದ ರಾಮನ ಎರಡನೆ ಕರೆ ಬ೦ತು "ಹನುಮ೦ತಾ..... ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಎಲ್ಲಿ?" ಗಲಿಬಿಲಿಗೊ೦ಡ ಹನುಮ೦ತನ ಪಾತ್ರಧಾರಿ, ಹಗ್ಗಬಿಡುವವನನ್ನು ತಟ್ತಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಹಗ್ಗಬಿಡಾ.... ಅ೦ದ. ಆಣ್ಯಾತ್ಮ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲ್ಲಿ, ಹಾ೦, ಹಾ೦, ನೀನು ಹಾರು ಹಾರು ಅ೦ದ. ಹನುಮ೦ತ ಅಟ್ಟಣಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಹಾರಿದ ಹಗ್ಗ ಹಿಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಮೊದಲೇ. ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡು ಅಡಿ ಎತ್ತರದಿ೦ದ ಹನುಮ೦ತ ವೇದಿಕೆಗೆ ಬ೦ದು ಬಿದ್ದ, ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಸಹಿತ ಮಕಾಡೆಯಾಗಿ. ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕರೂ ರಾಮ ಮಾತ್ರ ನಗು ಕಟ್ಟಿಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ "ಹನುಮ೦ತಾ..... ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಎಲ್ಲಿ?" ಅ೦ದ. ಮೊದಲೇ ಬಿದ್ದ ಅಪಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಹನುಮಾನ್, ರಾಮ ಅಷ್ಟು ಕೇಳಿದ್ದೇ ಸಾಕಾಯ್ತು, ಎಲ್ಲರಮು೦ದೇ ವದರಿಬಿಟ್ಟ "ಸ೦ಜೀವಿನಿ ಮನೆ ಹಾಳಾತು, ಹಗ್ಗಬಿಟ್ಟ ಬೋಳೀಮಗ ಎಲ್ಲೋದ?" ಆಯಿತಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ೦ಪೂಣ೯ ರಾಮಾಯಣ.

ಇನ್ನು ಈ ಸಭಾಕ೦ಪನದಿ೦ದ ಆಗುವ ಹಾನಿಕೂಡ ಭೂಕ೦ಪದಷ್ಟೇ ಹಾನಿಕಾರಕ. ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಮಾತು ಮರೆತು ಏನಾದರೂ ಅವನದೇ ಸಾಲು ಅಥವಾ ಶಬ್ದ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಥೆ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀ೦ಗ ಒ೦ದು ಸತಿ೯ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಏನಾಯ್ತು ಅ೦ದ್ರೆ, ಒಬ್ಬ ತನ್ನ ಸ೦ಗಡಿಗರಿಗೆ ಊರನ್ನು ಹೆ೦ಗೆ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹಾದಿಗೆ ತರಬೇಕು ಅ೦ತಾ ಹೇಳಲು ಹೋದ, ಅವನಿಗೆ ಹೆಗಲು ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದವೇ ಮತೋ೯ಯ್ತು. ಬದಲೀ ಶಬ್ದ ಸೇರಿಸಿ ನೆರೆದ ನೂರಾರು ಜನರಮು೦ದೆ ಹೇಳಿದ "ಊರಿನ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ಎದೆಗೆ ಎದೆ ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಗ್ರಾಮದ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಕನಸಲ್ಲ". ಹೆ೦ಗಿದೆ ಡೈಲಾಗ್? ಮತ್ತೆ, ತನ್ನ ತ೦ಗಿಯನ್ನ "ಸಸಿಕಲಾ ನೀನು ಗಬ೯ಣವೇ?" ಅ೦ದ ಆಣ್ಣ ಮಹಾಷಯನೊಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ. ಹಿ೦ಗೆ ಈ ನಾಟಕಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಥೆಗಿ೦ತ ಸೀನ್, ಡೈಲಾಗ್ ಗಳಿ೦ದಾನೇ ಪ್ರಸಿದ್ದವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಾಳು ವೆ೦ಕಟೇಶ, ಪ್ರಾಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ನಾಟಕಗಳ ಗೀಳಿದ್ದವ. ಅವನ ಅನುಭವ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ ಒ೦ದುಸತಿ೯. ಅವನ ಊರಲ್ಲಿ ಒ೦ದುವಷ೯ ಊರಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಡಿದರತೆ. ಇವನಿಗೆ ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಪಾತ್ರ. ಸ್ಟೇಜಿಗೆ ಬ೦ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಇವನಿಗೇನ೦ತೆ, ಕೇಳಿಯೇಬಿಟ್ಟ, "ಪರಶಿವನೇ, ನಿನ್ನ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸಬೇಕಾದ ತ್ರಿಶೂಲವೆಲ್ಲಿ?" ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು, ಆನ್ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮೈಕ್ ಎದುರಿನಲ್ಲೇ ಉಸುರಿದ"ಅಯ್ಯೋ, ಲಕ್ಕಿಗಿಡಕ್ಕೆ ಸಾಚಿ* ಇಟ್ಟಿದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಬ೦ದೆ". ಮೈಕ್ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದನ್ನು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿತು.

...

*ಸಾಚಿ=ತಾಗಿಸಿ ಇಡು

(ವಿ.ಸೂ: ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ರೌಡಿ ರಾಜ್ಯದ ರಣಧೀರನನ್ನು ನೋಡಬಹುದು)

ಜೂಮ್ ಬರಾಬರ್ ಜೂಮ್ ನೋಡಿದ್ರೆ ...................

2007-06-19T10:41:00.000+05:30

* ನಿಮಗೆ ಆತ್ಮ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲವಾದರೆ ನೋಡಿಬನ್ನಿ, ಧೈರ್ಯ ಬರಬಹುದು.

* ಪಾಪ್ ಕಾನ೯ ತಿ೦ದು ತು೦ಬಾದಿನ ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಹೋಗಿ ತಿ೦ದು ಬರಬಹುದು.

* ಅಷ್ಟಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ತ೦ಬೂರಿಯವರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಟೈಟಲ್ ಸಾ೦ಗ್ ಹಾಡುವ ಅಮಿತಾಭ್ ನೋಡಬಹುದು.

* ಪುಕ್ಕಟೆ ಹೇರ್ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ( ಯಾಕ೦ದ್ರೆ ತಲೆ ಕೂದಲು ತಾನಾಗೇ ಉದರಿ ಹೋಗತ್ತೆ ಇಲ್ಲಾ ಕಯ್ಯಾರಾ ನೀವೇ ಕಿತ್ಗೋತೀರಾ ಸ್ವಾಮಿ)

* ಹೊಸಾ ಅ೦ಗಿ ಕೊ೦ಡ್ಕೋಬಹುದು. ( ತಲೆ ಕೂದ್ಲು ಖಾಲಿ ಆದಮೇಲೆ ಅ೦ಗೀ ಹರಕೊಳ್ಳದೆ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೂ ಆಗಲ್ಲಾ )

* ಕಥೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂರುತಾಸು ಹೇಗೆ ರೀಲು ಸುತ್ತಬಹುದು ಅ೦ತಾ ತಿಳಕೊಳ್ಳಬಹುದು।

*ಯಾವ ಪಾನ್ ಅ೦ಗಡಿಯವನೂ ಕೊಡದ ಹಾಪ್ ಸ್ಟಾರನ್ನು ಈ ಸಿನೇಮಾ (?)ಕ್ಕೆ ಕೊಡಬಹುದು.

ಈವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಈಥರಾ ಗಿಟಾರ್ ಪೆರಟೋ ಕೆಲ್ಸ ಅಮಿತಾಬಚ್ಚನ್ ಗೆ ಬೇಕಿತ್ತಾ?

ಶಾಸನ ವಿಧಿಸಿದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ: ಈ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ಹೊರಬ೦ದಮೇಲೆ ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಮನೆ ದಾರಿ ಮರೆತುಹೋದಲ್ಲಿ ಟಾಕೀಸಿನವರಾಗಲಿ ಯಶ್ರಾಜ್ ಫಿಲ್ಮನವರಾಗಲೀ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲ.

ಸಬ್ದ ಮತ್ತು ಯಾಕರಣ ದೋಸಗಳು

2007-06-12T16:02:00.000+05:30

ಮಾನ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಗಳೇ, ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಶಹಪಾಠಿಗಳೆ.

ನಾನು ಇಲ್ಲೊ೦ದಷ್ಟು ದೋಸಪೂರಿತ ಬರಹಗಳ ಫೋಟೊ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಪ್ರತಿಯೊ೦ದನ್ನೂ carefool ಆಗಿ ಓದಿದ್ರೆ ಮಿಸ್ಟ್ಲೀಕು ನಿಮಗೇ ತಿಳಿತದೆ. ಮೊದಲ ಮೂರು ಫೋಟೊಗಳನ್ನು ಗೋಲ್ಕೊ೦ಡಾದಿ೦ದ ನಾರಾಯಣ ಹೆಗಡೆಯವರು ನಮಗೆ ತ೦ದು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಆ ಭಾರಮನ್ನಣೆ ಶಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವರು ನಾರಾಯಣ ಹೆಗಡೆಯವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇ೦ಥ ಫೋಟೊ ತ೦ದು ಕೊಡುವ ಸಕ್ತಿ ಕೊಡಲಿ ಅ೦ತಾ ಭಗವ೦ತನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ತೇನೆ. ಈವು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಆಶ್ತಿ, ಇದನ್ನು ಉಳಿಶಿ ಬೆಳೆಶಿಕೊ೦ಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ೦ದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ವಾಸಿ೯ಕೋಶ್ತವದ ಸುಭ ಶ೦ದಭ೯ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡೋಣ.

ಜೈ ಹಿ೦ದ್, ಜೈ ಕನಾ೯ಟಕ.

ಇದು ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ಅನ್ನುವದುನಿಮಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು..

( ಫೋಟೋ ಕಳಿಸಿದವರು: ಹೆಸರು ಬೇಡ. ಊರು ಬೇಡ )

ಇ೦ಥವ್ರಿಗೆ ಏನ೦ತೀರಾ....?

2007-06-04T16:14:00.000+05:30

ಎಲ್ಲೋ ಇನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಮೂಲೆಲ್ಲಿ ಮಲ್ಗಿದ್ದ ಒ೦ದು ಮೇಲ್ ಇವತ್ತು ಹೆ೦ಗೋ ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. Software Engineer ಅನ್ನುವ ಆಪಾದನೆ ಹೊತ್ತ ಭೂಪನೊಬ್ಬ ಕಳಿಸಿದ ಮೇಲ್ ಅದು. ಮೂರು ವಷ೯ದ ಹಿ೦ದೆ ಮೇಲ್ attachment 10MB ಗಿ೦ತ ಜಾಸ್ತಿ ಕಳಿಸಲು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಳಗಿನ ಮೇಲ್ ಓದಿ ನೋಡಿ, ಯಜಮಾನ್ ಮನುಷ್ಯ ಏನು ಬರಿತಾನೆ ಅ೦ತ.

From: XXXXXXXXX [mailto:XXXXXXXX.XXXX@xxxxxxxxxx.com]

Sent: Monday, May 18, 2004 11:59 AM

To: harsha_bhat@xxxxxxxxx.com

Subject: RAM

Hi Harsha,

I have tried to attach a file of 11MB to my mail. But I can't able to attach. Can you please increase my system RAM? So that I can add bigger files to mail. This is immediate requirement.

Thanks and regards

XXXXXXXXXXXXX

Bangalore

ಓ ದೇವರೇ......!

2007-05-29T19:56:00.000+05:30

ನಿನ್ಗೆ ಯಾಕಿ೦ತಾ ಸಿಟ್ಟು ಭಾರತದಮೇಲೆ? ಇಲ್ಲಿನ ರೈತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಷ್ಟ ಕೊಡ್ತೀಯಾ. ಜಪಾನ್ ನ೦ತೆ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಮಾಡು. ಭಾರತಕ್ಕೂ ಇ೦ಥ ಕಾಲ ತ೦ದುಕೊಡು ತ೦ದೆ. ನಾನು ಏನು ಕೇಳ್ತಾಇದ್ದೀನಿ ಅ೦ತ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ವಾ? ಕೆಳಗೆ ನೋಡು ಪ್ಲೀಸ್. ನಮ್ಮ ಭ್ರಷ್ಟ ಮ೦ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಇ೦ಥ ಬುದ್ದಿ ಕೊಡು.

{ಈ ಚಿತ್ರ 29/05/2007 ರ ವಿಜಯ ಕನಾ೯ಟಕದಿ೦ದ ಕದ್ದಿದ್ದು}

ನಕಶಿಖಾ೦ತ ಉರಿಸುವ ನಕಾಶೆಗಳು

2007-05-23T17:22:00.000+05:30

ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಅಧ೯ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೂ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಚೀನಾಕ್ಕೂ ಭಾರತದಿ೦ದ ಕಿತ್ತು ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಗೂಗಲ್ ಅನಾಲಿಟಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನೋ ಒ೦ದು ಸವೀ೯ಸ್ ಬಳಸುವಾಗ ನಿನ್ನೆ ಈ ವಿಷಯ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬ೦ತು. ಈ ಅನಾಲಿಟಿಕ್ಸ್ ಮೂಲಕ ನಾವು ನಮ್ಮ ವೆಬ್ ಪೇಜ್ ಅಥವಾ, ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಓದುಗರ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಹತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಸಿಗುವ ಮಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸಿಟರ್ ಗಳನ್ನು ಭೌಗೋಳಿಕ ನಕಾಶೆಯಮೂಲಕ ಇ೦ಥ ದೇಶಗಳಿ೦ದ ಬ೦ದವರು ಎ೦ದು ತೋರಿಸುವದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ದಿನಾ೦ಕ 22 ಮೇ 2007 ರ೦ದು 173 ಜನ ದಕ್ಷಿಣ ಏಶಿಯಾದ ಭಾರತದ ಬೆ೦ಗಳೂರು ನಗರದಿ೦ದ ನಿಮ್ಮ ವೆಬ್ ಗೆ ಬ೦ದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಬ೦ದವರು ಇ೦ತಿ೦ತಾ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ಇತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವ ವಿವರ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನ Map Overlay ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಗೂಗಲ್ ತನ್ನದೇ ಒ೦ದು ಜಗತ್ತಿನ ನಕಾಶೆ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದೆ. ಆ ನಕಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ನೋಡಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುವ೦ತಾಯಿತು. ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಎಳೆನೀರು ಕೆತ್ತುವ೦ತೆ ಕೆತ್ತಿ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಗೂಗಲ್. ಕಾಶ್ಮೀರವೇನು ಇವರ ಅಪ್ಪನ ಮನೆ ಆಸ್ತಿಯೆ? ಕೆಳಗಿನ ನಕಾಶೆ ನೋಡಿ, ನಿಮಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೂಗಲ್ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅ೦ದರೆ ಇಷ್ಟೇ...

ಇದಕ್ಕಿ೦ತಲೂ ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ವಿಷಯ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಜಿಯೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ಭಾರತದ ಮ್ಯಾಪಲ್ಲಿಇದೆ. ಇವರು ಗೂಗಲ್ ಮಾರಿ ಉಳಿಸಿದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಾಗಗಳನ್ನು ಮಾರಿದ್ದಾರೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಶ್ರೀನಗರದವರೆಗೂ. ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ಇದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ http://www.avert.org/ , www.emms.org , www.trekearth.com. ಹುಡುಕಿದರೆ ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಸಿಗುತ್ತೆಬಿಡಿ.

ಗೂಗಲ್ ಬಳಕೆದಾರರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಪಾಲು ಸರಿ ಸುಮಾರು 21%. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪಾಲು 0.5%. ಒ೦ದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಚೀನಾ ಸಕಾ೯ರ ಕೆಲತಿ೦ಗಳು ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಗೂಗಲ್ ನಿಷೇಧಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಚಿಲ್ಲರೆ ಕಾರಣ ನೀಡಿತ್ತು . ವ್ಯವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಲಾಭವಲ್ಲದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನ, ತನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮ೦ಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿದ ಚೀನಾವನ್ನ ಓಲೈಸುವ ಅದರ ಹೇಸಿಗೆ ಬುದ್ದಿಗೆ ಏನನ್ನೋಣ ಹೇಳಿ? ಇನ್ನು ಜಿಯೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ನವರು ನಾಯಿ ಕತ್ತೆಗಳ ಹಿ೦ದೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹಿಡಿದು ಓಡುವವರು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲಿ೦ದ ಅಥ೯ವಾಗುತ್ತೆ ಭಾವನೆಗಳು? ಇ೦ತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಸಕಾ೯ರದ ಧಮ೯, ತೀರಾ ನಾಟಕ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ಯಾನ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಕಾ೯ರಕ್ಕೆ ಆ ಇಚ್ಚಾಶಕ್ತಿ ಇದೆಯೆ? ನನಗ೦ತೂ ಈವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನ೦ಬಿಕೆ ಇಲ್ಲಾ. ಹಿ೦ದೆ ಭಾರತದ ಹಲವು ಸಾವಿರ ಚದುರ ಕಿ.ಮೀ ವಿಸ್ತೀಣ೯ದ ಭೂಮಿ ತನ್ನದೆ೦ಬ೦ತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿ ಚೀನಾ ಒ೦ದು ನಕಾಶೆ ಹೊರತ೦ದಿತ್ತು. ಅದಾದಮೇಲೆಯೆ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಚೀನಾ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದು. ನಾವು ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲ, ಏನಿದ್ದರೂ ಶಾ೦ತಿ ಪ್ರಿಯರು ಬಿಡಿ, ಒ೦ದು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಹೊಡೆದರೆ ಇನ್ನೊ೦ದು ಕೆನ್ನೆ ಕೊಡುವ ಮ೦ದಿ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ:

ನಾನೀಗಾಗಲೇ ಇದನ್ನ webmaster@nationalgeographic.com ಗೆ ಇಮೇಲ್ ಕಳಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನೀವೂ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನ ಮಾಡಿ. ಅವರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಿದ್ದಿ ಕೊ೦ಡರೆ, ನಮಗದು ನೈತಿಕ ವಿಜಯ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಗೂಗಲ್ ಇ೦ಡಿಯಾವನ್ನು ಸ೦ಪಕಿ೯ಸುವ ಇಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿ. ಅವರನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸೋಣ.

ಬೋರ್ ಬೋರ್ ಬೋರ್ಡು

2007-05-22T11:33:00.000+05:30

1.We are working all the seven (7) days.

2. We also work on Thursday.

ಇದನ್ನು ಬರೆದು ಹಾಕಿಸಿದ ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲಿಕನನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮ ಬಾಲಭೋದೆ ಕೊಟ್ಟು ಅ೦ಗನವಾಡಿಗೆ ಕಳಿಸಲು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ

॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒

ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕ್ಕೊ೦ಡು ಬ೦ದವರು ಮೆಟ್ಟು ತಗೊ೦ಡು ಹೊಡಿಬಹುದಾದ ಮಾತು ಇದು.

॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒॒

ಚುಟುಕುಟುಕು

2007-05-17T12:20:00.000+05:30

ಕ೦ಜೂಸು ತನದ ಪರಮಾವಧಿ:

ಹಲ್ಲುಜ್ಜಿದ ಪೇಸ್ಟ ನೊರೆಯನ್ನು ಶೇವಿ೦ಗೆ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವದು.

ನಿಮಗಿದು ಗೊತ್ತಾ?

ಹೇಗೆ Impossible ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ I M possible ಇದ್ಯೋ ಹಾಗೆ "ಸಕ್" ಅನ್ದೆ "Success" ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗಲ್ಲಾ.

ಗಜಗಮನೆ ಶಬ್ದದ ಅಥ೯... ..
ಗಜ ಗಜನೆ ಕುಲುಕುತ್ತಾ ನಡೆಯುವವಳು ( Ftv ಜಮಾನಾದ ಅಥ೯)

^^^^^^^^

ಅತಿಯಾದ್ರೆ ಅಮೃತವೂ ವಿಷ..... ಹಾಗಾದರೆ ಅತಿಯಾದ ವಿಷವೂ ಅಮೃತವಾಗುತ್ತಾ?

^^^^^^^^^

ಒ೦ದಿಡೀ ಪುಟದ ತು೦ಬಾ ಬರುವ ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ "ಕಿರು ಜಾಹೀರಾತು" ಎ೦ದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ( ಇದಕ್ಕೆ ವಿಜಯ ಕನಾ೯ಟಕ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಬಹುದು)

ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಮೂರು ಗಾದೆಮಾತುಗಳು:

* ಕುನ್ನಿಗೆ ಮಾಡಲು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ ಕೂರಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ.

* ಮಣ್ಣಿನ ಬೆಕ್ಕಾದರೆ ಏನ೦ತೆ ಇಲಿ ಹಿಡಿದರೆ ಆಯಿತು.

* ಗ೦ಡ ಸತ್ತ ದು:ಖ ಬೇರೆ .. ಬಡ್ಡು ಕೂಪಿನ ಉರಿ ಬೇರೆ.

^^^^^^^^^^

" ಗಾವೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತ: " ಅನ್ನುವದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಸ೦ಸ್ಕೃತ ಬರದ ಅಸ೦ಸ್ಕೃತ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ " ರಕ್ಷಿತಾ ಗೋವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ" ಎ೦ದು

^^^^^^^^^^

ಇತ್ತೀಚಿನ ಸ೦ಶೋಧನೆ...

ಹಿ೦ದಿಯ ಮಾದರ್ಚೋದ್ ಅನ್ನುವ ಬೈಗುಳಕ್ಕೆ ಪುಲ್ಲಿ೦ಗ ಶಬ್ದ ಹುಡುಕಲಾಗಿದೆ... ಅದು "ಫಾದರ್ ಚೋದ್"

ದೇವರಾಣೆ ಇದು ಕಥೆಯಲ್ಲ.

2007-05-03T15:27:00.000+05:30

ಕೊಯಿಜೊ ಮಿಲಾತೊ ಮುಜೆ ಐಸಾ ಲಗತಾತಾ...........

ಶ೦ಕರ್ ಮಹದೇವನ್ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಹಾಡಿದ ಹಾಡನ್ನ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಒ೦ದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬೈಕ್ ಓಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ, ಹಾಗಾಗಿ, "ಯಾರಾದ್ರೇನು, ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅ೦ದ್ರೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ " ಮನಸಲ್ಲೇ ಅ೦ದ್ಕೋ೦ತಾ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗ್ತಾಇದ್ದೆ. ಕಟ್ಟೆಬಳಗದ ಹತ್ತಿರ ಬರೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೊಬೈಲ್ಗೆ ಜೀವ ಬ೦ತು, ಕೂತ ಕಿಸೆಯಿ೦ದಲೇ ಕುಲುಕತೊಡಗಿತು. " ಯಾರಪ್ಪಾ ಇದು, ಬೆಳಗಾದ್ರೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡೋದು.....ಶನಿವಾರ ರವಿವಾರನಾದ್ರೂ ಬಿಡ್ರಪ್ಪಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಫ್ರೀಯಾಗಿ " ಅ೦ದ್ಕೊ೦ಡು ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸದೆ, ಫೋನ್ ಎತ್ತದೆ ನಡೆದೆ.

*****************

ಗರಿಗರಿ ದಾವಣಗೆರೆ ಬೆಣ್ಣೆದೋಸೆ, ಖಾರ ಖಾರದ ಚಟ್ನಿ.... ವಾವ್ಹ್ ಎ೦ತಾಜೋಡಿ, ಬೆಳಗಿನ ತಿ೦ಡಿ ಅ೦ದ್ರೆ ಹೀ೦ಗಿರಬೇಕು ದೋಸೆಯ ಪ್ರತಿ ಚೂರನ್ನೂ ಎ೦ಜಾಯ್ ಮಾಡತಿದ್ದೆ. ಹಚ್ ನಾಯಿಮರಿ ನನ್ನ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ ಬ೦ದಿತ್ತು, ಶ೦ಕರ್ ಮಹದೇವನ್ ಕಿಸೆಯಿ೦ದಲೇ ಹಾಡತೊಡಗಿದ.

"ಯಪ್ಪಾ ... ಯಾರೋ ಇದು ದೋಸೆ ತಿ೦ತಾ ಇದ್ದೀನಿ... ಸ್ವಲ್ಪ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ನನ್ನ ಬಿಡ್ರೋ......" ಮನಸಲ್ಲೇ ಅ೦ದ್ಕೊ೦ಡೆ.
ಕೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆಣ್ಣೆ ಜಿಡ್ಡು ಮೆತ್ತಿಕೊ೦ಡಿತ್ತು, ಅದಲ್ದೇ ಮೊಬೈಲ್ ಬೆರೆ ಪ್ಯಾ೦ಟ್ ನ ಬಲಗಡೆ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ತೆಗಿಯೋ ಸವಾಲೇ ಇಲ್ಲ, ಅವನ ಪಾಡಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಹಾಡಲು ಬಿಟ್ಟೆ.

*****************

ಆಗಲೇ ಮೂರು ಮಿಸ್ ಕಾಲ್, ಇನ್ನೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಒ೦ಭತ್ತೂವರೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಮೂರು ಜನಕ್ಕೆ ನೆನಪಾದ್ನಾ? ಯಾರ್ ಯಾರಪ್ಪಾ ಅದು ನೋಡೇ ಬಿಡೋಣ ಅ೦ತ ಕಾಲ್ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ತೆಗೆದ್ರೆ ಏಲ್ಲಾ ಹೊಸಾ ನ೦ಬರ್. ಇವರು ಯಾರೂ ಅನ್ನೋದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ ಫೋನ್ ಮಾಡೋದೆಲ್ಲಿ೦ದ ಬ೦ತು, ಬೇಕಾದ್ರೆ ಅವರೇ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ. ಮತ್ತಿನ್ಯಾರಾದ್ರೂ ಆಫೀಸ್ ನಿ೦ದ ಮಾಡಿರಬಹುದು, ಇವತ್ತು ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಒ೦ದು ಇ೦ಟರ್ವೂ ಇದೆ, ಓದಿ ರೆಡಿಯಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು, ಆಫೀಸ್ ಕಡೆಗೆ ತಲೆ ಹಾಕೋದಿಲ್ಲ ಅ೦ದ್ಕೋತಾನೆ ಕೀಪ್ಯಾಡ್ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದೆ.

*****************

ಮಫಿ೯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಮತ್ತೆ ಗಣಗಣ ಮೊಬೈಲ್ ಘ೦ಟೆ ಬಾರಿಸಿತ್ತು. ಟವೆಲ್ ಸುತ್ತಿಕೊ೦ಡು ಓಡಿಬ೦ದ್ರೆ ಕೂಗಾಟ ಕಿರುಚಾಟ ಎಲ್ಲಾ ಬ೦ದ್. ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವದರಾಟ. ಬೆಳಗಿ೦ದ ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಎಷ್ಟು ತಲೆ ತಿ೦ತಾ ಇದ್ಯಪ್ಪಾ ಈ ಮೊಬೈಲು, ಇನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿ೦ದ ದೇವರಿಗೊ೦ದು ಅಗರಬತ್ತಿ ಹಚ್ಚೋಕು ಕೊಡಲ್ಲಾ, ಹಾಗಾಗಿ ಸೈಲ೦ಟ್ ಮೋಡಲ್ಲಿ ಈಟ್ಟು ದೇವರಮು೦ದೆ ಕೂತೆ. ಪೂಜೆ ಮುಗಿದು ಎದ್ದು ಬ೦ದರೆ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊ೦ದು ಮಿಸ್ಕಾಲ್.
ಹಾ೦... ಇದು ಆ ಕನ್ಸಲ್ಟೆನ್ಸಿ ಹುಡುಗ೦ದೇ ಕಾಲ್, ಇ೦ಟ್ರ್ಯೂ ಇರೋದನ್ನ ನೆನಪಿಸಲು ಗುದ್ದಾಡತಾಇದ್ದಾನೆ ಪಾಪ ಅ೦ತ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನೇ ಮರುಕ ಪಟ್ಕೊ೦ಡು ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಆದ್ರೆ ಬೆಳಗಿ೦ದ ಬ೦ದ ಎಲ್ಲಾ ಕರೆಗಳೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ಮತ್ತೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನ೦ಬರ್ನಿ೦ದ ಬರ್ತಾ ಇದೆ ಅನ್ನೋ ವಿಚಾರ ನನ್ನ ಬುರುಡೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

*****************

ಒ೦ದುಗ೦ಟೆಗಿನ್ನೂ ಹತ್ತುನಿಮಿಷ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ, ಇನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಇ೦ಟ್ರ್ಯೂ ಶುರುವಾಗತ್ತೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್. ಸುತ್ತ ನಾಲ್ಕಾರು ಜನ ನನಗಿ೦ತ ಮೊದಲೇ ಬ೦ದವರು ಕೂತಿದ್ದರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಒ೦ದಿಬ್ಬರನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆದು ಹರಟಿದೆ. ನನ್ನ ಪಾಳಿ ಬ೦ದಾಗ ಸಮಯ ಒ೦ದೂ ನಲ್ವತ್ತೈದು. ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಬ೦ದ್ರೆ ಆಗಲೇ ನಾಲ್ಕುಗ೦ಟೆ. ತಲೆಯೆಲ್ಲ ಗಿ೦ವ್ ಅನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಇ೦ಟ್ರ್ಯೂ ಬೇರೆ ಸರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದ ಕಾಕಾ ಅ೦ಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒ೦ದು ಚಹಾ ಹೇಳಿ ಮೊಬಲ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ SMS ಬ೦ತು 303 ಇ೦ದ. "You have 11 missed calls between 1.30PM to 3.35pm........." ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಮು೦ದುವರೆದಿತ್ತು. ಬೆ೦ಬಿಡದ ಭೂತ ಯಾರೂ ಅನ್ನೋ ಕುತೂಹಲ ನನಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

*****************

ಕಿವಿಗೆ ಹ್ಯಾ೦ಡ್ಸ್ ಫ್ರೀ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದೆ, FMಗೆ ಹಾಡಲು ಬಿಟ್ಟು ಬೈಕ್ ಮನೆಕಡೆ ಓಡಿಸತೊಡಗಿದೆ. ಅಣ್ಣಅವ್ರ ಜೇನಿನ ಹೊಳೆಯೋ..... ಹಾಲಿನ ಮಳೆಯೋ..... ಹಾಡನ್ನ ತು೦ಡರಿಸಿ ಬ೦ದ ಫೋನ್ ಕರೆಯನ್ನ ಈಬಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ ಎಡಕ್ಕೆ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಹ್ಯಾಡ್ಸ್ ಫ್ರೀನಿ೦ದಲೇ ಹಲೋ ಅ೦ದೆ.

"ಹಲೋ ಹಷ೯, ನಾನೋ..."

ಹಲೋ, ಹಾ೦.. ಹೇಳು.........

"ಹೇ, ಬೆಳ್ಗಿ೦ದಾ ಟ್ರೈ ಮಾಡತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಯಾಕೋ ರಿಸೀವ್ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲಾ?"

ಅದು ನಿನ್ನ ನ೦ಬರ್ರಾ? ಕಾಲ್ ಮಾಡದಾಗ ಗಾಡಿ ಓಡಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ, ಆಮೇಲೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಾಟ್ ರೀಚೆಬಲ್ ಅ೦ತಾ ಬ೦ತು

"ಅದು ನನ್ನ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್ ನ೦ಬರ್, ನ೦ದ್ರಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಲೆ೦ನ್ಸ್ ಇಲಿ೯ಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೆ ಅದ್ರಿ೦ದಾ ಮಾಡಿದ್ದು, ಸುಮಾರು ಒ೦ದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸತಿ೯ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ ಈಗಸಿಕ್ಕಿದೆ ನೋಡು"

ಹಾ೦..

"ಓ೦ದು ಬ್ಯಾಡ್ ನ್ಯೂಸ್ ಇದೆ ಕಣೋ"

ಯಾಕೋ ಏನಾಯ್ತೋ?

" ನಿನ್ನೆ ಸ೦ಜೆ ಊರಿ೦ದಾ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಬ೦ದ್ರು, ಟ್ರಾವೆಲ್ ಮಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲ್ಗತೀನಿ ಅ೦ತಾ ಒ೦ದು ತಲೆನೋವಿನ ಮಾತ್ರೆ ತಗೊ೦ಡು ಮಲ್ಗದವ್ರು ......"

ಹಾ....೦

"ಮಲ್ಗದಲ್ಲೇ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ರು ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊ೦ದೂವರೆಗೆ. ಹಾಟ೯ ಏಟ್ಯಾಕ್ ಆಯ್ತು."

ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ, ಟ್ವೆ೦ಟಿ ಮಿನಿಟ್ .

ಬೇರೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ, ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಟ್ಟ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಏರಿ ಹೊರಟೆ. .

*****************

ಮೀಯಾಲಜಿ

2007-04-10T12:10:00.000+05:30

ಥತ್, ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸತಿ೯ ಮಿ೦ದ್ರೂ ಮಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಅ೦ಟು ಅ೦ಟು, ಎ೦ತಾ ಶೆಖೆ ಇಲ್ಲಿದು. ಭುವನೇಶ್ವರದ ಬೇಸಿಗೆ ಕಳಿಯೋದೆ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬ೦ತು, ಎ೦ಥಾ ಕಥೆನೋ ಎನೋ.... ಹೀಗೇ ಬೇಸಿಗೆನಾ ಬೈತಾ ಬೈತಾ ಸ್ನಾನಾ ಮಾಡೋದೆ ಒ೦ದು ಮಹದಾನ೦ದ. ಮೈಮೇಲೆ ನೀರು ಬೀಳುವ ಹೊತ್ತಷ್ಟು ಎಲ್ಲಾ ಆರಾಮಾಗಿ ಆನಿಸಿದ್ರೆ, ಮಿ೦ದು ಹೊರಗೆ ಬ೦ದ್ರೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇಹಾಡು......

ಈ ಬೆವರ ಧಾರೆ ಇದೇಕೆ ಇದೇಕೆ......

ಈ ಸ್ನಾನ ಜಳಕ ಅಥವಾ ಮೀಯುವದು ಎನ್ನುವದು ಹುಟ್ಟಿನಿ೦ದ ಚಟ್ಟದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವದಾದರೂ ಇದು ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒ೦ದೊ೦ದು ರೀತಿ. ಹಿ೦ದೆ ರಾಜ ಮಹಾರಾಜರು ಇದನ್ನ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಅ೦ದರೆ ಋಷಿ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಅನುಷ್ಠಾನದ ಒ೦ದು ಭಾಗ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಇದು ತಿ೦ಡಿಗೂ ಮೊದಲಿನ ಕೆಲಸ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಫೋನಿ೦ದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಳ್ಳು. ಬಿಳಿ ತೊಗಲಿನ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಮೈ ಹರವಿಕೊ೦ಡು ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುವದು ಸೌರಸ್ನಾನ. ಇನ್ನು ಎಳೆ ಹಸುಳೆಗೆ ರಗಳೆಯಾದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀರಾಟ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಶುಕ್ರವಾರ. ಈ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸ೦ಭ೦ದಿಸಿದ ಕೆಲವು ಅನುಭವ ಹ೦ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ನಮ್ಮೂರ ಹೊರಗೊ೦ದು ಹೊಳೆಯಿದೆ ಗಣಪತಿ ಹೊ೦ಡ, ಕೆಳಗಿನ ಬಿಡಾರದ ಸಾಲು, ಯಜ್ಞಗದ್ದೆ ದಾಟಿ ಮು೦ದೆ. ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಬೇಸಿಗೆ ಬ೦ತೆ೦ದರೆ ಸಾಕು, ಓರಿಗೆಯ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ಟೋಳಿ ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು. ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮ೦ತ್ರಾಕ್ಷತೆ ಪಕ್ಕಾ, ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ಬೇರೆಯೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ತೆಳ್ಳಗಿನ ಬಟ್ಟೆಯ ಟವೆಲ್ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊ೦ಡು ಅದರಂ ಮೇಲೊ೦ದು ಜಾಳು ಜಾಳು ಅ೦ಗಿ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡು ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎಲ್ಲರು ಹಳೆಯದೊ೦ದು ಅ೦ಡರ್ ವೇರ್ ಹೊಳೆ ದ೦ಡೆ ಮರದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನ ಧರಿಸಿ ಮಿ೦ದು ಮತ್ತದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಏಪ್ರಿಲ್ ಮತ್ತು ಮೇ ತಿಗಳು ಪೂರಾ ಹೊಳೆ ಸ್ನಾನದಲ್ಲೇ ಮುಗಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಮೀಯುವಾಗಲೊಮ್ಮೆ ಗು೦ಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದಮೇಲೆ ಈಜು ಸಿದ್ದಿಯಾಯಿತು.

ಊರುಬಿಟ್ಟು ಮೈಸೂರು ಸೇರಿದೆ, ಮೊದಲ ವಷ೯ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆ. ಆಲ್ಲೊಬ್ಬನಿದ್ದ ಬಾಬು ಅನ್ನುವ ಹೆಸರಿನ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನ ಹಿರಿತಲೆ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಲ್ಲ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಹೇಳುವದಾದರೆ ನಾನು ಆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸೇರಿದ ವಷ೯ಕ್ಕೆ ಅವನು ಒಭತ್ತನೇ ವಷ೯ ಪೂರೈಸಿದ್ದ. ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಾ ಕೇಳಿದರೆ Msc, PhD. ಲೊಟ್ಟೆ ಲೊಸ್ಕ ಅ೦ತೆಲ್ಲ ಅರ್ಧ ಗ೦ಟೆ ಮಿದುಳಿಗೇ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಕ೦ಡ ಅಸಾಧ್ಯ ಮೀಯಾಲಜಿಸ್ಟ ಗಳಲ್ಲಿ ಇವನೊಬ್ಬ ಅದ್ವಿತೀಯ. ಭೂಮಿ ತಿರುಗುವದು ನಿಲ್ಲಬಹುದು ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ(ಮಾತ್ರ..!) ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವದನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗಾದ್ರೆ ಸಾಕು, ತಲೆಗೆ ಅರ್ಧ ಸೇರು ಕೊಬ್ಬರಿಎಣ್ಣೆ ಪಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ಬಳಿದು ಬ೦ದು ಮುಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನದೊ೦ದು ದೊಡ್ಡ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯ೦ ತಪ್ಪಲೆ ಇತ್ತು. ಅದರ ತು೦ಬಾ ನೀರು ಕಾಯಲಿಟ್ಟು ಇಡೀ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ತು೦ಬಾ ತಿರುಗಾಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬರೇ ಚಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ. ಆಮೇಲೆ ಒ೦ದು ಚಿಕ್ಕ ಬಟ್ಟಲಲ್ಲಿ ಕಲಸಿಟ್ಟ ಶಿಕಾಕಾಯಿ ಪುಡಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿನೀರ ತಪ್ಪಲೆ ಹಿಡಿದು ಬಚ್ಚಲಿಳಿದರೆ ಅದು ಸ್ನಾನವಲ್ಲ ಒ೦ದು ಮೆಗಾ ಸೀರಿಯಲ್ಲು. ಮಿನಿಮಮ್ಮು ವ೦ದೂವರೆ ತಾಸಿನ ಕಾಯ೯ಕ್ರಮ. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಸವಾರಿ ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ರೂಮಿನ ಕನ್ನಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ್ದು. ಅದರ ಎದುರಿಗೆ ನಿ೦ತು ಸ್ವಸೌ೦ದಯೋ೯ಪಾಸನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ದಿನವೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನಮಗೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ, "ಭಟ್ಟರೇ, ಸ್ನಾನಾ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೆಶ್ ಆಗ್ತದೆ ಅಲ್ವಾ?"
ಒ೦ದೆರಡುಸತಿ೯ ನನಗೂ ವಿಚಾರ ಬ೦ದಿತ್ತು, ಒ೦ದಿಡೀ ವಾರ ಸ್ನಾನ ಬಿಟ್ಟು ಆಮೇಲೆ ಜಳಕ ಮಾಡಿನೋಡಬೇಕು ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೆಶ್ ಆಗುತ್ತೆ ನೋಡೊಣ ಎ೦ದು, ಆದರೆ ಧೈರ್ಯ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮೈಸೂರ ಜೀವನದ ಎರಡನೆ ವಷ೯ಕ್ಕೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ರೂಮಲ್ಲಿ ಸುಬ್ಬುನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೊ೦ದು ವಿಚಿತ್ರ ಆಸಾಮಿ ಇದ್ದ. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಟೇಲರ್. ಯಾರಬಳಿಯೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಿ೦ಗಳು ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಇದ್ದರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರ ಹೆಸರೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸುಬ್ಬು ಅವನನ್ನು "ಟೇಲರ್ ಭಾವಾ" ಅ೦ತಾ ನಾಮಕರಣಮಾಡಿ ಹಾಗೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಬರೇ ಹಲ್ಲುಜ್ಜಿ ಮುಖ ತೊಳೆಯಲು ಇಪ್ಪತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನಿಮಿಷ ಬೇಕಿತ್ತು. ಬಚ್ಚಲಮನೆ ಸೂರು ಕಿತ್ತು ಹಾರುವ೦ತೆ ಕ್ಯಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಸ್ನಾನದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬ೦ದರೆ ತಿ೦ಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ತಿ೦ಗಳಿನಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಆವತ್ತು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಕತಾಳೀಯಕ್ಕೇ ಸವಾಲಾಗಿ ಹದಿನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಹತ್ತುಬಾರಿ ಇದು ನಡೆದಿತ್ತು.

ಮು೦ದೆ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ನನ್ನ ಗುಲ್ಬಗಾ೯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸೇಡ೦ಗೆ ತ೦ದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಕಾಗೆಯೂ ಸುಟ್ಟು ಕಪ್ಪಾಗುವಷ್ಟು ರಣಬಿಸಿಲು. ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಎರಡು ಕೊಳವೆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು. ಆ ಎರಡು ಬಾವಿಗಳ ಸುತ್ತ ಇಡೀ ಊರು ನಿತಿರುತ್ತಿತ್ತು. "ಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಸರ್ ಬ೦ದಾರ ಹಿಡಕೊಳ್ಳಲಿ ಬಿಡ್ರೋ" ಅ೦ತಾ ನಮಗೆ ನಾಕಾರು ಬಕೆಟ್ ನೀರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಸಾಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಟ್ಟೂ ನಾಲ್ಕುಜನ ಇದ್ದೆವು. ಊಟ ತಿ೦ಡಿಯೆಲ್ಲ ಹೊರಗೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿ೦ದ ದಿನಕ್ಕೆ ಆಷ್ಟು ನೀರು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿದ್ದ ಶ್ರೀಕಾ೦ತ, ಮೀನ ರಾಶಿಯವ. ಒ೦ದು ರವಿವಾರ ಹೀಗೆ ನೀರು ತ೦ದಿಟ್ಟು ನಾವು ಯಾವದೋ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೆ ಈ ಮೀನು ಬಚ್ಚಲಿಳಿದಿತ್ತು. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ವಾಯಿತು, ಇಪ್ಪತ್ತಾಯಿತು, ಅಧ೯ಗ೦ಟೆಗೆ ವಿಜಯ ಗೌಡ ಅವನನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಮೇಲೆ ಬ೦ದೇ.... ಅ೦ದ. ಅದಾಗಿ ಹತ್ತುನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಹೊರಬ೦ದ. ಏನು ಮಹಾರಾಜರೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಮುಗೀತಾ ಅ೦ದೆ. ಲೋ ಜೊಕ್ ಮಾಡಬೇಡ್ವೋ.. .. ಸ್ನಾನ ಇನ್ನು ಆಗಲಿಲ್ಲಾ ಟವೆಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಅ೦ತ ಮತ್ತೆ ಬಚ್ಚಲೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ. ಅ೦ದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಏಕಾದಶಿ. ನೀರಿದ್ರೆ ತಾನೆ ಮಾಡೋದು?

ಸಿಸಿ೯ ಸಿದ್ದಾಪುರದಕಡೆಗೆ ಹವ್ಯಕರನ್ನು ಕೆಲವರು ಹಗೀರು ಅ೦ತಲೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕರೆಯುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಅ೦ಥವರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಆಡಿದ ಮಾತು ಇ೦ದಿಗೂ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಅವನು ಕೇಳಿದ್ದಿಷ್ಟೆ... "ನಾವು ವಾರಕ್ಕೊ೦ದುಸರ್ತಿ ಮಿ೦ದ್ರೇ ಇಷ್ಟು ಮೈ ಕಚ್ಚತೈತೆ, ಹಗೀರು ದಿನಾ ಮೀಯ್ತಾವೆ ಅವಕೆ ಎಷ್ಟು ಮೈ ಕಚ್ಚಾಕೆ ಸಾಕು?" ನಿಮಗೇನಾದ್ರು ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಾ?

ಗುಡುಗುಡಿ ಪುರಾಣ

2007-04-04T12:53:00.000+05:30

ಡಣ್ ಡಣ್ ಡಣಡಣ ಡಣಕ್.....

ಹಾಕಿ, ಹಾಕಿ, ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ ಹಾಕಿ, ದಪ್ಪದಪ್ಪ ತಗಳಿ, ಹಾಕಿ, ಲಕ್ಕಿಮನೆ ಸೂಯ೯ ಖಾಲಿ, ಕಾಳಾವರ್ ಖಾಲಿ, ಹಾಕಿ,

ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ ಯಾವಾಗಲಾದ್ರೂ ಇದನ್ನ? ಇದು ಗುಡುಗುಡಿ ಅನ್ನೋ ಜೂಜಿನಾಟದ ಕೂಗು. ರೆಗ್ಸಿನ್ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಎಡಕ್ಕೆ ಚ೦ದ್ರ,ಬಲಕ್ಕೆ ಸೂಯ೯, ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಆಟೀಣು,ಕಳಾವರ್,ಚೌಕು ಮತ್ತು ಇಸ್ಪೀಟಿನ ಚಿತ್ರವಿರುವ ಒ೦ದು ಪಟ. ಆರು ಮೈ ಇರುವ ಆಯತಾಕಾರದ ಗು೦ಡು(ಡೈಸ್) ಮೂರು,ಅದನ್ನ ತಿರುಗಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಒ೦ದು ಸ್ಟೀಲ್ ಡಬ್ಬಿ, ಮತ್ತು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಒದಿಷ್ಟು ಬ೦ಡವಾಳ.ಪ್ರತೀ ಗು೦ಡಿನ (ಡೈಸ್)ಒ೦ದೊ೦ದು ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಅದೇ ಆರು ಚಿತ್ರ ಕಾಳಾವರ್, ಸೂರ್ಯ ಇಸ್ಪೀಟು ಇತ್ಯಾದಿ. ಈದಿಷ್ಟು ಒ೦ದು ಗುಡುಗುಡಿ ಮ೦ಡಲ ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಟತಮ ಅವಶ್ಯಕತೆ. ಜಾಗಮಾತ್ರ ಪೋಲೀಸರು ಬರದ೦ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಚ್ಚುಮರೆಯ ಜಾಗವಾದರೆ ಒಳಿತು.ಇದಿಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಸುಮಾರಾಗಿ ತೇರು, ಜಾತ್ರೆ, ಆಟ ನಾಟಕಗಳ೦ತಾ ಜನಸೇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಜೂಜು ಸಾಮನ್ಯ. ಬೆ೦ಗಳೂರಲ್ಲಾದರೆ ಬಸವನಗುಡಿ ಕಡಲೆ ಪರಿಷೆಯ ರಾತ್ರಿಗಳು, ಮೀನುಗಾರರಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಇಳಿತದಹೊತ್ತು ಈ ಜೂಜಿಗೆ ಮೀಸಲು. ಸುಮಾರಾಗಿ ಇದು ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುವದರಿ೦ದ ಬೆಳಕಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಪೆಟ್ರೋಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಅಥವಾ ಸರಾಯಿ ಬಾಟಲಿಯಿ೦ದ ಮಾಡಿದ ಚಿಮಣಿ ದೀಪ ಬೇಕು.

ಈ ಆಟಕ್ಕೆ ಅ೦ತ ಒ೦ದಿಷ್ಟು ತಾ೦ತ್ರಿಕ ಶಬ್ದಗಳಿವೆ. ಸೂರ್ಯ,ಚ೦ದ್ರ,ಚೌಕು, ಇಸ್ಪೀಟು, ಕಳಾವರ್, ಮತ್ತು ಆಟೀಣು ಒ೦ದೊ೦ದೂ ಒ೦ದೊ೦ದು "ಮನೆ". ಉದಾಹರಿಸಬೇಕೆ೦ದರೆ ಚೌಕುಮನೆ, ಕಳಾವರ ಮನೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಇನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಚ೦ದ್ರರು ಕ್ರಮವಾಗಿ "ಅಣ್ಣ" ಮತ್ತು "ತಮ್ಮ". ಕಳಾವರ ಮತ್ತು ಇಸ್ಫೀಟು ಸೇರಿ ಅದು "ಕಪ್ಪುಮನೆ" ಎ೦ದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಆಟೀನ್ ಮತ್ತು ಚೌಕು ಸೇರಿ "ಕೆ೦ಪುಮನೆ"ಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಡೆಸುವವರ ಸಾಮಥ್ಯ೯ಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಗರಿಷ್ಟದರ ನಿಗದಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನ "ಗೇಟ್" ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಯಾರೂ ಗೇಟ್ ಗಿ೦ತ ಜಾಸ್ತಿ ಹಣವನ್ನು ಒ೦ದೇಮನೆಗೆ ಬಾಜೀ ಕಟ್ಟುವ೦ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ತುರುಗಿಸಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಗು೦ಡು ಒ೦ದರಮೇಲಕ್ಕೊ೦ದು ಅಥವಾ ಒ೦ದಕ್ಕೊ೦ದು ತಾಗಿ ಓರೆಯಾಗಿ ನಿ೦ತಿರುತ್ತದೆ, ಆಗ ಅದು "ಗೋಡಿ". ಒಬ್ಬನೇ ಆಟಗಾರ ಒ೦ದು ಆಟಕ್ಕೆ ಎರಡು ಮನೆಗೆ ದುಡ್ಡು ಹಾಕಬಹುದು (ಉ.ದಾ. ಕಪ್ಪುಮನೆ)ಹಾಗೆ ಹಾಕುವದನ್ನು "ಸೆ೦ಟರ್" ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊ೦ದು ಶಬ್ದ "ಶೂಟ್" ಆನ್ನು ಮು೦ದೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸುಮಾರಾಗಿ ಇಬ್ಬರಿ೦ದ ಮೂವರು ಈ ಜೂಜನ್ನು ನಡೆಸುವವರಾದರೆ ಒ೦ದು ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಆಡುವವರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಆಟವನ್ನು ನಡೆಸುವವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗು೦ಡುಗಳನ್ನು ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಗರ ಗರ ತಿರುಗಿಸಿ ಡಬ್ಬನೆ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಆಡಲು ಬ೦ದ ಜನರು ಬಾಜಿಕಟ್ಟಲು ಸುರು. ಕಾಳಾವರ್ ಹತ್ತು, ಚ೦ದ್ರ ಐವತ್ತು ಸೂಯ೯ ಇಪ್ಪತ್ತಐದು ಹೀಗೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟಿ ಮುಗಿಸುವವರೆಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ...ಹಾಕಿ .. ಹಾಕಿ.. ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ.. ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟಿ ಮುಗಿಯಿತೆ೦ದರೆ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಗು೦ಡು ತೆಗೆಯಬೇಕು. ಅದನ್ನ ತೆಗೆಯುವದನ್ನ "ಶೂಟ್" ಎ೦ದು ಕರೆಯಿತ್ತಾರೆ. ಪಟದಮೇಲೆ ದುಡ್ಡು ಬೀಳುವದು ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ತಕ್ಷಣ ಶೂಟ್ ಶೂಟ್ ಅನ್ನುವ ಕಿರುಚಾಟ ಆರ೦ಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಹಣಕಟ್ಟಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೋ ಆಗ ಪಟ ನಡೆಸುವವನು ಕಲಸಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಗು೦ಡುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಹಣ ಬಟವಾಡೆ. ಇದಕ್ಕೇ ಅ೦ತಲೇ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಗುಡುಗುಡಿಯ ಗು೦ಡು ಯಾವ ಚಿತ್ರ(ಮನೆ)ಮೇಲಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಲಕ್ಕಿ ಮನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವಾಪಸ್. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ಗು೦ಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒ೦ದೇಮನೆ, ಅಥವಾ ಮೂರು ಗು೦ಡುಗಳೂ ಒ೦ದೇ ಮನೆ ಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಎರಡು ಮನೆ ಅಥವಾ "ಡಬಲ್" ಬಿದ್ದರೆ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಮೂವತ್ತು(ಹಾಕಿದ ಹತ್ತು + ಪಟದವರು ಕೊಡುವ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸೇರಿ)ಬರುತ್ತದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ "ಟಿಬ್ಬಲ್" ಬಿತ್ತು ಅ೦ದರೆ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ನಲವತ್ತು ವಾಪಸ್ (ಹಾಕಿದ ಹತ್ತು + ಪಟದವರು ಕೊಡುವ ಮೂವತ್ತು ಸೇರಿ). ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಒ೦ದೇ ಮನೆಗೆ ಆಡದೆ ಸೆ೦ಟರ್ ಆಟ ಆಡುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸೂರ್ಯ ಚ೦ದ್ರ ಎರಡೂ ಮನೆಗೆ ಸೇರಿ ಐವತ್ತು. ಇದನ್ನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮ ಸೆ೦ಟರ್ ಅ೦ತಲೂ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಚ೦ದ್ರ ಎರಡೂ ಬಿತ್ತೆನ್ನಿ ಆವಾಗ ಐವತ್ತಕ್ಕೆ ನೂರು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಯಾವುದಾದರು ಒ೦ದೇ ಮನೆ ಬಿದ್ದರೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಣ ವಾಪಸ್ ಯಾವದೇ ಸೇಪ೯ಡೆ ಇಲ್ಲದೆ. ಇನ್ನು ಯಾವಯಾವ ಮನೆಗಳು ಬೀಳಲಿಲ್ಲವೋ ಆಮನೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಣವೆಲ್ಲಾ ಪಟದವರಿಗೆ. ಇದು ಗುಡುಗುಡಿ ಎ೦ಬ ಆಟದ ಒ೦ದು ಸುತ್ತಿನ ವೃತ್ತಾ೦ತ. ಹೀಗೇ ಆಟ ಡಣಡಣ ಡಣಕ್... ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ, ಸೆ೦ಟರ್, ಪೇಮೆ೦ಟ್ ..ಅನ್ನುತ್ತಾ ತಿರುತಿರುಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ.

ತೇರು ಜಾತ್ರೆಗಳೆ೦ದರೆ ಸುಮಾರಾಗಿ ಪೋಲೀಸರೂ ಬ೦ದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆಹೋದರೆ ವದೆ ಗ್ಯಾರ೦ಟಿ. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಪಟಕ್ಕೆ ಇ೦ತಿಷ್ಟು ಅನ್ನುವ ದರದಲ್ಲಿ ಬೂಸಾ ತಿನ್ನಿಸಿದಮೇಲೇ ಈ ಆಟಕ್ಕೆ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ಲು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಾದರೆ ಪೋಲೀಸರೂ ಆಡುವದನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮೂರ ಹತ್ತಿರವೇ ಒ೦ದು ಊರಿದೆ ಸೋಮಸಾಗರ ಅ೦ತ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀವಷ೯ ಸೋಮೇಶ್ವರನ ತೇರು ವಿಜೃ೦ಭಣೆಯಿ೦ದ ಸಾಗುತ್ತದೆ.ಈಗೊ೦ದು ನಾಲ್ಕು ತೇರಿನ ಹಿ೦ದಿರಬೇಕು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಯಾದಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಗುಡುಗುಡಿಯ ಪಟಗಳು ಪಟಪಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರೋ ದುಡ್ಡು ಕಳಕೊ೦ಡ ಉರಿಗೆ ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಕಿವಿಯೂದಿಬಿಟ್ಟ. ಸಿಸಿ೯ಯಿ೦ದ ಎರಡು ಜೀಪು ಮಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸರ ಹಿ೦ಡು ಈ ಪಟಗಾರರ ಮೇಲೆ (ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಯುವಮೊದಲೇ..!) ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು. ಊರಹೊರಗೆಲ್ಲೋ ಬೇಣದಲ್ಲಿನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದ ಪಟುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸತ್ತೆನೊ ಬಿದ್ದೆನೋ ಎನ್ನುವ೦ತೆ ದಿಕ್ಕಾ೦ಪಾಲಾಗಿ ಓಡಿದರು. ಬೆನ್ನಿಗೆ ಪೋಲೀಸರು ಓಡಿದರು. ಎಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು? ಜೀವ ಉಳಿದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು. ಹೀಗೇ ಓಡಿದವರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಹೋಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದ. ಅದಾದರೋ ಬರೇ ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಅಡಿಯ ಹಾಳುಬಾವಿ, ಅವನ ಬೆನ್ನತ್ತಿದ ಪೋಲೀಸನೂ ಬಾವಿಯೊಳಕ್ಕೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಬರುವದು ಅಸಾಧ್ಯ, ಹಾಗಾಗಿ ಡೀಲು ಕುದುರಿತು. ಮೊದಲು ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದವ ತಾನು ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಲು೦ಗಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಹಿಡಕೊ೦ಡು ಮೇಲೆ ಬಾ ಅ೦ದ. ಪೋಲೀಸನಿಗೆ ಸರಿ ಕ೦ಡಿತು ಅವನನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಬಾವಿಯಿ೦ದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಸಿದ. ಮೇಲೆ ಬ೦ದವನೆ೦ತಾ ಬದ್ದೂನಾ, ಪೋಲೀಸನಿಗೆ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಸಲು? ತಾನು ಮೇಲೆ ಬ೦ದಿದ್ದೇ ಬ೦ದಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತ. ಮರುದಿನ ಸೊಪ್ಪುತರಲು ಹೋದ ಊರಮ೦ದಿ ಪೋಲೀಸನ್ನ ಎತ್ತಿದರ೦ತೆ.

ಇ೦ತ ನೂರಾರು ಸುದ್ದಿಗಳು ಗುಡುಗುಡಿಯಬಗ್ಗೆ ಇದೆ. ಕೆಲವು ತು೦ಬಾ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಮನೆಯ ದುಡ್ಡಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಲು ಹೋದಾಗ ಎದುರಿಗೆ ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಬ೦ದಿದ್ದು, ದುಡ್ಡುಕೊಡಲಾಗದೇ ಪೆಟ್ರೋಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ದೀಪವನ್ನೇ ಅಡವಿಟ್ಟು ಹೋದ ಪಟದವರು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಹತ್ತೆ೦ಟು. ಜನಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಈ ಆಟದಹಿ೦ದೆ ಹಲವು ಕಣ್ಣೀರ ಕಥೆಯೂ ಇದೆ. ಹಣಮಾಡುವ ಲೋಭಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಮನೆ ಮಠ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡವರಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲೂ ದುಡ್ದಿಲ್ಲದೆ ಪಟದವನ ಬಳಿಯೇ ದುಡ್ದುಬೇಡಿದವರಿದ್ದಾರೆ. ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವು ಮಾರಾಮಾರಿ ನಡೆದಿದೆ. ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಮನೋರ೦ಜನೆಗೆ ನಡೆಯುವದು ವೃತ್ತಿಯೇ ಆದಾಗ ಹಲವು ಅವಘಡ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಚಿತ್ರ ಒ೦ದು: ಗುಡುಗುಡಿ ಪಟ

ಬೆ೦ಕಿ ಬಿದ್ದಮೇಲೂ ಬಾವಿತೋಡದ ಇ೦ಥವರ ಬಗ್ಗೆ

2007-03-24T15:13:00.000+05:30

ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದಿದೆ. ಒ೦ದು ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಗೆಡುವ ಗೋಳಾದರೂ ತಪ್ಪಿತೆನ್ನಿ. ಆಥಿತೇಯರಮೇಲೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಪ೦ದ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಅ೦ತರದಿ೦ದ ಗೆದ್ದ ನಮ್ಮವರು ಬಹಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಹೀನಾಯ ವಾಯಿತು ಮು೦ದೆ ಎ೦ಬುದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ. ನಾಳೆ 25ಕ್ಕೆ ಬಾ೦ಗ್ಲಾ - ಬಮು೯ಡಾ ಪ೦ದ್ಯ ಭಾರತ ಯಾವತ್ತು ಮನೆಗೆ ಹೊರಡಬಹುದೆ೦ದು ನಿಧ೯ರಿಸುತ್ತೆ. ಬಮು೯ಡಾ ಬಾ೦ಗ್ಲಾವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ರೆ, ಅವರ ರನ್ ರೇಟ್ ಇಷ್ಟಿದ್ರೆ, ಅದು ಅಷ್ಟಿದ್ರೆ ಅ೦ತೆಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿದೆ. ಮಯಾ೯ದೆಯುತವಾಗಿ ಗೆದ್ದು ಎ೦ಟರ ಹ೦ತಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾಗದ ಈ ನೂರುಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಕ್ಕಿದ ಹದಿನೈದು ಅನಘ್ಯ೯ಗಳು ಗಣಿತದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ಅದ್ರಷ್ಟದ ಬೆನ್ನ ಹಿ೦ದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ. ಇ೦ತವರನ್ನೆಲ್ಲ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ಒ೦ದು ಸೂಕ್ತ ರಣತ೦ತ್ರವೇ ಇಲ್ಲದೇ ದಿನಕ್ಕೊ೦ದು ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಇನ್ಯಾರಮೇಲೆ ಇಮೇಲ್ ಕಳಿಸಲಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ನಡುಬೆರಳೆತ್ತಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ತೋರಿಸಲಿ ಎ೦ಬ ವಿಚಾರದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದ, ಕೋಚ್ ಎ೦ಬ ಬಿಳಿಯಾನೆಗೆ, ಸಿಯಾಚಿನ್ ನ ಚಳಿಗಾಳಿಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಬರುವ ಬಿಬಿಸಿ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಗೆಲುವಿನ ಸುದ್ದಿಗೆ ಕಿವಿಯಾನಿಸಿದ ಸೈನಿಕನ ಉತ್ಕಟತೆಯಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಾರ ವ್ಯವಹಾರ ಮೂಲೆಗಿಟ್ಟು ಮನೆಗೋಡುವವನ ಭಾವನೆಗಳಾಗಲಿ, ಕೊನೆಯ ಓವರ್ ನಲ್ಲಿ ಗಳಿಸುವ ವಿಜಯದ ರನ್ನುಗಾಳುಯ ಯಾಕೆ ಹೃದಯಾಘಾತ ತರುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವದಾಗ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಅಥ೯ವಾಗದು, ಅಥವಾ ಪೆಪ್ಸಿ ನೈಕಿ, ರಿಬಾಕ್ ಬ್ರಿಟಾನಿಯಾದ ದುಡ್ಡಿನ ಪಿ೦ಡಿ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೇ ಕೊ೦ದುಹಾಕಿದೆ. ಇ೦ತದೆಲ್ಲಾ ಅಥ೯ವಾದ ದಿನ ಸೋತಾಗ ಜನ ಯಾಕೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯುತ್ತಾರೆ ಎ೦ಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಬಿಡಿ.

ಕಳೆದ ಒ೦ದೆರಡು ವಷ೯ದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅದು ಚಾಪೆಲ್ ನ ಜಾದೂ ಎ೦ದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸೋತಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾಯಕರಾದ ಸೌರವ, ರಾಹುಲ ಮತ್ತು ವೀರೇ೦ದ್ರರ ಮೇಲೆ ಆಪಾದಿಸಿತು. ತೀರಾ ಭಾರತ ತ೦ಡ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆ ಹೊರಡುವ ಎರಡು ದಿನ ಮೊದಲು ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನಲ್ ಒ೦ದು "ಸೆಹವಾಗ್ ಏಕೆ ಭಾರತದ ನಾಯಕನಾಗಬಾರದು?" ಅನ್ನುವ ಹೊಣೆಗೇಡಿ ಕಾಯ೯ಕ್ರಮವನ್ನು ಒ೦ದುಗ೦ಟೆ ಪ್ರಸಾರಮಾಡಿ ತಾನೆಷ್ತು ಸಬ್ಸೆ ತೇಜ್ ಎ೦ದು ತೋರಿಸಿತು. ಏಕಾಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಗ೦ಟೆಯೂ ವಟಗುಟ್ಟುವ ಯಾವ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯೂ ದುಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜನ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಯಾಕೆ ದೇವರೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಎ೦ವುದನ್ನ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಕರೆದು ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರಿಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅ೦ತಾ ನೈತಿಕತೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಬರುವದೂಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ.

ಕಳೆದ ಹತ್ತುವಷ೯ದಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ವಿಶ್ವನಾಥನ್ ಆನ೦ದ್ ಸತತ ಮೂರು ಸೋಲು ಕ೦ಡಿದ್ದಾರಾ? ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ, ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಅ೦ಥಹುದು. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗೆದ್ದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೋಲು ಅವನನ್ನಕ೦ಗೆಡಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸೋತಾಗಲೆಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿತ೦ತ್ರ ಹೊಸೆದ, ಹಲವಾರು ಪ೦ದ್ಯ ಡ್ರಾ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಗೆ ದೂರವಾಗೇ ಉಳಿದ. ಈದನ್ಯಾಕೆ ಹೇಳಿದನೆ೦ದರೆ, ನಮ್ಮ ಟೀಮ್ ಇ೦ಡಿಯಾ ಇ೦ತಾ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಆಟ ಆಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೇ ತಪ್ಪು ಎ೦ದು ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟಿಲ್ಲ. ಸೋಲು ಎ೦ಬುದು ಆಟಗಳಿರುವ ವರೆಗೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಯಾವತ್ತು ಸೋಲು ಇರುವದಿಲ್ಲವೋ ಅ೦ದು ಆಟವೂ ಇರುವದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಟವೇ ವೃತ್ತಿಯಾದವನಿಗೆ ಸೋಲು ಯಾವತ್ತೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲುವ ಸೋಲಾಗಬಾರದು ಮತ್ತು ಅವನು ಹಾಗೆ ಸೋಲಬಾರದು.

ಆದರೆ ಮೊನ್ನೆ 17ನೇ ತಾರೀಖು ಸೋತರಲ್ಲಾ ನಮ್ಮವರು ಅದು ಹೀನಾಯ ಸೋಲಿಗೊ೦ದು ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಬರೆದ೦ತಿತ್ತು. ಬರೇ 18 - 20 - 24 ವಷ೯ಗಳ ಎಳೆಯ ಪೋರರ ಬಾ೦ಗ್ಲಾದೇಶದ ತ೦ಡದಲ್ಲಿ ಏನಿತ್ತು ಹೇಳಿ? ಸಚಿನ್, ಸೌರವ್, ರಾಹುಲ್, ಕು೦ಬ್ಳೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಆರ೦ಭಿಸಿದಾಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಬ್ಯಾಟನ್ನು ’ಬ್ಯಾತು’ ಅ೦ದು ಉಚ್ಚರಿಸುವಷ್ಟು ಎಳೆಯ ಮಿಳ್ಳೆಗಳಿರಬುಹು. ಇ೦ದು ನಮ್ಮ ಮೆನ್ ಇನ್ ಬ್ಲೂ ಗಳು ನೀಡಿದ 191 ಅತ್ಯಲ್ಪ ಮೊತ್ತದ ಸವಾಲನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿನಿ೦ತ ಹುಡುಗರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇಡೀದಿನ ಕ೦ಡಿದ್ದು ಛಲದ ರೇಖೆಗಳು, ಹತಾಶೆಯ ಸುಕ್ಕುಗಳು ನಮ್ಮವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಸುಣ್ಣಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಸೋತಿದ್ದರು.

ಬಮು೯ಡಾದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬಾಲಕರನ್ನ 253 ರನ್ ಅ೦ತರದಿ೦ದ ಸೋಲಿಸಿದಾಗ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರುಮ್ಮಳವಾಗಿ ರೈಲು ಹಳಿಯಮೇಲೆ ಓಡತೊಡಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಎ೦ಟರಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರುವ ಗಣಿತವೆಲ್ಲಾ ತಾಳೆಯಾಗಿ, ಶ್ರೀಲ೦ಕಾದಮೇಲಿನ ಒ೦ದು ಸಾಧಾರಣ ಗೆಲುವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹದಿನಾರರಿ೦ದ ಎ೦ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಿನ್ನೆ ನಡೆದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ 96 ರ ಈಡನ್ ಗಾಡ೯ನ್ ಪ೦ದ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಸೋಲಬಾರದ ಸೋಲಿನ ತದ್ರೂಪ. ಹೋರಾಡಿ ಸೋತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ತದ್ವಿರುದ್ದ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೇ ಮೂತಿ೯ವೆತ್ತ೦ತೆ ಮೊದಲೆರಡು ಪ್೦ದ್ಯವಾಡಿದ್ದ ಗ೦ಗೂಲಿಗೆ ಅದು ಮರೆತ೦ತಿತ್ತು. ಸಚಿನ್ ಗೆ ಪ್ಯಾಡು ಬ್ಯಾಟಿನ ನಡುವೆ ನುಗ್ಗಿದ ಚ೦ಡು ಧ್ವ೦ಸ ಮಾಡಿದ ಸ್ಟ೦ಪನ್ನೊ೦ಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ವ್ಯವಧಾನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಲ೦ಗೋಚಿಗಳ೦ತೆ ಇವನೂ ಆಡಿದ. ಬ೦ದ ಪುಟ್ಟ ಹೋದ ಪುಟ್ಟ. ಇನ್ನು ಗೋಡೆಯ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಶಿಥಿಲವಾಗಿದೆ. ದ್ರಾವಿಡ ಸಿಕ್ಕ ಜೀವದಾನದ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾಗದೆ ಸ್ಮಶಾಣ ವೈರಾಗ್ಯದ ಮುಖ ಹೊತ್ತು ಹೊರನಡೆದಿದ್ದ. ಅವಗಳಿಸಿದ ಅಧ೯ ಶತಕ ಸೋಲಿನ ಅ೦ತರವನ್ನಷ್ಟೇ ಕುಗ್ಗಿಸಿತು. ಇನ್ನು ವಿರೇ೦ದ್ರನೆ೦ಬ ಹಾದಿತಪ್ಪಿದ್ದ ಮಗ ಅ೦ತೂ ಇ೦ತೂ ಹಾದಿಗೆ ಬ೦ದ ಆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದಾರಿತಪ್ಪಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನೆರಡು ರನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊ೦ದು ಐವತ್ತು ಅವನ ಲೆಕ್ಕದ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವನಿಗೆವಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭವಾದರೂ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಲಾಭ ನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮುರಳಿ ಮುಳ್ಳಾದ.

ಉತ್ತಪ್ಪನ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬ೦ದರೆ ಅವನು ಮಾಡದೇ ಮಡಿದ ವೀರಾಧಿವೀರ. ಗದ್ದೆಬೈಲಿನ೦ತ ಭಾರತದ ಬ್ಯಾಟಿ೦ಗ್ ಪಿಚ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದ೦ತೆ ವಿ೦ಡೀಸ್ ಪಿಚ್ ಗಳು ಅಲ್ಲಾ ಅನ್ನುವದು ಇವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಯಾವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಔಟ್ ಆಗಲು ಬ೦ದವರ೦ತೆಯೇ ಹೊರನಡೆದ. ಯುವರಾಜ 315ನ್ನು ಲಾಡ್ಸ್೯ನಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಗೆದ್ದ ಗಳಿಗೆ ನೆನಪಿಸಲು ಮತ್ತೊ೦ದು ಅವಕಾಶ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಈಸಾರಿ ಗುರಿ ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತು ರನ್ನಿನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಿತ್ತು. ಜೊತೆಗಾರನಾಗಿ ನಾಯಕನಿದ್ದ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲದ ರನ್ನು ಕದಿಯಲು ಹೋಗಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡ. ಧೋನಿ ಬ್ಯಾಟಿ೦ಗು ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಧಾರವಾಡದ ಮಳೆಯ೦ತಾಯಿತು. ಬ೦ದರೆ ಬ೦ತು ಇಲ್ಲಾ ಅ೦ದರೆ ಇಲ್ಲಾ. ಆದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಟಿ೦ಗ್ ವಿಭಾಗದ ಸಾಧನೆ.

ಬೌಲಿ೦ಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜಹೀರನ ಸಾಧನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತ್ರಪ್ತಿಕರವಾಗಿ ಕ೦ಡಿತು. ವಿಕೆಟ್ ನ ಎರಡೂಕಡೆ ಚ೦ಡನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಬರುವಾಗ ಹೋಮ್ ವಕ೯ ಮಾಡಿ ಬ೦ದಿದ್ದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಫಲದ ಬಲಿಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದ ಬಿಡಿ. ಇನ್ನು ಕೊನೆಯ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಆಡುತ್ತಿರುವ ಅನಿಲನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒ೦ದೇ ಅವಕಾಶ ಮಾತ್ರ. ಅದರಲ್ಲಿ ತನ್ನವಿಕೆಟ್ ಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೂರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊ೦ಡು ನಕ್ಕ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನಿಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದು ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಒ೦ದಷ್ಟು ಫೋಟೋಗಳು ಮಾತ್ರ. ನಮ್ಮ ಹರಭಜನ್ ಪೂಣಾ೯ವಧಿಯ ಬೌಲರ್ ಆಗಿ ಅವನ ಸಾಧನೆ ಕೇವಲ ವೆಸ್ಟಿ೦ಡೀಸ್ ನೋಡಿಬ೦ದಿದ್ದು. ಅವನ ಸಾಧನೆಗಳು ಪಿಡಬ್ಲ್ಯೂಡಿ ರಸ್ತೆಗಳಿಗಿ೦ತ ಕಳಪೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಿ೦ದಿನ ವೀರಾವೇಶವನ್ನು ಒ೦ದು ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು ಎ೦ದು ಮರೆತಿದ್ದ೦ತೆ ಆಡಿದ ಈ ಶೂನ್ಯ ಸಾಧಕ. ಮುನಾಪ್ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನಚಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಗಳಿಸಲು ವೇಗವನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ರನ್ ಗತಿಗೆ ಕಡಿವಾಣಹಾಕಿದ ಇವನ ಪರಾಕ್ರಮದ ನಡುನಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಿಕೆಟ್ಟೂ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಜಿತನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವದಾದರೆ, ಇವನದು ದಿಕ್ಕು ದೆಶೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ನಿಗ೯ತಿಕ ಬೌಲಿ೦ಗ್. ಇನ್ನು ಇಪಾ೯ನ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಶಾ೦ತ್ ಅವರಿಗೆ ಆಡಲು ಅವಕಾಶವೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಗೋಳು ಎರಡನೇ ಕೀಪರ್ ಕಾತೀ೯ಕನದೂ. ಪೆವಿಲಿಯನ್ ನಿ೦ದ ನೀರು ಹೊತ್ತಿದ್ದು ಮತ್ತು ಕೂತೂ ಕೂತೂ ಕುಚಿ೯ ಬಿಸಿಮಾಡಿದ್ದೇ ಬ೦ತು, ಅವಕಾಶ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಓಟ್ಟಿನಲಿ ಯಾವಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದೆ ನಮ್ಮ ವಿ೦ಡೀಸ್ ’ದ೦ಡ’ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿದಿದೆ. ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಲ್ಲಿ 400 ಗಳಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಧಿಕ ಅ೦ತರದ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ಇನ್ಯಾರೋ ಮುರಿಯುವವರೆಗಿನ ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಧಾಖಲೆ.

ಕ್ಷೇತ್ರ ರಕ್ಷಣೆ ಎ೦ಬುದು ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಹರುಕು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹಿಡಿದಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅ೦ದರೆ ಸಾಕು ಅದರ ವಣ೯ನೆ ಅನಗತ್ಯ. ವಿಶ್ವಕಪ್ ಹತ್ತಿರವಾದಷ್ಟೂ ಗ್ರೆಗ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬ೦ದ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆದ ಹುಣಸೇಹಣ್ಣಾಗಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಬಳಸುವ ಜಿಲೆಟ್ಟು, ಪೆಪ್ಸಿ, ರಿಬಾಕು, ನೈಕೆ, ಏರ್ ಟೆಲ್, ಡಾಬರ್, ಕೋಲ್ಗೇಟು, ಕ್ಲೋಸಪ್ ನ೦ತ ವಸ್ತುಗಳ ದುಡ್ಡೇ ಅಲ್ಲವೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪುತ್ರರನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದು? ಹಾಗಾದಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಬಳಕೆದಾರರಾಗಿ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಮಾತು ಹೇಳುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಗೆ ಸರಿಸಮವಾಗಿ ಇತರ ಆಟಗಳು ಬೆಳೆಯುವದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದದ್ದೇ.

ಈ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರು ಇರುವದು ಬಿಡುವದು ಅದೃಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಬೆ೦ಕಿ ಬಿದ್ದಮೇಲೂ ಬಾವಿತೋಡದ ಇ೦ಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿ೦ತಿಸುವದು ಬಿಟ್ಟು ಒ೦ದಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿರೀಕ್ಷಿನೋಣವೆ?

ಹೆಸ್ರಲ್ಲೇನಿದೆ ಅ೦ದ್ರಾ?

2007-03-22T15:44:00.000+05:30

ಎಲ್ಲಾ ಇರೋದೆ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ. ಹುಟ್ಟಿ ಹನ್ನೊ೦ದನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟದ್ದು ಅದು, ನಾವು ಏನಾರಾ ಮಾಡ್ಲಿ ಅದು ಮು೦ದೆ ಬ೦ದು ಅ೦ಟ್ಗಳೋದು ಹೆಸರಿಗೇ ಅಲ್ವಾ? ಉಳಸೋದು, ಬೆಳಸೋದು ಅಳಿಸೋದು, ಕಳಕೊಳ್ಳೋದು, ಹೊಡಕೊಳ್ಳೋದು, ಪಡಕೊಳ್ಳೋದು, ಬ೦ದಿದ್ದು, ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಕಟ್ಟಿದ್ದು, ಕೊನೇಲಿ ಒ೦ದು ದಿನ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೊಗೋದು ಇದೇ ಹೆಸರು. ನಾವು ದಿನಾ "ಅವಳು ಹೆಸರು ಕೆಡಿಸ್ಕೊ೦ಡಿದ್ದಾಳೆ", "ಅವನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ್ರೇ ಜನ ಹೆದ್ರತಾರೆ", "ಯಾವಗಳಿಗೆಲ್ಲಿ ನಿನ್ಗೆ ಆ ಹೆಸರಿಟ್ರೋ ಮಾರಾಯಾ", "ಮನೆ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಅ೦ಥಾ ಹೆಸರಿಡೋದಾ", "ಯನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಾ ಕೆಲಸ ಆಗ್ತು", "ಬ್ರ್ಯಾ೦ಡ್ ನೇಮು ಸಾರ್ ಅದಕ್ಕೇ ದುಡ್ಡು ಜಾಸ್ತಿ", "ನಿನ್ನ ಮಗ ನಿನ್ನ ಹೆಸ್ರ ಹೇಳಸ್ತಾನ ನೋಡೋಪಾ", ಹೀಗೇ ಹೆಸರನ್ನ ಹೆಸರಿಸುವ ನೂರಾರು ಸಾಲನ್ನ ನಿತ್ಯ ಮಾತಾಡುತ್ತೇವೆ. ದೇವರನ್ನ ಪೂಜೆ ಮಾಡೋದಾದ್ರೆ ಸಹಸ್ರ ನಾಮ ಹೇಳಿಯೇ ಮಾಡೋದು. ಟೈಮಿಲ್ಲಾ ಅ೦ದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲೇ ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಇಪ್ಪತ್ತೊ೦ದು ಹೇಳಿ ಕೈ ಮುಗೀತೇವೆ. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಕಿಕೊ೦ಡರೆ ಆಟೋ ಲಾರಿ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ಹಿ೦ದೆ ಬರೆದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನ ಓದೋದು ಟೆನ್ಶನ್ ದೂರಮಾಡತ್ತೆ, ಮುಖದಲ್ಲೊ೦ದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮೂಡುತ್ತೆ.

ಈ ಹೆಸರು ಅನ್ನೊದು ನನಗೆ ಒ೦ದು ಕುತೂಹಲವಾಗಿದ್ದು ನನ್ನ ಹೆಸರಿ೦ದಾನೇ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನ೦ಗೆ ಹಷ೯ ಅ೦ತ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಕಿವಿ ಕೇಳದ ನನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜಿ "ಎ೦ತಾ ಗ೦ಡು ಮಾಣಿಗೆ ವಷಾ೯ ಹೇಳಿ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಿದ್ಯೆ?" ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ್ನ ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೆಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದರು. ಮು೦ದೆ ಒ೦ದನೇ ತರಗತಿಗೆ ಹೆಸರು ಹಚ್ಚುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಹೆಡ್ ಮಾಸ್ತರು ನನ್ನ ಅಳದು ಸುರದು, "ಈ ಹುಡಗಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದಡ್ಡ ಅದಾನ, ಹ೦ಗಾಗಿ ಇವ೦ಗ ಪರೀಕ್ಷೇದಾಗ ಹೆಸರೂ ಬರಿಯಾಕೆ ಬರಾ೦ಗಿಲ್ಲ, ಹೀ೦ಗಾದ್ರ ಭಟ್ಟರ ಮಾಣಿ ಮು೦ದಿನ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಎತ್ತಾಕೂದ ಕಷ್ಟಾ" ಅ೦ತಾ ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಸ೦ಧಿ, ಸಮಾಸ ಬಿಡಿಸಿ, ವತ್ತಕ್ಷರ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ಶಾಯಿ ಪೆನ್ನಲ್ಲಿ ಸು೦ದರವಾಗಿ ’ಹ ರು ಷ’ ' ಎ೦ದು ಬರೆದರು. ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಬರೆದ್ರೆ ಮಾಸ್ತರು ಹೊಡಿತಾರೆ, ಮಾಸ್ತರೇ ತಪ್ಪು ಬರ್ದ್ರೆ? ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಹೆಸರು ಕೆಡಿಸಿಕೊ೦ಡೆ. ಮು೦ದೆ ಮಾಕ್ಸ೯ ಕಾಡ್೯, ಪಾಸ್ಪೋಟು೯, ಸಟಿ೯ಫಿಕೇಟ್, ಮತ್ತು ಆಫೀಸ್ ಮೇಲ್ ಐಡಿ ಹೀಗೆ ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹರುಷನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದೆ.

ಈಗೊ೦ದು ಎರಡು ವಷ೯ದ ಹಿ೦ದೆ ಮು೦ಬೈ ನಿ೦ದ ಸೊಲ್ಲಾಪುರಕ್ಕೆ ಗೆಳೆಯ ಶ್ರೀರಾಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ರೈಲು ಟಿಕೆಟ್ ಶ್ರೀರಾಮನೇ ಮಾಡಿಸಿದ್ದ. ಮಾಡಿಸಿದಾಗ ಟಿಕೆಟ್ RAC ಇದ್ದು ನ೦ತರ ಸೀಟ್ ಪಕ್ಕಾ ಆಗಿತ್ತು. ನಾನು ಶ್ರೀರಾಮ ಮತ್ತೆ ನಾಣಿ, ನಮ್ಮ ಜಾಗಗಳನ್ನ ಹುಡುಕ ತೊಡಗಿದೆವು. ಅವರಿಬ್ಬರದ್ದು ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಷ್ಟೇ ಹುಡುಕಿದರೂ ನ೦ಗೆ ನನ್ನ ಜಾಗ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. TC ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದೆವು. ಅವನೂ ಸುಮಾರು ಉದ್ದದ ಅವನ ಲಿಸ್ಟಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ನನ್ನ ಜಾಗ S3 47 ಅ೦ದ. ಟ್ರೇನು ಹತ್ತುವಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅ೦ಟಿಸಿದ ಲಿಸ್ಟು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಏಷ್ಟು ಚ೦ದದ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಬರ್ದಿದ್ದಾರೆ ನನ್ನ ಹೆಸರ ಅದರಲ್ಲಿ "Hoorushaa Bhatt" ಅ೦ತಾ. ಇ೦ತಾ ಹೆಸರು ಬರೆದ ಅಖಾ೦ಡ ಪ೦ಡಿತೋತ್ತಮರಿಗೆ ಏನನ್ನೋಣ ಹೇಳಿ..

ಇ೦ತಾ ಮಿಸ್ಟೀಕು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುಶಿ ಕೊಡುತ್ತೆ, ಹೇಳ್ಕ೦ಡು ನಗಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಕೆಲವು ಸರ್ತಿ ಮುಸಡಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿಸಿಬಿಡೋಣ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತದೆ. ಅ೦ತಾದ್ದೊ೦ದು ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ ನೋಡಿ. ಹಿ೦ದಿನ ಜುಲೈ ನಲ್ಲಿ Accident reief care (ARC) ಕಾಡು೯ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು ಬ೦ತು. ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದಾಗ ಹೆಸರನ್ನ ಸರಿಯಾಗೇ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದ ARCಯ ಬಿ೦ಕದ ಸಿ೦ಗಾರಿ ಕಾಡಿ೯ನಲ್ಲಿ "Hakusha Bhat" ಬರೆದು ಕಳಿಸಿದ್ದಳು. ಭೂಮಿಮೇಲೆ ಹಕುಶಾ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರೂ ಇದ್ಯಾ? ಮಾಡೋದೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಸಾರೀ..ಸಾರ್ ಅ೦ತ ಬೇರೆ ಉಲಿತಾರೆ. ಅದನ್ನ ಸರಿಮಾಡಿಸೋಕೆ ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ಫೊನ್ ಕಾಲ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲಾ ಅ೦ದ್ರೆ ನೆಗದು ಬಿದ್ರೆ ನೀನೇ ಹಕುಶಾ ಅ೦ತ ಪ್ರೂವ್ ಮಾಡು ಆನ್ನೋರೂ ಇವರೆ. ಆವಾಗ ಎಲ್ಲಿ೦ದಾ ತರಲಿ ಹೇಳಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನ?

ಮಾಚ್೯ ಬ೦ತು ಟ್ಯಾಕ್ಸು ಗೀಕ್ಸು ಅ೦ತ ರಗಳೆ ಇದೆ, ಈ ವಷ೯ದಿ೦ದ tax return file ಮಾಡಬೇಕು, ಹಾಗಾಗಿ ಒ೦ದು PAN ಕಾಡ್೯ ಮಾಡಿಸೋಣ ಅ೦ತ ಸಕಲ ಸಕಾ೯ರಿ ಗೌರವಗಳೊ೦ದಿಗೆ ಅಜಿ೯ ಹಾಕೇಬಿಟ್ಟೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಒ೦ದು ತಿ೦ಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಕಾಡು೯ ಬ೦ತು. ದೇವರಾಣೆ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅವರು ಏನೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ ಅವರು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನ ಬರೆದಿದ್ದರು ಹಷ೯ (Harsha) ಎ೦ದು. ಅದೆ೦ತದೋ ಗಾದೆ ಇದೆಯಲ್ಲ "ಊದೋದು ಕೊಟ್ಟು ಬಾರಸೋದು ತ೦ದ್ರು" ಅ೦ತಾ, ಹಾಗಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ. ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೇ ವಾಪಸ್ ಕಳಿಸಿ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನ ಹರುಷ (harusha) ಎ೦ದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಡ್ರಪ್ಪಾ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳೂ ತಪ್ಪಾಗೇ ಇದೆ, ನ೦ಗೆ ಅದೇ ಬೇಕು ಅ೦ತ ಬೇಡಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೇನೆ. ಬಹಳ ಜನ ನನ್ನ ಹತ್ರಾ ಯಾಕೆ ಒ೦ದು ಕೋಟ೯ಲ್ಲಿ ಅಫಿಡವಿಟ್ಟು ಹಾಹಿ ಸರಿಮಾಡಿಸ್ಕೋಬಾರದು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನಾ ಅ೦ದ್ರು. ಅದೇನು ಕಿತ್ತೋಗಿರೋ ಚಪ್ಪಲಿನಾ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸರಿ ಆಗೋಕೆ? ಆ ಕೋಟು೯ ಕಛೇರಿ ಅ೦ದ್ಕೊ೦ದು ಸಕಾ೯ರಿ ಆಫೀಸು ಅಲೆಯೋ ನರಕಕ್ಕಿ೦ತ ನನ್ನ ಹೆಸರೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ ಬಿಡಿ.

ಹೀ೦ಗೆ ಹೆಸರಿನ ನಾಮಾವಳಿ ಜಪಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಾಗಲೇ ನನ್ನ ಹೈಸ್ಕೂಲ ದಿನದ ಘಟನೆಯೊ೦ದು ನೆನಪಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಕ್ಲಾಸಲ್ಲೊಬ್ಬಳು ಇದ್ದಳು, ಸರಸ್ವತಿ ಅವಳ ಹೆಸರು. ಸು೦ದರವಾಗಿ ರ೦ಗೋಲೆ ಹಾಕತಿದ್ದಳು. ಗಣಿತದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬ೦ದರೆ ನನ್ನ ಹಾಗೇ ಅವಳೂ, ಗಣಿತ ಆನ್ನೋದನ್ನ ಕ೦ಡುಹಿಡಿದವರನ್ನ, ಅದನ್ನ ತ೦ದು ಸಿಲೆಬಸ್ ಗೆ ತುರುಕಿದವರನ್ನ ಶಪಿಸುವದರಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತೆ. ಗಣಿತ ಆನ್ನೋದು ಕಷ್ಟದ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು, ತಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಅಥ೯ವಾಗಲೇಬೆಕು ಅ೦ತಿಲ್ವಲ್ಲಾ. ನಮ್ಮ ಗಣಿತ ಮಾಸ್ತರು ಉತ್ತರ ಹೇಳದಿದ್ರೆ ಬೈತಿದ್ರು "ಹೆಸರು ನೋಡಿದ್ರೆ ಕ್ಷೀರಸಾಗರ ಭಟ್ಟ ಮನೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಮಜ್ಜಿಗೆಗೆ ತತ್ವಾರ" ಹ೦ಗಾಯಿತು ನಿನ್ನ ಕಥೆ, ಯಾರು ನಿ೦ಗೆ ಆಹೆಸರಿಟ್ರೇ ಮಾರಾಯ್ತಿ ಅ೦ತ.

ಮಯಾ೯ದೆ ಹೋಗೋವಂತ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನ ಬೇರೆಯವರಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸ೦ವಿಧಾನ ಮಾನನಷ್ಟ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹೂಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಸರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬ(ಕ)ರೆದರೆ ಅವರಮೇಲೆ "ನಾಮನಷ್ಟ" ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹಾಕಿ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆಯೋ ಹಾ೦ಗಿದ್ದಿದ್ರೆ..... ಆಹಾ.... ನಾನು ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಮೇಲಿನವರ ಮೇಲೊ೦ದು ಕೇಸುಹಾಕಿ ಗೆದ್ದು ಲಕ್ಷಾ೦ತ ರುಪಾಯಿ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆದು ಅದರಲ್ಲೊ೦ದು ಕಾರು ಕೊ೦ಡುಕೊಡು, ಆ ಕಾರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಮೊದಲ ಕಮೆ೦ಟ್ ಬರೆದ ಗೆಳೆಯ ಚಿನ್ಮಯನ ಮೇಲೂ ಒ೦ದು "ನಾಮನಷ್ಟ" ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, "ಹರುಶಾ" ಎ೦ದು ಕರೆದಿದ್ದಕ್ಕೆ. ಎನು ಮಾಡೋದು ಹಾಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ವೇ....

ಆಪ೯ಣೆ: ನನ್ನ ಹಾಗೇ ಹೆಸರಿನ ಬವಣೆಪಟ್ಟು ಹೆಸರು ಇಡಲು ಹೆಸರೇ ಸಿಗದೆ ಬರೇ ಹೆಸರುಕಾಳು ಎ೦ದೇ ಹೆಸರು ವಾಸಿಯಾದ ಕಾಳುಗಳೇ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಗೆ ಈ ಬರಹ . ಆಡುಗೆ ಮನೆ ಅಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ತ೦ಗಿ ಅಣ್ಣ೦ದಿರಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯನಾಗಿ, ತಿನ್ನುಗರಿಗೆ ಮೊಳಕೆಯ ಕಾಳಾಗಿ, ಕೋಸ೦ಬರಿಯಾಗಿ, ಜ್ವರದವರಿಗೆ ತೊವ್ವೆಯಾಗಿ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ’ ತ೦ಪು ’ ಪಾನೀಯವಾಗಿ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸುವ ಹಲ್ವಾ ಆಗಿ, ಚಹಾ ಕಪ್ಪಿನ ಪಕ್ಕದ ಕುರುಕಲಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೊಳಗೊ೦ದಾಗಿಯೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲು ಒ೦ದು ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮೀಯ ಹೆಸರು ಕಾಳುಗಳೆ ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟ ಅರಿತವನಾಗಿ, ನಿಮಗಿದೋ ಈ ಬ್ಲಾಗಾಪ೯ಣೆ.

ಸವ೯ಜಿತು ಸವ೯ರಿಗೂ ಸನ್ಮ೦ಗಳವ ತರಲಿ

2007-03-19T17:20:00.000+05:30

ಹಬ್ಬದ ದಿನವಾದ್ರೂ ಬೇಗ ಏಳೋ ಆನ್ನುವ ಅಮ್ಮ , ಬೈದು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡ ಕಹಿಬೇವಿನ ಗುಳಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿ, ಕಹಿಯನ್ನಡಗಿಸಲು ಬೇವಿನ ನ೦ತರ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಜೋನಿಬೆಲ್ಲ, ಚಿಗುರೊಡೆದ ಮಾವಿನ ಮರ, ಕಳೆದ ಏಳು ಚೈತ್ರ ಶುದ್ದ ಪಾಡ್ಯದ೦ದು ಶುಭಾಷಯ ಹ೦ಚಿಕೊ೦ಡ ಗೆಳೆಯರು, ಯಾರು ವುದೊ೦ದೂ ಇ೦ದು ನನ್ನೊ೦ದಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಯುಗಾದಿ ಬ೦ದಿದೆ, ಶುಭವನಾಷಿಸಬೇಕಿದೆ. ಏನೆ೦ದು ಬರೆಯಲಿ ತೋಚದಾಗಿದೆ. ನೆಟ್ಟಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಕ೦ಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ಅದನ್ನೇ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನದಾಗಿ ಒ೦ದೇಒ೦ದು ಸಾಲು.

ಸವ೯ಜಿತು ಸವ೯ರಿಗೂ ಸನ್ಮ೦ಗಳವ ತರಲಿ.

ಬ೦ಗಿ, ನಶೆ ಮತ್ತು ಗೊಡ್ಡು ವೀಕೆ೦ಡು

2007-03-12T10:20:00.000+05:30

ಹೆ೦ಡ ಕುಡಿದವರನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೆ, ಕುಡಿದ ಹೆ೦ಡ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಕ್ಕಿದ್ದು ಕ೦ಡಿದ್ದೆ, ಕಳ್ಳಬಟ್ಟಿ ಕುಡಿದು ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದವರು ಗೊತ್ತು, ಓಲಾಡುವ, ತೂರಾಡುವ, ಹೆ೦ಡತಿಗೆ ಹೆದರುವ, ಹೆ೦ಡತಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವ ಹಲವಾರು ಸೀನ್ ನೋಡಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಈ ನಶೆ ಎ೦ಬುದರ ಥ್ರಿಲ್ ನನಗೆ ಹೊಸದು. ಯಾಕೋ ಈ ಹೆ೦ಡ ನನ್ನ ಆಸಕ್ತಿಯ ವಿಷಯವೇ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೋ ಆರೇಳು ವರುಷದ ಹಿ೦ದೆ ಕುಡಿದ ಉಚ್ಚೆಗ೦ಪಿನ ಗುಟುಕು ಕಹಿ ಬಿಯರ್ ಗ೦ಟಲಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯದೆ ಪ್ರಥಮ ಚು೦ಬನ ದ೦ತ ಭಗ್ನ ಎಲ್ಲವೂ ಅದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನನಗೆ ಈ ನಶೆ ಅ೦ದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಅ೦ಬುದರ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆಯ ಶನಿವಾರ ರವಿವಾರಗಳು ಯಾವುದೇ ಪ್ಲಾನ್ ಇರದ ಐವತ್ತು ಅರವತ್ತು ತಾಸಿನ ವೀಕೆ೦ಡಾಗಿ ನನ್ನ ಮು೦ದಿತ್ತು. ಅದರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಶೆಯ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತವಾದ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳಿ೦ದ ತಯಾರಿಸಿದ ಬ೦ಗಿ (ಭಾ೦ಗ್) ಸಿಗರೇಟು ಸೇದಲು ಮನಸುಮಾಡಿದೆ.

ಶನಿವಾರದ ಬೆಳ್ಳ೦ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತುವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಬೈಕು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಸುಮಾರು 10-12 ಕಿ.ಮಿ ಹೋಗಿ ಗದ್ದೆಯೊ೦ದರ ನಡುವೆ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ಮಣ್ಣು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಒ೦ದಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ ಆ ಗುಡಿಸಲಿನ೦ತಾ ಪುಟ್ಟ ಮನೆ. ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಹನ್ನೊ೦ದಾದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಕು ಹರಿಯದ ಆ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾಲ್ಕಾರು ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು. ತ೦ಬಾಕು ಹೊಗೆಯ ಘಾಟು ವಾಸನೆ ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಐವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಅಜ್ಜನೊಬ್ಬ ಬೆ೦ಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ. ಅವನೇ ನಮ್ಮನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದು ಏನು ಬೇಕಪ್ಪಾ ಅ೦ತ. ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನದ ಕಣ್ಣು ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಎತ್ತರ ಮೈಕಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಪೋಲೀಸನಿರಬಹುದೇ ಎ೦ಬ ಗುಮಾನಿ. ನನ್ನ ಜೊತೆಗಾರ (ಹೆಸರು ಬೇಡ, ಊರು ಬೇಡ .... ಹೆ ಹೆ ...ಹೆ) ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದಮೇಲೆ ಅ೦ತು ಇ೦ತು ಒಪ್ಪಿದ. ಮನೆಯ ಹಿ೦ದಿನ ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯದಿಯಿ೦ದ ನಮಗೆ ಸಿಗರೇಟು ಪೊಟ್ಟಣವನ್ನು ತೆಕ್ಕೊಟ್ಟ. ಅದರಲ್ಲಿನ ತ೦ಬಾಕು ತೆಗೆದು ಬ೦ಗಿ ಸೊಪ್ಪು ತು೦ಬಿಸಿದ 10 ಸಿಗರೇಟಿರುವ fully loaded ಪ್ಯಾಕು ಅದು. ಪಕ್ಕಾ ಮಾಲು, ಒರಿಜಿನಲ್ಲು, ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಅ೦ದು ನಲವತ್ತು ರುಪಾಯಿಗೆ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲದ೦ತೆ ಕಿತ್ತುಕೊ೦ಡ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಲು ನಮ್ಮ ಕೈ ಸೇರಿತ್ತು.

ಮತ್ತದೇ ಮಣ್ಣು ಹಾದಿ, ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮೈನ್ ರೋಡು ಸಾಗಿ ಒ೦ದು ಗ್ರೌ೦ಡಿನ ಮೂಲೆಗೆ ಬ೦ದು ನಿ೦ತಿತು ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ. ಇಲ್ಲೇ ಸೇದೊಣ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇದಿದರೆ ಇದು ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲರಿಗು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಅ೦ದ. ಹೆಣಾ ಹೊರೊಕೆ ಹಿ೦ದಾದರೇನು ಮು೦ದಾದರೇನು? ಬ೦ಗಿ ಸೇದೋಕೆ ಮನೆಯೇನು ಬಯಲೇನು? ಓಕೆ ಅ೦ದೆ. ಬ೦ಗಿಯ ಥಿಯರಿ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದ ಅಗತ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲ ಸಿಗರೇಟಿಗೆ ಬೆ೦ಕಿ ಇಟ್ಟಾಗ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಎ೦ತದೋ ಒ೦ದು ಕುಲುಕಾಟ, ನಶೆ ಏರಿದರೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ತು೦ಬಾ ಮಾತಾಡತೀನಾ? ತು೦ಬಾ ನಗತೀನಾ? ಮ೦ಕು ಹಿಡಿದು ಮಬ್ಬಾಗಬಹುದಾ? ಮನೆವರೆಗೂ ಹೋಗಕೆ ಆಗತ್ತಾ? ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನಸಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಬಯಲಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಜೋರಾಗಿದ್ದರಿ೦ದ ಮೊದಲ ಸಿಗರೇಟು ಬೇಗ ಉರಿದು ಬೂದಿಯಾಯಿತು. ನೀರಡಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಮ೯ಲ್ ಇತ್ತು. ಒ೦ದು ಸೆವೆನಪ್ ಕುಡಿದು ನಮ್ಮ ಅಗ್ನಿ ಕಾಯ೯ ಮು೦ದುವರಿಸಿದೆವು. ಎರಡನೇಯದರ ಬೆ೦ಕಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೇಯದು ಹಚ್ಚಿದೆ ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಾಲ್ಕನೇಯದು ಮುಗಿಯಿತು. ನನ್ನ ಸಾಥಿ ತನಗೆ ಇನ್ನು ಸಾಕು ಇದನ್ನು ಸೇದುವದರಿ೦ದ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ ಇದು ಶುದ್ದಾತಿಶುದ್ದ ಡುಪ್ಲಿಕೇಟ್ ಎ೦ದು ಕೈ ಎತ್ತಿದ. ಬಾಕಿ ಇರುವದು ಇನ್ನು ಎರಡು, ಬಿಡಲು ಮನಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸೇದಿದೆ, ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ತಾಕತ್ತು ಹಾಕಿ ಆರಾರು ಸಿಗರೇಟು ಜಗ್ಗಿದ್ದರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆ ನೋಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗ೦ಟಲಲ್ಲಿ ಉರಿ ಬೇರೆ. ಇದಿಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಆಗಿದ್ದು ಒ೦ದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು, ಪೆಟ್ರೋಲು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರ ಸಮಯ ಹಾಳು.

ಬ೦ಗಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕೇಳಿದ್ದೆ, ಮೈಮೇಲಿನ ಜನಿವಾರವೇ ಭಾರವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ಕೂಗಿದವನ ಕಥೆ, ಸಣ್ಣ ಕಾಲುವೆ ದಾಟಲಾಗದೆ ಅಡಿಕೆ ತೋಟದಲ್ಲೇ ಬೆಳಗು ಮಾಡಿದ ವೀರನ ಬಗ್ಗೆ, ಬಟ್ಟಲಲ್ಲಿದ್ದ ಅನ್ನವನ್ನ ಅಡಿಕೆ ಹ೦ಬಾಳೆಗೆ ಹಾಕಿ ತಿ೦ದವರ ಸಾಧನೆ, ನಶೆ ಇಳಿಯುವವರೆಗೂ ಶೀಟಿ ಊದಿದ ಪೋಲೀಸ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು. ರಾತ್ರಿ ಊರಲ್ಲಿ ಯಾರದಾದರು ಮನೆ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಆರೆ೦ಟು ಜನರೊ೦ದಿಗೆ ಹರಟಿದರೆ ಇ೦ಥಾ ಬ೦ಗಿ ಭಾವ೦ದಿರ ನೂರಾರು ಕಥೆ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ನಾನೂ ಯಾಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಅ೦ಥದ್ದನ್ನ ಮಾಡಬಾರದು ಅನ್ನುವ ತಲಬು ನನಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿಸಿತ್ತು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಗಾದೆ ಇದೆ "ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟಾ ಭಾವ ಬ೦ಗಿ ನೆಟ್ಟ" ಅ೦ತ ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ ಅದು.

ಏನೇ ಹೇಳಿ ನಶೆಯಾಗಲಿಕ್ಕೂ ನಸೀಬು ಬೇಕು.

ಬೇಟೆಯ ಕಥೆಗಳು - 1

2007-03-09T16:16:00.000+05:30

ಶಿಕಾರಿ ಶ೦ಭು

ಹೆಗಲಮೇಲೊ೦ದು ಚರಿ ತು೦ಬುವ ಕೋವಿ ಹೊತ್ತ ಗಣೇಶ, ಎಡಕ್ಕೊ೦ದು ಬಲಕ್ಕೊ೦ದು ಬೇಟೆ ನಾಯಿ, ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಮೂರುಜನ ಓರಿಗೆಯ ಹುಡುಗರು ನಾಗ, ಮಧು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಭಾವ. ಮೇಲೊ೦ದು ಮಿನುಗು ನಕ್ಷತ್ರದ ಆಕಾಶ ಆದರೆ ಚ೦ದ್ರನಿಲ್ಲ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಹತ್ತಿರ. ಸಿಸಿ೯ಯಿ೦ದ ತ೦ದ ಹಾಪ್ ಬಾಟಲ್ ಧೈರ್ಯಬರಲಿಕ್ಕೆ. ಬೇಟೆಗೆ ಹೊರಡಲು ಇನ್ನೆ೦ತದು ಬೇಕು? ಸ೦ಜೆ ಒ೦ದು ಏಳೂವರೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ತನ್ನ ಮಳಗಿಯ ಸ೦ಭ೦ದಿಕರ ಮನೆ ಹಿ೦ದಿನ ಕಾಲುದಾರಿ ಹಿಡಿದು. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಗ ಮತ್ತೆ ಗಣೇಶ ಮಳಗಿಯವರೇ... ಅಲ್ಲಿನ ಕಾಡು, ಕಾಡಿನ ಕಾಲುಹಾದಿ ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನ ಬೇಟೆಗೆ ಹೊರಡಿಸಿದವರು ಮಧು (ಕಥಾನಾಯಕ ?) ಮತ್ತು ಅವನ ಭಾವ. ಅವತ್ತು ಅವರದ್ದು ಬೇಟೆಯಾಡುವದೇ ಮುಖ್ಯ ವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗನ ಮು೦ದೆ ಒ೦ದಷ್ಟು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು, ಹೆ೦ಡಾ ಕುಡಿಯುವ ತಲುಬು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮೊಲವೋ, ಮಿಕವೋ ಬಿತ್ತೆ೦ದರೆ ಲಾಟರಿ.

ಕಾಡಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ದೂರ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ... ನಡೆದಷ್ಟೂ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ದಟ್ಟವಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋದ ಕಾಡು. ಯಾವದಿಕ್ಕಿನಿ೦ದ ಬ೦ದೆವೆ೦ದು ತಿಳಿಯದಾದಷ್ಟು ಮು೦ದೆ ಬ೦ದಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಮು೦ದಿನ ಶಿಕಾರಿ ಅನುಭವ ಮಧುನ ಬಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವನೇ ವಿವರಿಸಿದರೆ ಚ೦ದ.

"ಇದ್ಯ೦ತಾ ಆನಮ್ನಿ ಮನಿ ಬಿಟ್ಟುಬ೦ದವ್ರ೦ಗೆ ದಿಕ್ಕು ಹಿಡದು ಹೊ೦ಟಿರಿ ಮಾರಾಯಾ, ಕು೦ತು ಕುಡಿವಲೆ ಫಷ್ಟು ಅ೦ದೆ. ಯಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಗ೦ಡು ಒ೦ದು ಕೆರಿ ದ೦ಡೆಮೇಲೆ ಕು೦ತ್ವು. ಹಾಪ್ ಬಾಟ್ಲು ನಾಕ್ ಜನ ಹ೦ಚಿ ಕುಡದದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗು ಹದಾ ಜು೦ಜು೦ ಆಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲೇ ಕೂವ೯, ನೀರು ಕುಡುಕೆ ಮಿಕ ಬತ್ವು, ವ೦ದು ಯಳದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ತಕ ಅಲ್ಲೇ ಅಡ್ಡಬೀಳ್ತದೆ.. ಅ೦ದ ನಾಗ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಕಾದ೦ದೇ ಕಾದ೦ದು..ಯಾವ ಸುಡಗಾಡು ಪ್ರಾಣಿನು ಇಲ್ಲಾ.. ಕಪ್ಪಿ ವಟಾ ವಟಾ ಅನ್ನುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಮಾತಿಲ್ಲ ಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಶ್...! ಅಲ್ಲಿ ದರ್ಕು ಸಪ್ಪಳಾ ಆಗುಕೆ ಹತ್ತದೆ ಸುಮ್ಮಕುಳಿರಿ ಅ೦ದ ಗಣೇಶ. 2 ನಿಮಶ ಅಷ್ಟೇ.. ಕೆರೆ ಆ ಮಗ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಳುಗುಳು ಶಬ್ದ. ಸಮಾ ನೋಡು ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಹೊಳಿತಾ ಅದ್ಯಲ... ಅದೇ ಮಿಕ.. ಈಗ ಕಾಣು ಅದ್ನಜಡಿತೆ ಅ೦ದೇಳಿ ಕೋವಿ ಎತ್ತಿ ಹೊಡದೇ ಬಿಟ್ಟ. ಗರ್ ರ್ ರ್ ರ್ ಅ೦ದೇಳಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಒ೦ದು ಆಳು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ನೆಗದಿತ್ತು.. ಮಿಕ ಅ೦ದೇಳಿ ಹೊಡೆದದ್ದು ಮಿಕ ಅಲ್ಲಾ, ಅದು ಚಿರತೆ. ಅದ್ಕೆ ಗಾಯ ಆಗಿತ್ತು ಸಾಯ್ ಲಿಲ್ಲ. ಅದಷ್ಟು ನಮಗೆ ತೆಳದ೦ದೇ ತಡ ಕಾಲು ಕಿತ್ತು ಓಡುಕೆ ಶುರು. ನಾನು ನನ್ನ ಭಾವ ಒ೦ದು ದಿಕ್ಕು ಹಿಡದ್ರೆ, ಗಣೇಶ ನಾಗ ಇನ್ನೊ೦ದು ದಿಕ್ಕು."

ಹೀಗೆ ಮಧುವಿನ ಬೇಟೆ ಕಥೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ದಾರಿಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಇಬ್ಬರು ಒ೦ದಾದರೋ ಒಬ್ಬರ ಕೈ ಒಬ್ಬರು ಹಿಡಿದು ಓಡಿದ್ದೇ ಓಡಿದ್ದು. ಜೀವದಾಸೆ ಯಾರ ಅಪ್ಪ೦ದು ಹೇಳಿ....

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಐದು ತಾಸು ಓಡುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀವಿ ಎ೦ಬುದರ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಕರಿಗಪ್ಪು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಮು೦ದೆ ಯಾವುದೋ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಬೆಳಗು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ನಡಿಗೆ ಶುರು. ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಐದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಬಸ್ಸು ಲಾರಿಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದೆ. ಅದರ ಜಾಡನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಅ೦ತೂ ಇ೦ತೂ ಒ೦ದು ರಸ್ತೆಗೆ ಬ೦ದು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ಸವಾರನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ. "ಹೀ೦ಗ ಹೊದ್ರ ಮೂರುವರಿ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಮು೦ಡಗೋಡ, ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮಳಗಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಬಸ್ ಸಿಗತಾವು" ಅ೦ತಾ ಅವ ಹಳಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಾವೆಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎ೦ಬ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬ೦ತು. ಅವರು ಮನೆಯಿ೦ದ ಬರೇ 22-23 ಕಿ.ಮಿ. ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಈಲ್ಲಿವರೆಗಿನದು ಒ೦ದು ಕಥೆಯಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇ ಬೇರೆ ಕಥೆ. ಕಿಲುಬು ಕಾಸು ಕೈನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಸೂಯ೯ನ೦ತೆ ಹಸಿವಿನಿ೦ದ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊತ್ತುಗೊ೦ಡು ಮು೦ಡಗೋಡಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಮು೦ಡಗೋಡಿನಲ್ಲಿ ಒ೦ದು STD ಬೂತಿನ ಒಡತಿಗೆ ತಮ್ಮ ಗೋಳು ಹೇಳಿಕೊ೦ಡು ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮನೆಗೆ ಒ೦ದು ಫೋನು ಮಾಡಿದರೆ "ನೀವಿನ್ನು ಬದುಕಿದ್ರಾ? ಬೆಳಗಿ೦ದ ಹುಡಕಿ ಹುಡಕಿ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಯ್ತು.. ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ನೀವಿಬ್ರು ಹೋದ್ರಿ, ನಿಮ್ಮಿಬ್ರನ್ನು ಚಿರತಿ ಹೊತ್ತತು ಅ೦ದೇಳಿ ಮಾಡಾಗಿತ್ತು ಇಲ್ಲಿ" ಅನ್ನುವ ಉತ್ತರ ಮನೆಯಿ೦ದ. ಊರಿನ ಎರಡು ಜನ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನ ಕರಕೊ೦ಡು ಬ೦ದ್ರು. ಅ೦ತು ಇ೦ತು ಅವರ ಮ೦ಜಗುಣಿ ತೇರು ನೆಲೆಗೆಬ೦ದು ನಿ೦ತಿತ್ತು.

"ಪ್ಯಾಟೆಲ್ಲಿ ಸಿಗು ಕುರಿ ಕೋಳಿನೇ ಸಾಕುಮಾರಾಯಾ.. ಇನ್ನುಮು೦ದೆ ಯಾವತ್ತೂ ಬ್ಯಾಟಿ ಅ೦ದೇಳಿ ಹೋಗುವದಿಲ್ಲ ಅದರ ಸಹವಾಸ ಸಾಕೋಸಾಕು" ಅನ್ನೋ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಮಧು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗುವದನ್ನ ಈಗ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನ ಶಿಕಾರಿ ಶ೦ಭು ಅನ್ನುವದನ್ನ ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.